"வெல் செய்ட் மேம்.. தேர் யூ ஆர்..!" மீண்டும் கைதட்டல்கள். "ஈஸ்வரா.. பெண்களில் இப்படிப்பட்ட பிடாரிகளும் உண்டா..? இவ்வளவு ஈனத்தனமாக ராகிங் செய்வார்களா..? எனக்கும் மனதென்று ஒன்று இருக்கிறதென்று உணரவே மாட்டார்களா..? " மனதுக்குள் புலம்பினேன். "மேம்" தொடர்ந்தாள்.. "இவளோட கால்கள் மிக நீளமானவை. வடிவமைப்பானவை. வாளிப்பானவை. இவளது பாதத்தில் இருந்து, க்ரோயின் ( இரு தொடைகளும் இணையும் இடம்) வரை உள்ள 'இன்சீம்' அளவு, சாதாரணமாக இந்தியப் பெண்கள் யாருக்கும் வாய்க்காதது. அ ரேர் ஸ்பெசி இன் அவர் ரேஸ்..! க்யூபன், ப்ரெசீலியன், அமெரிக்கன் ப்ளாக் வகையினருக்கே இவ்வளவு நீண்ட கால்கள் உண்டு. ஷீ ஹேஸ் அனதர் ரேர் திங் டூ... உடலில் தலையையும், இமைகளையும் தவிர, வேறு எங்குமே ரோம வளர்ச்சி தென்படவில்லை. நேச்சுரலி ஹேர்லெஸ் ஹ்யூமன் ஸ்கின்." "மேம்.. ஒருவேளை சோகை நோய் கொண்டவளாக இருப்பாளோ.. ரோம வளர்ச்சி இருந்தால்தான் ஆரோக்கியமான உடல் என்று சொல்கிறார்களே..?" "ஹூ சேய்ஸ் தட்..? ரப்பிஷ்..! இவள் உதடுகளையும், நகங்களையும் பாருங்கள்.. ரோஸ் நிறத்தில் உள்ளன. இது முழுமையான ஆரோக்கியம் கொண்டவள் என்பதற்கு சரியான சான்று. மேலும் இவளது தோலில் உயிர்ப்பு நிறைந்துள்ளது. இவள் எவ்விதக் குறைபாடுகளும் அற்றவள்..!" " பின் ஏன் இவளுக்கு ப்யூபிக் ஹேர் இல்லை..?"
"லுக் கேர்ள்ஸ்.. நம் உடலுக்கும் மனதுக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு. நம் சிந்தனைகளும், பருவ எண்ண ஓட்டங்களும், உடலில் தாக்கத்தை உண்டாக்கக் கூடியவை. பருக்கள், உடல் அந்தரங்க பாகங்களில் ரோம வளர்ச்சி இவற்றுக்கும் நம் மனதில் ஏற்படும் கிளர்ச்சிகள், விருப்பங்களுக்கும் சம்பந்தம் உண்டு என ஆராய்ச்சிகள் நிறுவியுள்ளன. இவள் இன்னும் சிறுமிபோல தோற்றமளிக்க சில காரணங்கள் இருக்கலாம்.. ஒன்று இவள் மனதளவில் இன்னும் சிறுமியாக இருக்கக்கூடும். இந்த வயதில் ஏற்படக்கூடிய பருவக்கோளாறுகளுக்கு இவள் உள்ளத்தில் இடம் தராமல் இருக்கிறாள் என்று நினைக்கிறேன். அல்லது, இவள் வம்சாவழியில் எல்லோரும் இப்படி இருந்திருக்கக்கூடும். மேலும், ஒவ்வொரு ஆணிலும் பெண்மை அம்சங்கள் உண்டு. அதேபோன்று பெண்ணிலும் ஆணுக்குரிய அம்சங்கள் உண்டு. இந்த உமாவைப் பொறுத்தவரை, இவள் உடலில் பெண்மையே மிக உயர்ந்தபட்சமாக ஆட்சி செலுத்துகிறது என்று கொள்ளலாம். இவளை மனைவியாக அடைய இருப்பவன் மிகவும் கொடுத்து வைத்தவன். ஆண் பெண் உறவில் கிடைக்கக்கூடிய மிக அதிகபட்ச இன்பத்தை அவனுக்கு இவள் தர வல்லவள். அதே நேரத்தில் இவளுக்கு அந்த உறவு, மிக வலியையும், வேதனையையும் தரும். வெர்ஜின் பெயின் என்று