ஊரின் வழக்கம் 8

 

“நல்லாயிருக்கேன்கா, ஐயா எப்பிடி இருக்காங்க.  அம்மாவும் உங்க தங்கச்சிகளும் தூங்கிகிட்டு இருக்காங்க. 9 மணிக்கு தான் நிச்சயதார்த்தத்துக்கு கிளம்பணுமாம். நீங்களும் டயர்டா இருப்பீங்க. 7 மணி வரைக்கும் தூங்கிட்டு குளிச்சி ட்ரஸ் செஞ்சு 8 க்கு ரெடியானா, டிஃபன் சாப்டு கிளம்பலாம்னு அம்மா சொன்னாங்க. அக்கா நீங்க இந்த ரூம், சின்னய்யா, நீங்க இந்த ரூம். ” என்று சாந்தி என்ற பணிப்பெண் எங்களுக்கு காட்டினாள்.  படுக்கையறையில் ஏ.சி. பொருத்தப் பட்டிருந்தது. அதன் சுகமான குளிரில், நான் ஏழேகால் வரை நன்றாகத் தூங்கி எழுந்து, பல் தேய்த்து, ஷேவ் செய்து, குளித்து சீரான உடையுடுத்தி, சரியாக 8 மணிக்கு

 

ரூமை விட்டு வெளியே வந்தேன். ஹாலின் சோஃபாவில் இரண்டு மிக அழகான இளம் பெண்கள் உட்கார்ந்து இருந்தனர். அவர்களை அபிநயா மற்றும் அக்ஷயா என்று அடையாளம் கண்டுகொண்டேன். “ஹை, வந்துட்டீங்களா. எப்பிடி இருக்கீங்க. ” என்று கேட்டுக் கொண்டே, அபிநயா என் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டாள்.

 

அக்ஷயாவோ, அடக்கமாக ஒரு புன்னகை மற்றும் வணக்கம் செய்தாள். அவர்கள் இருவரையும் இப்போது கவனித்தேன். அபிநயா ஒரு சில்கில் செய்த வெள்ளை நிற ஃப்ராக் அணிந்து இருந்தாள். தலைமுடியை குட்டையாக தோள் வரை வெட்டியிருந்தாள். நான் இரண்டு வருடங்கள் முன் பார்த்ததற்கு அவள் உடல் நன்றாகவே வளர்ந்து எழுச்சியுற்றிருந்தது. “ஹவர் க்ளாஸ்” என்று ஆங்கிலத்தில் கூறுவது போல், பரந்த முழுமையான மார்பு, சின்ன இடை, அதற்கு கீழ் விரிந்த இடுப்பு மற்றும் புட்டம், நீண்ட கால்கள். அதிலும் அவளுடைய ஃப்ராக் முழங்கால் வரை இருந்ததால், அந்த கால்களின் செழுமையும் சேர்ந்து என்னை கிறங்க அடித்தன. அபிநயாவைப் பார்த்து நான் கிறங்கிவிட்டேன் என்றால், அக்ஷயாவைப் பார்த்து நான் கிறுக்கன் ஆகிவிட்டேன் என்று தான் கூற வேண்டும். அப்பிடியே சங்கீதா அண்ணியை உரித்து வைத்தது போல் இருந்தாள். நீண்ட கருங்கூந்தல், மையிடாமலேயே அழகான பானுப்ரியா கண்கள், கூர்மையான நாசியில் வலதுபுறம் மின்னும் மூக்குத்தி, காதுகளில் ஜாலமாடும் மிகப் பெரிய வளையங்கள். துடிப்பான ஆனால் தடிக்காத லேசாக லிப்ஸ்டிக் இடப்பட்ட செவ்விதழ்கள். அவள் ஒரு மெல்லிய ரோஸ் நிறத்தில் வட இந்திய பாணியில் காக்ரா-சோளி அணிந்திருந்தாள். அவளின் மிருதுவான தோல் நிறத்தில் இருந்தது அவளது ஆடை. காக்ராவும் கணுக்கால் வரை நீளாமல், அதற்கு கொஞ்சம் மேலேயே முடிந்துவிட்டதால், கணுக்கால்களில் அணிந்திருந்த தங்க கொலுசுகளை கண்டு ரசிக்க முடிந்தது. அபிநயாவை விட இரண்டு வயது இளையவளாக இருந்தாலும் மார்பின் மதர்பான எழுச்சிகள் அபிநயாவை விட அதிகம்.  