வண்டி தோட்டத்தின் நடுவே இருந்த கொட்டகையின் முன்னால் போய் நின்றது. ஒரே மாம்பழ வாசனை. வித விதமான மாம்பழங்கள் உள்ளே குவிந்து கெடந்தன. ஒரு மூலைல நிறைய கோணிகள் அடுக்கி இருந்தன.
“வைதேகி அந்த கோணிகளில் கொஞ்சத்த எடுத்து, மெத்தை போல நடுவில் விரி..!!” என்று சொல்லிட்டு திரும்பி பார்த்தேன்.
அவன் மாட்டை அவுத்து புல் நிறைஞ்ச ஒரு இடத்தில் கட்டிட்டு வந்தான்.
“என்ன வேலா எனக்கு என்ன வேணும்னு உனக்கு புரிதா..? எனக்கு இன்னைக்கு உன்னோட ஓல் வேண்டும். அதுவும் இது எனக்கு முதல் தடவை. ஒழுங்காக செய்து எனக்கு ஓழின்பம் என்னாதுன்னு செய்து காட்டு..!!” என்று சொல்லி அவன் கையை பிடித்து உள்ளே இழுத்து போனேன்.
அதற்குள் நிறைய கோணிகளை பிரித்து போட்டு ஒரு மெத்தையை உருவாக்கி இருந்தாள் வைதேகி. நான் அதன் நடுவே நின்று என் முந்தானையை நழுவ விட்டேன். என் குத்து முலைகள் இரண்டும் கிண்ணென்று மார்பின் நடுவே காட்சியளித்தன.
“வா வேலா, உன் வேட்டியை உருவி போடு. நான் என்னை ஓக்கப்போகும் உன் தண்டை பாக்கனும். டிலே பண்ணாதே வா..!!” என்றேன்.
என்னை நெருங்கியவன் வேட்டியை அவுப்பான் என்று பார்த்தா, அப்படியே என் காலில் நெடுஞ்சாண்கிடையாக விழுந்து என் கால்களை கெட்டியாக பிடித்துக்கொண்டான்.
நான் நகர்ந்து, “டேய்..!! என்னடா இது..? முதலில் நீ எழுந்திரு..!!” என்று பதறினேன்.
இரண்டு கைகளை எடுத்து என்னை கும்பிட்டப்படி எழுந்தவன், “அம்மா, நீங்க ஒரு ஆம்பளை மாதிரியே வளந்திட்டீங்க. உங்களுக்கு பொம்பளை உலகமே புரியல. உங்க குடும்பம் எம்மாம் பெரிசு, உங்களாலே எத்தனை குடும்பங்கள் இந்த ஊருல வாழுதுன்னு உங்களுக்கு தெரியுமா..? உங்க குடும்பத்து பொண்ணொருத்தி, வண்டிக்காரனுக்கு முந்தானை விரிச்சா என்று தெரிஞ்சா உங்க குடும்பத்துக்கு எப்பேற்பட்ட தலைகுனிவு ஏற்படும்..? உங்கப்பாவின் மானம், மரியாதை எல்லாம் என்ன ஆகும் என்று உங்களுக்கு புரியலையே..? வேண்டாமம்மா இந்த விஷப் பரிசோதனை..!! அது மட்டுமா, இந்த ஊரே சேர்ந்து என்னை துண்டு துண்டாக வெட்டி போட்டுடும்..!! என்னை விட்டுவிடுங்கம்மா..!!” என்று சொல்லி மரம் போல நின்றான்.
என் மர மண்டையில் அவன் சொன்னது எல்லாம் சாட்டையில் அடிப்பது போல பதிந்தது. கேவலம் ஒரு வண்டிக்காரனுக்கு இருக்கும் அறிவுக்கூட எனக்கு இல்லையே..?