சொல்லப்படக்கூடிய முதன்முதல் கன்னிமையை இழக்கும் நேரத்தில் இவள் மரணத்தின் வாசல்வரை சென்று மீளும் வாய்ப்பு இருப்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை." "அடிப்பாவி.. ஏதேதோ சொல்கிறாளே.. எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லையே.. இவ்வளவு விபரங்கள் அறிந்த கீதா இப்படி ஒரு வக்கிரம் கொண்டவளாக இருக்கிறாளே. இந்த வகுப்பு எப்போது முடியும்..? எனக்கு தெம்பு வருமா..? எதுவும் சிகிச்சை தேவைப்படுமோ..? அதற்கு ஏற்பாடு எதுவும் செய்யாமல், இப்படி என்னைப் போட்டு வைத்திருக்கிறாளே.." உள்ளம் ஓலமிட பொறுமையிழந்து கத்தினேன்.. "போதும் கீதா.. சக பெண்ணை ராகிங் என்ற பெயரில் அவமானப் படுத்த ஒரு அளவு உண்டு. நீங்கள் எல்லை மீறுகிறீர்கள். ஈஸ்வரா.. கரண்ட் ஷாக்கில் நான் ஒரேயடியாகப் போயிருக்கக் கூடாதா..? இந்த அவமானங்களை சுமந்து நான் உயிரோடிருக்க வேண்டுமா..? " குரலெடுத்து அழுததில் அதிர்ந்த பக்கத்து அறைப் பெண்கள் பின்வாங்கி மறைந்தார்கள். கீதா அறைக் கதவைத் தாளிட்டு கணினியைத் தஞ்சமடைந்தாள். ஓரிரு நாட்கள் ஓடின. நான் சராசரி உடல்நிலைக்கு வந்துவிட்டேன். கீதாவிடம் ஒரு அட்சரம் கூட நான் பேச்சு கொடுக்கவில்லை. மெஸ்ஸிலும், கல்லூரியிலும் ஏளனப் பார்வைகளும், குசுகுசுப்புகளும் என் முதுகைத் துளைத்தன. எவரிடமும் முகம் கொடுக்க எனக்கும் சங்கோஜமாக இருந்தது. நடைப்பிண்மாக நாட்களை நகர்த்தினேன். புதன்கிழமை மாலை வகுப்பு முடிந்து விடுதி அறைக்குள் வந்து முடங்கினேன்.. கீதா என் எதிரில் வந்து நின்றாள். :அம் எக்ஸ்ட்ரீம்லி சாரி உமா..!" நான் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டேன். "ஏய்.. நான் பண்ணினது தப்புதான்.. என்னை உன் விருப்பம்போல தண்டிச்சுடு.. பேசாமல் மட்டும் இருக்காதே.. உன்னைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் என் மனசாட்சி என்னை சவுக்கால் அடிக்குது." "ஓ... க்ரேட்..! உனக்கு மனசாட்சியெல்லாம் இருக்கா..? கரண்ட் ஷாக் அடிச்சு அரை உயிரா கிடக்கற ஒருத்தியை, சுத்தி நின்னு கிண்டலடிக்கும்போது உன் மனசாட்சி லீவ் எடுத்துடிச்சா..? ஏண்டி.. தெரியாமதான் கேட்கிறேன்.. உங்களுக்கு இருப்பதுதானே எனக்கும் இருக்கு.. இதில் பெருசு, சின்னதுன்னு எதுக்கு கேலி..? அது சின்னதா இருக்கலாம்டி.. தப்பில்லே.. மனசும், புத்தியும்தான் சின்னதா இருக்கக்கூடாது.. உன்னோட பேச எனக்கு பிடிக்கல்ல. உன் முகத்தைப் பார்த்தா, நீ என்னை டிசெக்ஷன் தவளை போல பின் பண்ணி, க்ளாஸ் எடுத்ததுதான் நினைவுக்கு வருது. லீவ் மி..!" "சாரிடி.. இனிமே இப்படி நடக்காது.. என்னோட