அதற்காக அபிநயாவின் வளர்ச்சியை குறைத்து கூறவில்லை. அக்காளுக்கு மார்பு 36 அங்குலம் இருக்கும் இளையவளுக்கு 14 வயதிலேயே 38 சைஸ் இருக்கும். அக்ஷயா சோளிக்கு இடது புறம் மட்டும் துப்பட்டாவால் மூடிக்கொண்டு வலது மார்ப்பின் எழிலைக் காட்டிக் கொண்டு இருந்தாள். அவள் அணிந்திருந்த தங்க அட்டிகை சரியாக அவள் மார்பின் மத்தியில் அழகு காட்டிக் கொண்டு இருந்தது. அபிநயா இடைவிடாது என் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டே பேசிக் கொண்டு இருந்தாள். அக்ஷயா மௌனமாகப் புன்னகைத்து கேட்டதற்கு மட்டும் பதில் சொன்னாள்.  பணிப்பெண் சாந்தி எங்கள் மூவரையும் காலை உணவுக்கு அழைத்தாள். “அவங்க எல்லாம் இன்னும் வரலயே. ” என்றேன். “சந்தியா அக்காவுக்கு அலங்காரம் செஞ்சுட்டு இருக்காங்க. இதோ வந்துருவாங்க. நீங்க முதல்ல ஒக்காருங்க. ” என்று அபிநயா என்னைப் பிடித்து டைனிங் டேபிளில் உட்கார வைத்தாள். அவள் என் அருகில் உட்கார, அக்ஷயா என் எதிரில் உட்கார்ந்தாள். சூடான இட்லி, வடை பரிமாரினாள், பணிப்பெண் சாந்தி. அந்த பணிப்பெண்ணும் பாவாடை-சட்டை அணிந்திருந்தாள். அப்போது ஒரு ரூம் கதவு திறந்து, அண்ணியும் அத்தையும் சந்தியாவை அழைத்து வந்தனர்.  என் மூச்சு சற்று நின்று விட்டது. என் சங்கீதா அண்ணி தன் அழகையெல்லாம் இன்றே கொட்டித் தீர்த்துக் கொள்வது என்று அலங்கரித்துக் கொண்டு வந்தாள். தலை நிறைய முல்லைப்பூ, தோளின் மீது வழிந்தது. வைர மூக்குத்தி, ஜிமிக்கிகள் மேலும் அழகூட்டின. ஆனால் அண்ணி அணிந்திருந்த புடவை என்னை அசத்தியது. டூயட் சினிமாவில் மீனாக்ஷ’ சேஷாத்ரி ஒரு பாடலில், வெள்ளை நிற உடல், சிவப்பு நிற பார்டர் போட்ட புடவையும் வெள்ளையில் ஸ்லீவ்லெஸ் ரவிக்கையும் அணிந்து ஆடுவார். என் அழகு அண்ணியும் அதே போல் பளீரென்ற வெள்ளையில் சிவப்பு நிற ஜரிகை பார்டர் பட்டுப் புடவை அணிந்தார். நான் இது வரை பார்த்திராத வகையில் ஸ்லீவ்லெஸ் சோளி அணிந்திருந்தார். அந்த சோளியில் வலது பாதி வெள்ளை பட்டுத் துணி யிலும், இடது பாதி சிவப்பு கலரிலும் சேர்த்து தைத்திருந்தது. இரட்டைகலர் சோளி அணிந்து இருந்தாள்.  வாழைத்தண்டு போன்ற திறந்த தே’ள்களில் வங்கி அணிந்திருந்தாள். அந்த வங்கி நகையில்

 