சரி இது தப்புன்னு வச்சிக்குவோம், அப்போ என் புண்டை அரிப்பு எப்படி தீருவது..? யார் என் சீலை உடைத்து எனக்கு “அந்த” அனுபவத்தை கொடுப்பது..?
“நீ இப்படி சொல்லி விட்டால் எப்படி..? நீ சொல்றதெல்லாம் சரிதான், நான் ஒத்துக்கிறேன். அப்போ என் ஆசை நிறைவேறுவது எப்போது..?” என்றேன்.
“இங்கே பாருங்கம்மா, உங்க லெவலுக்கு ஒரு கலெக்டர், டாக்டர், இல்லை அரசாங்க அதிகாரி என்ற ரேஞ்சில் இருக்கிறவர்தான் லாயக்கு. ஆங், எனக்கு இப்போ ஞாபகம் வருது. போன வாரம் நம்ம ஸ்கூலுக்கு புதுசா ஒரு ஹெட் மாஸ்டர் வேலைக்கு, ஐயா யாரையோ வச்சி எண்டர்வியு நடத்திட்டிருந்தாரு. ஆளு சூப்பரா நம்ம சரத்குமார் மாறி பாடியோட இருந்தார். அடுத்த புதன் கிழமை வேலைக்கு சேர்ரதா சொன்னாரு. நான் ஒன்னு செய்றேன் சின்னம்மா, அவருக்கிட்ட எப்படியாவது கெஞ்சி கூத்தாடி பேசி “ஒரு கன்னிப்பெண்ணின் சாமானில் ஓட்டை போடனும்முன்னு” சொல்லி அழைச்சுண்டு வரேன்..!!” என்றான்.
“எப்ப கொண்டு வருவே..?”
“அடுத்த ஞாயித்துக்கிழமை நீங்க வைதேகியை அழைச்சிக்கின்னு இங்கே வந்துடுங்க, நான் அவரை கொண்டு வரேன். என்னை நம்புங்கம்மா..!!” என்றான்.
அடுத்த ஞாயித்துக்கிழமை காலையில் என்னை வைதேகி எழுப்பி விட்டாள். நான் காபியை குடித்து விட்டு காலை கடன்களை முடித்து விட்டு குளித்தேன்.
உடம்பை மாமா வாங்கி கொடுத்த சிங்கப்பூர் சோப்பை போட்டு தேய்த்து தேய்த்து குளித்து முடித்து, நீலக்கலர் பாவாடையும் வெள்ளை தாவணியும் அணிந்துக்கொண்டேன். மேட்சிங்காக நீல கலர் ஜாக்கட்டை உள்ளே பிரா இல்லாமல் போட்டுக்கொண்டேன். உம்.. உள்ளே ஜட்டி போடாமல் கிளம்பினேன்.
தோட்டத்து வீட்டில் நான் முன்னும் பின்னுமாக நடந்துக்கொண்டிருக்க, வைதேகி, “என்னம்மா இது..? ஆளை காணோமே..?” என்று சொல்லி முடிக்கவும், “டப்.. டப்.. பட்..” பட்டென்ற சப்தத்தோடு ஒரு புல்லட் மோட்டர் சைக்கிள் தோட்டத்தில் வருவது கேட்டது.
அதை கேட்டதும் என் தொடையின் நடுவே ஈரம் கசிய ஆரம்பித்தது. புல்லட் வண்டி கீத்து கொட்டாயிக்கு கிட்ட வந்தோன, செத்த குனிஞ்சு பாத்த எனக்கு நாக்கு மேலன்னத்துல ஒட்டிக்கிடுச்சின்னா பாருங்களேன்..!! அந்தளவுக்கு வேலன் சொன்னது போல வாட்ட சாட்டமா நல்ல கம்பீரமா இருந்தாக பைக்க ஓட்டியாந்த ஆளு..!!