பேசுடி.. ப்ளீஸ்..!" நான் அதற்குப்பிறகு அவளிடம் எதுவும் பேசவேயில்லை. நீண்ட நேரம் கெஞ்சிப் பார்த்த கீதா முடிவாக ஒன்று சொன்னாள்.. " ஏய் உமா.. இன்னும் 24 மணி நேரம் டைம் தரேன்.. அதுக்குள்ள நீ என்னிடம் பேசியாகணும். இல்லே.. நாளைக்கு என்ன நடக்குதுன்னு பாரு..!" நான் அவளை அலட்சியப் படுத்திவிட்டேன். ஆனால் மறுநாள் நான் வகுப்பு முடிந்து அறைக்கு வந்தபோது நான் கண்ட காட்சி... அப்பப்பா..! நான் அறைக்கு திரும்பியபோது, கீதா ஏதோ விஷம் அருந்தி உயிருக்குப் போராடிக்கொண்டிருந்தாள். வாய் மட்டும், "உமா என்னை மன்னிச்சுடு.." என்று முணுமுணுக்க, அலங்கோலமாக கட்டிலில் கிடந்தாள். உதவிக்கு குரல் கொடுக்க சக மாணவிகள் திரண்டனர். வார்டனுக்கு தகவல் பறக்க, காதும் காதும் வைத்ததுபோல காரியங்கள் நடந்தன. சரியான நேரத்தில் மருத்துவ சிகிச்சை கொடுக்கப்பட கீதா பிழைத்துக் கொண்டாள். மருத்துவ மனையில் அருகில் இருந்து அவளைக் கவனித்துக்கொண்டேன். அன்று அவள் மன்னிப்பு கேட்டபோதே நான் விட்டுக்கொடுத்திருக்கலாமே என்ற குற்ற உணர்வு என்னைச் சவுக்கால் அடித்தது. மற்ற மாணவிகளோ, நான் தான் கீதாவை தக்க சமயத்தில் கண்டு காப்பாற்றியது போலப் புகழ்ந்தது இன்னும் உறுத்தலாக இருந்தது. கீதா என்னை தேவதையைப் பார்ப்பது போல பார்த்தாள். நாளடைவில் கீதாவும் நானும் நெருங்கிய சினேகிதிகள் ஆனோம். ஆனாலும் கீதா மிகவும் பொசெசிவ் ஆக இருந்தாள். நான் சக மாணவி யாரோடாவது நெருங்கிப் பழகினால், அவளுக்குப் பொறுக்காது. அந்த மாணவியைப்பற்றி குறை கூறுவாள். நான் "அப்படியெல்லாம் இருக்காது" என்று மறுத்துப் பேசினால், என்னை அடிக்க வருவாள்; அல்லது அவளையே தண்டித்துக் கொள்வாள்.கொஞ்சம் முரட்டுத்தனமான நட்பு அவளுடையது. கட்டிலில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும்போது, ஏதோ குறு குறுவென்ற உணர்வு மேலிட விழித்துப் பார்த்தால், அருகில் கீதா என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருப்பது தெரியும். "என்னடி..?" என்று கேட்டால், " நான் ஏண்டி ஆணாகப் பிறக்காமல் போனேன்..?" என்று என்னைக் கேட்பாள். ஒன்றும் புரியாமல் விழிக்கையில் மெல்ல விளக்குவாள். தூங்கும்போது கூட எவ்வளவு அழகா இருக்கே தெரியுமாடி உமா..? கொஞ்சம் கூட உடை கலையாமல், முகத்தை அஷ்டகோணல் செய்யாமல், அலுங்காமல் ஒரு பூவைப் போல தூங்குகிறாயே.. எப்படி உன்னால் முடிகிறது..? மலர்களைப் போல் மங்கை உறங்குகிறாள் என்று பாடவேண்டும் போல இருக்குடி.! நான் மட்டும் ஆம்பிளையா இருந்தால் உன்னைக் கடத்திகிட்டு போயாவது கல்யாணம் பண்ணிக்குவேன்..! நீ ஆம்பிளையா இருந்தா இங்கே உனக்கு என்ன வேலை..? என்னைத் தூங்க விடுடி.. ப்ளீஸ்.. நீ தூங்கு.. நான் உன்னை ரசிச்சுகிட்டு இருக்கேன்.. அடிப்போடி இவளே.. நீ இப்படி பார்த்துட்டு இருக்கறது எனக்கு டிஸ்டர்பா இருக்காதா..? பார்த்துட்டு இருக்கக்கூடாதா..? சரி.. நீயே சொல்லிட்டே.. ! கட்டிலில் என் பக்கத்தில் படுத்து அநியாயம் செய்வாள்.