பிதுங்கித்தெரியும் அவளின் தோள்களின் அழகைக் காண கண்கோடி வேண்டும். புடவைத் தலைப்பை அழகாக மடித்து, சரியாக மார்புகளின் மேல் பாகம் மட்டும் மூடும்படியாகவும், இரு பக்கங்களில் எழுச்சிகள் தெரியுமாறும் மிக நேர்த்தியாக அணிந்திருந்தார்.  கழுத்திலிருந்து வயிறு வரை மூன்று நகைகள் மற்றும் ஒரு தாலிக்கொடி. புடவையை தொப்புள் மிக லேசாகத் தெரியும் படி கட்டியிருந்தாள். சந்தியா மிக்க அழகுணர்ச்சியோடு குஜராத்தி ஸ்டைலில் விலை உயர்ந்த பட்டுப் புடவை அணிந்து தன் அழகை நகைகளால் மேலும் மெருகூட்டிக் கொண்டாள். சுருட்டையான நீண்ட தலைமுடியை ஒற்றைப் பின்னலாக போட்டுக் கொண்டு தலைகொள்ளாத பூச்சூடிக் கொண்டிருந்தாள். சீதா அத்தை தன் சுருட்டையான ஆனால் குட்டையான முடியை குதிரைவால் போல் போட்டிருந்தார். அவரின் அழகும் அபரிதமானது தான். தன்னுடைய 35 வயதிற்கேற்ப சற்றே இடுப்பில் சதை போட்டிருந்தாலும் மிகமிக அழகாகத்தான் இருந்தார். தன் முகப்பொலிவிலும் உடலமைப்பிலும் பெப்ஸ’ உமா போல் இருந்தார். தன் புடவையை ஒற்றையாக தன் பருத்த மார்பின் மீது போர்த்தி எழிலுடன் காணப்பட்டார். அவரும் ஸ்லீவ்லெஸ் ரவிக்கையே அணிந்து வந்தார். நான் டேபிளிலிருந்து எழுந்து குனிந்து அத்தையின் காலைத் தொட்டு வணங்கினேன். சந்தியாவிற்கும் கை குவித்து வணக்கம் தெரிவித்தேன் (என்னை விட ஒன்றரை வயது பெரியவள்). அண்ணி என் பக்கத்தில் உட்கார, சந்தியாவும் அத்தையும் அக்ஷயா பக்கத்தில் உட்கார நாங்கள் காலை உணவருந்தினோம். அப்பொழுது அபிநயா தன் தாயிடம் என்னைக் காட்டி “அம்மா, நான் இவரை எப்பிடி கூப்பிட. வாங்க போங்கன்னு மரியாதையாவா இல்ல சாதாரணமாவா. ” “என்னடி இப்பிடி கேட்டுட்ட.  கண்ணன் உன்ன விட 8 மாசமோ என்னவோ பெரியவன். உன் அத்தானோட தம்பி. நீ அவனையும் அத்தான்னு தான் கூப்பிடனும். அக்ஷயாவுக்கும் தான் அத்தான் முறை. அவன் உங்க ரெண்டு பேரையும் ஒருமைல அழைக்கலாம், ஆனா சந்தியா கண்ணன விடப் பெரியவ. அவனுக்கு அண்ணியோட தங்கைங்கரதுனால அண்ணின்னு கூப்பிட்டா முறை. ” என்று சீதா அத்தை தெளிவு படுத்தினாள். சரியாக 9 மணிக்கு மாப்பிள்ளை வீட்டார் அனுப்பியிருந்த மாருதி வேன் வந்தது. நாங்கள் ஆறு பேரும் அதில் எப்படி ஏறுவது என்று யோசிக்கும் போது தான் அந்த ட்ரைவர் வண்டியைத் திறந்து காட்டினார். பின் பக்கம் இரண்டு வரிசை சீட்டுகள் ஒன்றை நோக்கி ஒன்று அமைத்திருந்தது. நான் முன்னே ஏற எத்தனித்தேன். அத்தை என்னை விடவில்லை. “எல்லாரும் ஜாலியா அரட்டை அடிச்சுக்கிட்டு போலாம். நீ மட்டும் தனியா வராதே. ” எனக்கு கூச்சமாக இருந்தது.  