பைக்க கொட்டகைக்கு முன்னாலேயே கொஞ்ச தூரத்துல மாமரத்தடியில நிறுத்தவும், பின்னால சீட்டுலேருந்து கீழே குதிச்ச வண்டிக்கார வேலன் பவ்வியமா அவருக்கிட்ட கொட்டகைய காட்டி ஏதோ சொல்லவும் தலைய ஆட்டிக்கிட்டே கீழயெரங்கி, அந்த பைக்க அநாயசமா ஸ்டாண்டு போட்டப்பத்தேன் கவுனிச்சேன்.
ஒரு 30 இல்ல ஓரு 35 குள்ளத்தாயிருக்கும் அவுகளுக்கு வயசு. காப்பிக் கொட்டை கலருல பேண்டும், சந்தன கலருலருந்த சட்டைய பேண்டுக்குள்ள விட்டுருந்தாக. இவ்ளோ சின்ன வயசுக்காரவுகள அய்யா எப்புடி ஹெட் மாஸ்டரா அமைச்சாகன்னு புரியல..!!
மொசு மொசுன்னு மீசையும், நல்ல வழிச்ச மொகமுமா ஒரு ஜாடையில சரத்குமாராட்டம் இருந்தவகள வேலன் கூட்டியார, கொட்டாயிக்குள்ள நுழைஞ்சவுக, “வணக்கம் சின்னம்மா. பாக்குனுமுன்னு சொன்னதா வேலன் சொன்னான் அதான்..!! இந்த பைக்கு மக்கர் செஞ்சதால வர கொஞ்சம் லேட்டாயிடுச்சு மன்னிச்சுக்கோங்கமா..!!”ன்னு அவுக சொன்னத கேட்டதும், அதுவர அவுக கம்பீரத்த பாத்து சொக்கி கெடந்த எம்மனசுல திடுக்குன்னு என்னோட பண்ணையாராதிக்க தோரண உதிக்க, அய்யவாட்டம் மனசுல நெனச்சிக்கிட்டே,
“இல்ல புதுசா வநதுருக்குர வாத்தியாரு எப்புடி இருப்பாரு பாப்போமுன்னுதான் வர சொன்னேன்..!! ஆமாம் வாத்தியாரோட நாமகர்ணம் என்னவா..?”ன்னு தெனாவட்டா கேக்கவும், “எம் பேரு இனியமாறனுங்க. திருநெல்வேலி பக்கமுங்க..!!”ன்னு செத்த பயந்த மாதிரி பேசவும், “ஆஹா நம்ம எண்ணத்துக்கேத்த அடிமை ஒருத்தன் சிக்கிருக்கான்..!! ஆளும் நல்லாத்தானிருக்கான்..!! நமக்கு வைப்பாட்டனாக இருக்க சரியான ஆளுதான்..!! இவனை எப்புடி கொக்கி போட்டு இழுகுரது..? வேலன இவருக்கிட்ட நம்ம ஓல் திட்டத்த பத்தி ஏதாவது சொல்லிருப்பானா இல்லையா..?”ன்னு தெரியாம தவுச்ச நான், ஒரு முடிவுக்கு வந்தவளா,
“என்ன வாத்தியாரே எல்லா பாடமும் நல்லா சொல்லிக்கொடுப்பீகன்னு வேலன் சொன்னான். நல்லா சொல்லி கொடுப்பீங்களா..?”ன்னு சம்மந்தா சம்மந்தமில்லாம இப்புடி நான் கேக்கவும், கொழம்பி போயி நின்னவரோட கையிலருந்த பைக் சாவிக் கொத்து அந்த சமயம் பாத்து நழுவி கீழ விழவும் அதை எடுக்க அவரும், எதேச்சையா நானும் ஒரே சமயத்தில் குனிய, எங்க ரெண்டு பேரோட தலையும் ஒன்னோடு ஒன்னு முட்டிக்கவும், குனிஞ்ச படியே தலைய நிமுத்தி “சாரி”ன்னவரோட கண்ணுல, பட்டுன்னு குனிஞ்சதால எந்தாவணி முந்தானை சரிஞ்சி வுழ, ஜாக்கெட் பிளவுல பிதுங்கி கிட்டுருந்த எம்மொலை ரெண்டும் படவே அத பாத்து விக்கித்து போனது அப்பட்டமா அவுக மொகத்துல தெரிய, அவுக கண்ணு ரெண்டும் எங்கல்லு மொலையில நெலக் குத்தி நின்னபடியே, ஒரு கையால சாவிய எடுக்க தரைய துலாவ, அதுக்கு முன்னாடியே சாவிய தரையிலேருந்து எடுத்த நான் அவரோட கையை புடிச்சி கொடுத்த போது மின்னலடிச்ச மாதிரி உடம்பு சிலுத்துக்குச்சி..!!
ஒரு ஆம்புளைய மொத மொத தொட்டதால உண்டான இன்பமான உணர்வு ஒடம்பெல்லாம் ஓட, ஒன்னும் புரியாம அவுக கைய புடிச்ச படியே அப்புடியே குனிஞ்சிருக்க, அவுகளும் மொலையில வச்ச கண்ண எடுக்காம குனிஞ்ச நெலையிலே செத்த நேரம் இருந்த நாங்க, ஹ்.. ஹூ.. ம்முங்குர வேலனோட கணைப்புல சுயநினைவுக்கு வர, பட்டுன்னு புடிச்சிருந்த அவரோட கைய விட்டுடுட்டு நிமுந்த நான், அவசர அவசரமா சரிஞ்சி கிடந்த தாவணிய எடுத்து மொலைய மறைக்க போவ, அதே சமயம் நிமுந்த அவரோட கண்ணுல அத மூடாதேங்குர கெஞ்சல் தெரிய மொலைய மூடுரதா வேண்டாமாயி ன்னு சொன்னேன் நான் தடுமாறி போயி நிக்கையில, எங்க நெலமைய புரிஞ்சவனாட்டம், “சின்னம்மா நீங்க பேசிட்டுருங்க, நான் போயி மாட்டுக்கு தண்ணி காட்டிட்டு வர்ரேன்..!!”ன்னு சொன்னான் வேலன்.
“ஏய் வாப்புள்ள..!!”ன்னு வேலைக்காரியையும் கூப்புட்டுக்கிட்டு வெளியே போகவும், தனியாயிருந்த எங்க மனசுல ஆயிரமாயிரம் எண்ணங்கள் ஓட மௌனமாயிருந்தோம்.
அவரை பாக்குரதுக்கு முன்ன எம் மனசுல ஓடிய அந்த அய்யாவாட்டம், அதிகாரத்தோட நாட்டாமை பண்ணனும் அவுகளாட்டம், நாலஞ்சு வைப்பாட்டன் வைச்சுக்கனும் என்ற ஆணாதிக்கம், ஆணாட்டம் ஆளுமை பண்ணனுமுங்கிர எண்ணம் ஆசையெல்லாம் இந்த வாத்திய கண்டோன எங்க ஓடி போச்சுதுன்னே தெரியல..!!
இத்தன வருசமா அய்யாவாட்டம் அப்புடிருக்கனும் இப்புடிருக்கோனுமுன்னு இறுமாப்போட இருந்த எம்மனச, ஒரு நொடியில தவுடு பொடியாக்கி அவரோட விரல் எம்மேல படாதா, அப்புடியே கட்டி அணைக்க மாட்டாரான்னு ஏங்குரளவுக்கு வச்சுட்டாரே இந்த பாவி மனுசன்னு, அந்த நிமிசம், இது நாள் வரை நான் கொண்டிருந்த போலி ஆண்மை கனவாக மறைஞ்சு போயி என்னுள்ளேருந்த என் பெண்மை நனவாகி உதிக்க, அதுவரை இல்லாத நாணமும் வெட்க்கமும் உள்ளத்துல புகவும், தலை குனிஞ்சி நின்ன என் தாவாங்கட்டையை அவரோட ஒரு கையால தாங்கி நிமுத்தியவரோட மொகத்த பாக்க கூச்சப்பட்டு கண்ண மூடிக்கிடந்த என் பஞ்சு ஒதட்டுல ரெண்டு மிருதுவான ஒதடுகள் அழுத்தமா பதிஞ்சி முத்தமிட்ட, அந்த கணத்தில் சொர்க்கம் கண்ணில் தெரிய ரெண்டு கையாலையும் அவரோட முதுக வளைச்சி புடுச்சி எம்மொலை ரெண்டும் அவரோட பரந்த மாருல அழுந்துரளவுக்கு இறுக்கி அணைச்சிக்கிட்டேன்.