ஐவரும் பெண்கள், நான் மட்டும் ஆண். அபிநயா என்னைப் பிடித்து உள்ளே தள்ளி விட்டாள். ஓட்டுனருக்கு முதுகைக் காட்டி உட்கார்ந்தேன். “நான் அத்தானுக்கு பக்கத்துல” என்று என் அன்பு அபிநயா எனக்கு வலது பக்கம் ஒட்டி உட்கார்ந்தாள். அத்தை அப்போது “சங்கீ, நீ ஒன் கொழுந்தன் பக்கத்துல ஒக்காரு. நாங்க மூணு பேரும் எதிர்ல ஒக்காருரோம். எனக்கு இடது புறத்தில் அண்ணி. எதிரில் சந்தியா, அவள் இடது பக்கத்தில் அத்தை; வலது புறத்தில் அக்ஷயா. வண்டி புறப்பட்டது. முக்கால் மணி நேரப் பயணம். எதிர் வரிசை சீட்டு சற்று நீளமாக இருந்தது. எங்கள் சீட்டு கதவில் இறங்க ஏற வழி விட்டு, சற்று நீளம் குறைவாக இருந்தது. அபிநயா மற்றும் அண்ணியின் தொடைகள் என்னோடு அழுத்தி ஒட்டி இருந்தன. அப்போதும் இடம் போதவில்லை. அண்ணி தன் வலது கையைத் தூக்கி என் தோளுக்கு பின்னால் போட்டுக் கொண்டாள். ஸ்லீவ்லெஸ் சோளி அணிந்ததால் கையைத் தூக்கும்போது மழமழவென்று மிருதுவாக முடி நீக்கப்பட்ட அக்குளை ஒரு நொடி காட்டினாள். அண்ணியின் அன்பான கரம் என் கழுத்தைச் சுற்றி என்னை தோளோடு அணைத்துக் கொண்டிருந்தது. மேலும் கையைத் தூக்கியதின் விளைவாக, முந்தானை மிகமிக லேசாக நகன்று வெள்ளைப் பட்டு ஜாக்கெட்டால் மூடப்பட்ட வலது மார்பகம் வெளியே நீட்டியது. சோளியும் அளவுக்கு மீறி லோகட்டாக இருப்பதை இப்போதுதான் கவனிக்க முடிந்தது. அரை வட்டமாகப் பிதுங்கித் தெரிந்த அண்ணியின் மார்பகங்களைக் கண்டு அதிசயித்தேன். பிரமித்தேன். இவ்வளவு பெரியவையா. மனதுக்குள் ஒரு கணக்கைப் போட்டுப் பார்த்தேன். ஒரு 43-44 அங்குல அளவு இருக்கும் என கணித்தேன். இவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும் சற்றும் தொய்யாமல், ஆடாமல், குலுங்காமல், குதிக்காமல், சமர்த்தாக ஸ்லீவ்லெஸ் ரவிக்கைக்குள் பதுங்கி, பிதுங்கி இருந்தன.

 

அண்ணிக்கு எதிரே அமர்ந்திருந்த அத்தையைப் பார்த்தேன். 35 வயதில் 4 குழந்தைகளப் பெற்ற பின்னும் இவ்வளவு பெரியதாய் இருந்தும் (அத்தைக்கும் 42-43 இருக்கும்) புவியீர்ப்பு சக்தியை தோற்கடித்து, அத்தையின் பால் கலசங்கள் கம்பீரமாக எழுந்து நிற்கும் போது. 20 வயதான அண்ணியின் மதர்ப்பு ஏது அதிசயம். ஒரு பக்கம் அண்ணியின் கதகதப்பான அணைப்பு, இன்னொரு புறம் அபிநயாவின் உரசல்கள் என் வலது தோள் மீது என்று நான் சந்தோஷமாகப் பயணித்தேன். மேலும் மேலும் என் அருகில் வந்து என் அண்ணி சுகமாக சித்திரவதை செய்தாள். அதைப் பார்த்த சந்தியா “அக்காவால உட்கார முடியல்ல. ஏன்கா உக்கார்ர இடம் ரொம்ப பெருசாப் போச்சா ஒரு பக்கம் தான் சீட்ல இருக்கு. ” என்று நமுட்டுச்சிரிப்புடன் கேட்டாள். “என்னடி சங்கீதா இவ்வளவு பருத்திருக்கு பின்பக்கம் எல்லாம். முன்னாடியே கேக்க வேணாம். இவ்வளொ இவ்வளொ பெருசா ஆட்டிட்டு இருக்கும்.