என்னுடைய மாமா மெத்த படிச்சவரு. அவர் சொல்லுவாரு, “நமக்குள்ள இருக்குற மனம்தான் உண்மையில் தெய்வம். அது முக்கியமான நேரத்தில் சிட்டிகை போட்ற நேரத்தில நமக்கு சரியான வழியை காட்டிடும், ஆனா நாம அதை சிக்குன்னு பிடிச்சுக்குனும்..!!” என்பார்.
அவரோட பரந்த மாருல முகத்தை புதைச்சு அணைச்சுண்ட போது அதுதான் நினவுக்கு வந்தது. கொஞ்ச காலமா ஐயாவை பார்த்து அவருதான் உலகத்திலேயே உசத்தி, நான் பொண்ணா இருந்தாலும் அவரை போலவே இருக்கனுமுன்னு அவர் ஆடையை போட்டு அவரை மாதிரி நடித்தேன். அவரை மாதிரியே நானும் ஆண் வப்பாட்டான்களை செட்டப் பண்ணி வாழனும் என்று கற்பனை பண்ணினேன். ஐயாவை போல ஊருக்கே நாட்டாமையாக இருக்கனும் என்று கனவு கண்டேன். மொத்தத்தில் நான் ஒரு பெண் என்பதையே மறந்து என்னமோ சொல்லுவாங்களே ஒம்போதுன்னு அது போல உடம்பில் பெண்ணாகவும் மனதில் ஐயா போன்ற ஒரு ஆணாகவும் வாழ்ந்து வந்தேன்.
ஆனா, மூடிக்கிடந்த என் இதழ்களில் அவரின் முரட்டு உதடுகள் பதிஞ்சி முத்தமிட்ட அந்த நொடியில் எனக்கு மனம் சொல்லியது, “அடியே இவர்தான் உனக்கு எசமான். இனி உன்னை ஆளப்போரது இவர்தான். இவருக்கு மனைவியா, துணையா, வேலைக்காரியா, முக்கியமா ஒரு குடும்ப பெண்ணாக வாழ்வதுதான் இனி உன் வாழ்க்கை. பிடிச்சுக்கோ இவரை, விடாதே..!!”
உண்மைதான், இன்று முதல் நான் என் கடமையை உணர்ந்த, ஐயாவுக்கு ஏத்த பெண்.
என்னுடைய போலியான ஆண்மை எண்ணங்கள் எல்லாம் காற்றில் கரையும் புகையாக மறஞ்சி போச்சு. அவர் மார்பில் புதைஞ்சிருந்த என் முகத்தை மறுபடியும் நிமித்திய அவர் பேருக்கேத்த மாதிரி இனிய குரலில், “சின்னம்மா என்னவோ பாடம் படிக்கனும் என்று சொன்னிங்களாம், வேலன் சொல்லி கூப்பிட்டு வந்தான். எதில உங்களுக்கு சந்தேகம், கேளுங்க சொல்லித்தரேன்..!!” என்றார்.
பழைய பூங்கோதையாக இருந்திருந்தால், “எனக்கு எப்படி ஓப்பது என்பதில்தான் சந்தேகம்..!!” என்று பட்டென்று சொல்லியிருப்பேன். இனிமே அந்த மாதிரி வார்த்தையெல்லாம் என் வாயில் வருமா..? வரலாமா..?
“தயை செஞ்சி இந்த சின்னம்மா எல்லாம் என்னிடம் வேண்டாம். என்னை பூங்கோதைன்னே கூப்புடுங்க. அதுதான் எனக்கு பிடிச்சிருக்கு..!!” என்று மெதுவாக சொன்னேன்.
“இல்லை, வண்டிக்காரன் ஏதேதோ தப்பு தப்பாக சொல்லி என்னை கூட்டிட்டு வந்தான். ஐயாவின் குடும்பம் பரம்பரை பரம்பரையாக எல்லாருக்கும் வழிகாட்டிய ஒரு ஆதர்சன குடும்பம். அப்படிப்பட்ட ஐயாவோட பொண்ணு அப்பேற்பட்ட பெண்ணா இருக்குமா என்ற சந்தேகத்தில்தான் நான் வந்தேன். ஆனா இப்போ என் சந்தேகம் தீர்ந்து விட்டது..!!” என்றார்.
அய்யோ, வண்டிக்காரன் பேச்சை கேட்டு என்னை தப்பாக நினைத்து விட்டாரோ..? என் மனம் பக்கென்றது. அவரின் அடுத்த வார்த்தைகள் என் வயிற்றில் பாலை வார்த்தன.
“ஐயா குல வாரிசு என்பதை நீ சரியாக புரிஞ்சி வச்சிருக்கே. ரொம்ப நல்லது, நான் கிளம்புறேன்..!!”
இதன்ன வம்பா போச்சு. இது கால காலமா தொடரும் உறவு என்று நினைத்தால் இப்படி சொல்லுகிறாரே..? என் முகம் தொங்கி போனது எனக்கே தெரிந்தது.
“என்ன பூங்கோதை என்னமோ மாறி ஆயிட்ட..?” என்று அன்போடு கேட்டார்.
“நீங்க வாத்தியாருன்னு சொல்றீங்க. கல்கியின் பொன்னியின் செல்வனை படிச்சிருக்கீங்களா..? அதில் குந்தவை சிறையில் வந்தியதேவனிடம் சொல்லுவது நினைவில் இருக்கிறதா..? குந்தவை தன் கரத்தை நீட்ட அதை வந்தியதேவன் பற்றிக்கொள்ள, “உமது கரத்தைப் பற்றிய இந்த என் கரம் இன்னொரு ஆடவனுடைய கையை ஒரு நாளும் பற்றாது..!!” என்று சொல்வாள். அது போல உங்கள் மார்பில் சாய்ந்த என்னை வேறு ஒரு ஆம்பளை தொட முடியாது. இனி காலா காலத்துக்கும் நான் உங்களுக்கே உரியவள்..!!” என்று சொல்லி மீண்டும் அவரை கட்டி அணைத்துக்கொண்டேன்.
அவர் என் இதழ்களில் தன் உதடுகளை பதித்தார். அவருடைய மீசையின் முடிகள் என் கன்னத்தில் குத்தி இனிய வேதனையை கொடுக்க, அவரின் உதடும் என் உதடும் இணைந்தன.
அவரின் உதடுகள் முரட்டு தனமாக இருந்தாலும், அவரின் வாயின் உட்பக்கம் பட்டு போன்று மெத்தென்று இருந்தது. நாட்டு கொய்யா பழத்தை சாப்பிடுவது போல இனித்தது.
அவர் நாக்கு என் வாயை ஆராய்ச்சி செய்ய, நான் அவருடையது சப்ப, அவர் கைகள் என் மார்பு கனிகளின் மீது படர்வதை உணர்ந்தேன். என் உடம்பெல்லாம் நெருப்பில் போட்டது போல அனலடித்தது.