குழந்த பிறந்தப் புறம் சும்மா குப்புனு பெருத்துருச்சே.” என்று கேலி செய்தாள் அத்தை.  “சும்மா இரும்மா. அப்பிடி இருந்தாத்தான் அழகா இருக்கு. என்ன சொல்றீங்க அத்தான்.” என்று என்னிடம் அபிநயா அபிப்பிராயம் கேட்டதும் எனக்கு குப்பென்று வேர்த்தது. “என்ன இது இந்த பொம்பளைங்க எல்லாம் இவ்வளவு ஓப்பனா பேசுறாங்களே. ” என்று சிந்தித்தேன். “அம்மா, நான் பேறுகாலத்துக்கு பின்னால யோகாசனம் செஞ்சிட்டு வர்றேன். அதுனால தான் உடம்பு ஊதாம பாத்துகிட்டு இருக்கேன். இல்லன்னா இடுப்பு பருத்து போயிருக்கும்.” என்றாள் அண்ணி. “நீ சும்மா இருங்கடி. என்ன எப்ப பேசறதுன்னு தெரியாம. கண்ணன் கிட்டே கேக்கறயே, வெக்கமா இல்ல.” என்று அத்தை கடித்தாள். நான் கொஞ்சம் பார்வையைத் தாழ்த்தி, அண்ணியின் இடுப்புப் பகுதியை நோட்டம் விட்டேன். குழந்தை பிறக்கு முன் ஒரே சீராக இருந்த இடைப் பிரதேசம், இப்பொழுது ஒரே ஒரு லேசான சன்னமான மடிப்புடன் மேலும் அழகு சேர்த்தது. அக்ஷயா இதை எல்லாம் கேட்டு அழகான புன்சிரிப்புடன் சற்றே வெட்கத்துடன் என்னைப் பார்த்தாள்.  என் பார்வை அவள் மீது பட்டவுடன் நாணத்துடன் திரும்பிக் கொண்டாள். எனக்கு முன்னால் அண்ணி காரை விட்டு இறங்கும் பொழுதுதான் அவள் முதுகை கவனித்தேன். ஸ்லீவ்லெஸ் ரவிக்கைக்கு முதுகே இல்லை. ஒரு ப்ராவின் நாடா போல் சன்னமாக இருந்தது. அனேகமாக முழு முழுதும் வெள்ளையாக மிருதுவான மாசு மருவற்ற தோல் தெரிந்தன. அதை விட பேரதிர்ச்சி அத்தையும் அதே போல் முக்கால் முதுகு தெரியும் படி ஸ்லீவ்லெஸ் ரவிக்கை அணிந்தார். நிச்சயதார்த்தை ஒரு சிறிய மண்டபத்தில் நடத்தினார்கள். மாப்பிள்ளை சேகர், அடக்கமான, கம்பீரமான 22 வயதான இளைஞர். அவருக்கு 20 வயதில் ஒரு தம்பி சங்கர் என்று. சங்கர் எங்கள் எல்லோரையும் நன்றாகக் கவனித்தான். குறிப்பாக அபிநயாவையும் அக்ஷயாவையும் விட்டு நகர மனமில்லாமல் சுற்றி வந்துகொண்டிருந்தான்.  அபிநயாவோ இன்னும் என் தோளை பற்றித் தொங்கிக் கொண்டு தான் இருந்தாள். என்னை ஒரு நிமிடம் கூட ஒரு அங்குலம் விட்டு கூட நகரவில்லை. அங்கு வந்திருந்த ஒரு மூதாட்டி அத்தையிடம் கேட்டே விட்டார். “இந்த கண்ணன் பையனும் அபியும் இப்பிடி கொஞ்சிக்கிட்டு இருக்காங்களே.  என்ன சீதா இவங்க ரெண்டு பேரையும் கட்டிவிடப் போறியா.” “இல்ல பெரியம்மா, அபிநயாவுக்கு வேற மாப்பிள்ளை மனசுல வச்சிக்கிட்டு இருக்கேன். கண்ணனுக்கும் அபிக்கும் வயசு வித்தியாசம் ரொம்பக் கொஞ்சம். அதுனால வேண்டாம்னு. ” “யாரு, புது மாப்பிள்ளை சேகரோட தம்பியையே அபிக்கு கேக்கலாமே.” “இல்ல பெரியம்மா. என் அக்கா கீதா பாம்பேல இருக்கால்ல அவளோட பெரிய மாப்பிள்ளையோட தம்பி ராகேஷ்னு இருக்கான். 