அதே சமயம் ஐஸ் தண்ணியில் குளித்தது போல குளிரெடுத்தது. அவர் என்னை அப்படியே தூக்கிக்கொண்டு போய் வைதேகி கோணிப்பைகளை அடுக்கி ரெடி பண்ணியிருந்த மெத்தை மீது படுக்க வைத்து, பக்கத்தில் சாய்ந்தார்.
மீண்டும் எங்களின் முத்தங்கள் தொடர்ந்தன. அவருடைய கைகளின் சில்மிஷமும் தொடர்ந்தது. மெது மெதுவாக என் ஜாக்கட்டு பட்டன்களை கழற்றினார். மொத்தமும் கழண்டுட என் மார்பு கலசங்கள் ரெண்டும் துள்ளி குதித்து வெளியில் வந்தன.
அவைகளை பார்த்ததும் அவர் என் உதடுகளை மறந்து, என் முலைகளோடு விளையாட ஆரம்பித்தார்.
“நீ பிராவே போடலையா..? பிரா இல்லாமலேயே உன்னுடைய மார்பு கும்மென்று இருந்ததே..!! இவைகளை பார்த்ததுமே நான் உன்னிடம் மயங்கிட்டேனே..!!” என்றவர், என் இடது முலையை கையால் பிசைய வலது மார்பை வாயில் கவ்வி சுவைக்க ஆரம்பித்தார்.
சிறிதாக முலையோடு ஒட்டிப்படுத்திருந்த என் முலை காம்பு விரைத்து பருத்தது. சின்ன புளியங்கொட்டை சைஸ் இருந்த அது கொட்டைப்பாக்கு அளவுக்கு வளர்ந்தது.
என் உடம்பில் என்னென்னவோ மாற்றங்கள் எற்படுவது எனக்கு புரிந்தது. என் வயிற்றில் எல்லாம் கலங்குவது போல தோன்றியது. அதுவும் அடி வயிற்றில் சொல்ல முடியாத குறுகுறுவென்ற உணர்ச்சி கிளம்பி என்னை பாடாய் படுத்தியது.
அதே சமயம் அடுத்தது என்ன என்ற கேள்வி என் மனதில் எழுந்தது. அந்த படுபாவி தேவிகா நான் கேட்டப்போது சொல்லியிருந்தா நான் இப்படி விழிக்க மாட்டேனில்ல. இப்போ என்ன செய்றது..? ஆமா இதை நான் ஏன் யோசிக்கனும்..? என்ன இருந்தாலும் நான் அவருக்கு, அவர் எனக்கு என்றாகி விட்டது. இனி எல்லாம் அவர் இஷ்டம்தான் என்று நினைத்து அவர் முகத்தை என் மார்போடு அணைத்துக்கொண்டேன்.
என் மார்புகனிகளை சுவைத்தவர் என் வயிற்றில் முத்தமிட்டார். அருகில் இருந்த தொப்புளிலும் முத்தமிட்டார். என் பாவாடை நாடாவில் கையை வைத்தார்.
“ஐய்யோ..!! நாம் ஜட்டி போடாம வந்துட்டோமே..!!” என்று நான் குழம்பும்போது, அவர் கையை என் மீது இருந்து எடுத்துவிட்டு, என் அருகில் கைகளை பின் பக்கம் ஊன்றி உட்கார்ந்தார்.
நானும் ஒன்னும் புரியாமல் எழுந்து உட்கார்ந்தேன். என் வெற்று மார்பையும் என் மூச்சால் மேலும் கீழுமாக ஏறி இறங்கிக்கொண்டிருந்த முலைகளையும் கண் இமைக்காமல் பார்த்தவர், “பூங்கோதை, இதற்கு மேல் நாம் எல்லை மீறக்கூடாது. முதலிரவு அன்று என் மனைவி எப்படி கன்னி கழியாதவளாக இருக்கனும் என்று எதிர்பார்க்கிறேனோ, அதே போல என்னையும் சுத்தமாக அவளுக்கு கொடுக்கனும் என்பது என் ஆசை..!! அதனாலே இதற்கு மேல் நாம நம்முடைய முதல் இரவில் தொடரலாம்..!!” என்று சொல்லி எழுந்தார்.