19 வயசு ஆச்சு. நம்ம அபி இவ்வளவு ஸ்டைலா இருக்கா. அவ மாதிரி பொண்ணுங்களுக்கு பம்பாய்தான் லாயக்கு. இன்னும் பாக்கப்போனா, கீதாவோட ரெண்டாவது பொண்ணு ஹேமா இருக்கா. 18 வயசாச்சு. அவளுக்கு சென்னைன்னா உசிரு. சேகரும் சங்கரும் சென்னைல தானே இருக்காங்க. ஹேமாவ சங்கருக்கு கொடுத்துட்டா சரியாப்போயிடும்.  ” “பரவாயில்லயே சீதா, நீ எல்லாருக்கும் ப்ளான் போட்டு வச்சிருக்கயே. அதுசரி அக்ஷயாக் குட்டிக்கு இப்பதான் 14 வயசு ஆகுது. இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல அவளுக்கும் ஏதாவது முடிச்சு போட்டிருவேன்னு நெனைக்கிறேன்.” என்று மேலும் அத்தையை தூண்டினாள் அந்த மூதாட்டி. “அதையும் மனசுல

 

வச்சிக்கிட்டு இருக்கேன் பெரியம்மா. டீ சங்கீதா. உன்கிட்ட பிறகு பேசலாம்னு இருந்தேன். இப்ப பெரியம்மா ஆரம்பிச்சதனால இப்பவே கேக்கறேன்.” “எங்கிட்ட அக்ஷயாவோட கல்யாணம் பத்தி பேச என்னம்மா இருக்கு. நீ சொன்னா ஏத்துப்பா ஒன் குட்டிபொண்ணு. ” “அவ ஏத்துப்பாடீ. ஆனா பையன் வீட்டுக்கு நீதானே பொறுப்பு.” “நான் பொறுப்பா? புரியும்படியா சொல்லும்மா. ” “ஆமாண்டி, ஒன் கொழுந்தன் கண்ணனுக்கு அக்ஷயாவக் குடுக்கலாமா?” காதால் கேட்பது மெய்யா என்று புரியவில்லை.  என்னை நானே கிள்ளிப் பார்த்துக்கொண்டேன். முதலில் நான் திருமணம் பற்றி யோசித்ததே கிடையாது. இன்னும் பதினேழே ஆகாமல் எப்படி யோசிப்பது. அதிலும் அழகுப் பெட்டகமான அக்ஷயாவையும் என்னையும் இணைத்துத் திருமணப் பேச்சு எழுந்தவுடன் கைகால் ஓடவில்லை.  அக்ஷயாவை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தேன். நாணத்தில் தலை குனிந்து கொண்டாள். அதுவரை அண்ணி எங்கள் இருவரையும் கூர்ந்து பார்ததை நான் அறியவில்லை. “ம்ம்ம். நாம என்ன சொல்றோமோ, அவங்க ரெண்டு பேரும் மூஞ்சிய பாருங்க. அசடு வழிஞ்சுக்கிட்டு இருக்காங்க.” என்றாள் சங்கீதா அண்ணி மறைமுகமாக சம்மதம் அறிவித்தாள்.  அபிநயா இன்னும் இறுக்கமாக என் தோளைப் பற்றிக் கொண்டு “ஐய்யா, அப்ப நிஜமாவே நீங்க என்னொட அத்தான் ஆகப் போறீங்க.” என்றாள். நிச்சயதார்த்தம் முடியும் வரை அபிநயாவும் அக்ஷயாவும் என் கூடவே இருந்து, அவர்களின் உறவினர்களுக்கு அறிமுகப் படுத்தினார். நான் ஏதும் ஏடாகூடமாக கேள்வி கேட்க விடாமல், அண்ணியே அவர் தந்தை அங்கு இல்லததற்கு காரணம் கூறினாள். “அப்பாவுக்கு டில்லில ஏதோ மீட்டிங் இருக்காம்.” நான் முன்னே கூறியபடி, சீதா ஒரு அரசியலில் பெரிய மனிதருடன் தாலி வாங்கமலே குடும்பம் நடத்தியவர். ஆனால் ஒரு நல்ல செய்தி என்னவென்றால், எல்லா பெண்களையும் ஒரே கணவர் (!!!) மூலம் பெற்றுக் கொண்டதாகக் கேள்விப் பட்டது தான். மனதுக்குள் நினைத்துக்கொண்டேன். சீ, இப்பிடி மாமியார்-மாமனார் பற்றித் தப்பா பேசக் கூடாது. எனக்கு என்ன வேணும்- கிளி போல பொண்டாட்டி ஒற்றுமையான குடும்பம் அவ்வளவுதானே. ” என்று சமாதானப் படுத்திக் கொண்டேன்.  1 மணி வாக்கில் மதிய உணவு பரிமாரப்பட்டது. 2 மணிக்கு மேல் கிளம்பினோம். மீண்டும் வேனில் ஏறும்போது, இந்த முறை அண்ணிக்கு பதிலாக எனது அருமை வருங்கால மனைவி அக்ஷயா என் இடது புறத்திலும் அபிநயா மறுபுறத்திலும் நெருக்கி அமர்ந்தனர். வரும் வழியில் சந்தியா என்னை சீண்டினாள். “என்ன கண்ணா, உனக்கும் கல்யாணம் நிச்சயமானது மாதிரி தான். எங்க எல்லாருக்கும் ஒரு ட்ரீட் குடேன். ” என்றாள். நானும் அவள் கிண்டலை விடாமல் “எங்கே, நிச்சயதார்த்தம் முஞ்சவங்க மட்டும் பெரிய ட்ரீட் குடுத்தாங்களாக்கும்.” என்றேன். “அதுதான் இவ்வளவு நேரம் கொட்டிக்கிட்டு வந்தாச்சில்ல. ” நான் ஒப்புக் கொள்ளவில்லை. “இது அவங்க கொடுத்த ட்ரீட். எனது அருமை சந்தியா அண்ணி அவர்களே, தாங்கள் எப்போழுது எங்களுக்கு எல்லாம் ட்ரீட் படைக்கப் போகிறீர்களோ. ” என்று இலக்கிய பாணியில் கேலி செய்தேன். “அதானே சந்தியாக்கா. எப்ப எங்களுக்கு விருந்து. ” என்று எனக்கு சப்போர்ட் செய்தாள் அபி. “சரி, சரி பிசாசுங்களா. இன்னிக்கு ராத்திரி டின்னர் சங்கம் ஹோட்டல்ல வச்சிக்கலாமா? என்னோட ட்ரீட். ” என்றாள் சந்தியா. “ஐயா நான் ரெடி” என்று முதலில் கூவியவள் அபிநயா. அக்ஷயா, தனக்கு முக்கியமான வேலை இருப்பதகவும், அண்ணியும் அத்தையும் நெடு நாட்கள் பிறகு சந்தித்ததால் அரட்டை அடிக்கப் போவதாகவும் கழன்று கொண்டனர்.  நாங்கள் மூவரும் மட்டும் செல்வது என்று முடிவாயிற்று. அதிலும் அபிநயா இரவு 9 மணிக்குள் திரும்பி விட வேண்டும் என்று கூறினாள். அதனால் மூவரும் மாலை 6 மணிக்கு புறப்பட்டுச் செல்வது என்று முடிவானது. அத்தை “கண்ணா இப்பவே மணி 3 ஆகப்போகுது. 2 மணிநேரம் ரெஸ்ட் எடுத்துக்கிட்டு நீட்டா பார்ட்டிகாக ட்ரஸ் பண்ணிட்டு 6 மணிக்கு ரெடியாயிரு. ” என்று எச்சரித்தாள்.  வீட்டிற்கு வந்து நான் என்னுடைய அறையில் படுத்து பஸ் களைப்பு நீங்க மீண்டும் தூங்கினேன். ஐந்தரை மணிக்கு அத்தை கதவைத் திறந்து வந்து எழுப்பினார். நான் எழுந்து உடம்பைத் தேய்த்து குளித்து ஃப்ரெஷ்ஷாக உடை அணிந்து சரியாக 6 மணிக்கு அறையை விட்டு வெளியே வந்தேன்.