அவர் நீட்டிய கையை பிடித்து எழுந்த நான் என் ஆடைகளை சரிப்பண்ணிக்கொண்டேன்.
மூன்று மாதங்கள் கழித்து, ஒரு நாள் எங்க வீட்டுக்கு முன் ஒரு வெள்ளை நிற அம்பாசிடர் கார் வந்து நின்றது. அதின் பின்னாலிருந்து ஒரு நடுவயது புருஷனும் மனைவியும் இறங்கினார்கள். இருவரின் கையிலும் பழங்களும் பூக்களும் இருந்தன.
காரின் டிரைவர் சீட்டிலிருந்து இனியமாறன் இறங்கினார். உள் அறையிருந்து பார்த்த எனக்கு ஆச்சரியம் தாங்க முடியவில்லை. அதோடு ஐயா சொன்ன வார்த்தைகள் அதிர்ச்சியை தந்தன.
“வாங்க மச்சான், எப்போ சிங்கப்பூரிலிருந்து வந்தீர்கள்..? வாம்மா தங்கச்சி, வாப்பா மாப்பிள்ளை..!!” என்று மூவரையும் உள்ளே அழைத்து வந்து கூடத்தில் உட்கார வைத்தார்.
அவர்கள் அடுத்து என்ன பேசுகிறார்கள் என்பதை உற்றுக்கேட்டேன்.
“நீங்க என்ன ஐயா, திடீருன்னு உன் பையனை உடனே இந்தியாவுக்கு அனுப்பு. ஆனா என் வீட்டு அனுப்பதே. ஊர் ஸ்கூல்ல வந்து மீட் பண்ண சொல்லு என்று சொல்லீட்டிங்க..!! நானும் அனுப்பி வச்சிட்டேன். போன மாதம் அவன் போன் பண்ணி, “நான் ஐயா பொண்ணைத்தான் கட்டிப்பேன், சீக்கிரம் வந்து ஏற்பாடு பண்ணுங்க..!!” என்று சொன்னான். பாவம் அவனுக்கு தெரியாதுல்ல, இவங்கதான் புருஷன் பெண்டாட்டி என்று நாம எப்போவோ முடிவு பண்ணிட்டோமுன்னு..!!”
“காலம் சரியா கூடி வந்துடுச்சி என்று நினைச்சேன். நாம அவங்களை ஃபோர்ஸ் பண்றத விட, அவங்களே சந்திச்சு இப்படி ஒரு முடிவுக்கு வரனும்தான் மாப்பிள்ளையை என் வீட்டுக்கு வர வேண்டாம் என்று சொன்னேன். உம்.. எல்லாம் நல்லப்படியா முடிஞ்சிடுச்சு..!!” என்று சிரித்தார் ஐயா.
“அதெல்லாம் சரி. நாங்க இன்னும் பொண்ணை பார்க்கலையே. அவளை வரச்சொல்லுங்க..!!” என்றார் என் வருங்கால மாமியார்.
நான் ஆடையணிந்து காப்பி கோப்பைகளை ஒரு தட்டில் வைத்து தலையை குனிந்தப்படி நுழைந்த போது, “ஆஹா..!! பையன் சரியாதான் செலக்ட் பண்ணியிருக்கான்..!!” என்று என் மாமானார் மெச்சுவது கேட்டது.
நான் ஓரக்கண்ணால் அவரை பார்த்தேன். அவர் கண்ணை சிமிட்டினார்.
கள்ளன்.. சிங்கப்பூர் கள்ளன்..!! இருக்கட்டும் பாத்துக்குறேன்..!! என்று மனதுக்குள் சொல்லி கொண்டேன்.
No comments:
Post a Comment