மூக்கைக் கடிப்பாள்.. காது அருகே வந்து மூச்சு விடுவாள். காலைத் தூக்கி மேலே போடுவாள்.இரு தொடைகளும் இணையும் இடத்தில் தன் கூரிய நகங்களால் நிமின்டுவாள். ஏய்.. கழுதை.. எனக்கு கூச்சமா இருக்குடி.. ப்ளீஸ் கீதா.. என்னைத் தூங்கவிடு. உன் பெட்டுக்கு போ. சரிடி.. என்னவோ பெரிசா அலட்டிக்கிறா..தான் ரொம்ப அழகுன்னு கர்வம்.. நீ தூங்குடியம்மா.. குட்நைட். அக்கடா என்று கண்ணை மூடினால், விருட்டென்று, என் நைட்டியை மேலே இழுத்துவிட்டு ஓடுவாள். சே.. என்ன ஜென்மம் இவள் என்று மனம் வெதும்பும். கடுப்பை அடக்கிக்கொண்டு தூங்க முயன்றால், தன் கட்டிலில் இருந்து குரல் கொடுப்பாள்.. "அந்தப் பாழாப்போன பேண்டீசை நைட்டுல கூட கழட்ட மாட்டியா..? 24 மணி நேரமும் 'உன்னோட அதை' வேடு கட்டியே வெச்சிருக்கியே.. அதான் தம்மாத்தூண்டாவே இருக்குது..! நீ திருந்தவே மாட்டே.. இனி என்னோட பேசாதே..! காலையில் எழுந்து பார்த்தால், என் துணிகளை துவைத்து அழகாய் பின் செய்து காயப்போட்டிருப்பாள். முனுஸ் ( வாட்ச்மேன்) மூலம் காஃபி வாங்கிவந்து பிளாஸ்கில் ஊற்றி வைத்திருப்பாள். கண் விழித்ததும் குட் மார்னிங் சொல்லி காஃபியை நீட்டுவாள். இவளா நேற்றிரவு அவ்வளவு கூத்து அடித்தவள் என்று குழம்பும்படியாக, " டிபிகல்" மாணவியாக வலம் வருவாள். எப்படியோ அவள் குணத்துக்கு இயைந்துபோக பழகிக்கொண்டு விட்டேன். படிப்பு முடிந்ததும், பிரியும் வேளை வந்துவிட, பித்து பிடித்தவள் போலாகிவிட்டாள். பரிட்சையில் கோட்டை விட்டுவிடுவாளோ என்றுகூட பயந்தேன். ஒருவாறு பிரியாவிடை பெற்று, நான் சென்னையும் அவள் ஸ்ரீரங்கமும் புறப்பட்டோம். நான் சென்னை சென்ற மறுநாளே அவளும் முகவரி தேடிக்கொண்டு வந்துவிட்டாள்.நான்கு நாள் ஆகியும் கிளம்புவதாக இல்லை. அவர்கள் வீட்டில் இருந்து தேடி வந்தனர். சிறுபிள்ளையை, மிட்டாய் கொடுத்து பள்ளிக்கு அனுப்புவதுபோல தாஜா செய்து அனுப்பி வைத்தோம். கீதா அந்த வருட*மே தன் மாமா பையனைக் கல்யாணம் செய்துகொண்டாள். பட்டுப்புடவை வாங்கிவந்து அம்மா கையில் கொடுத்து நமஸ்கரித்து பத்திரிகை வைத்து அழைத்தாள். அவள் தங்கை போல அனைத்து மரியாதைகளுடன், திருமணத்தில் கலந்து கொண்டேன். பின்னரும், ஈ மெயில், போன் என்று எங்கள் நட்பு தொடரவே செய்தது. அவ்வப்போது கணவரை அழைத்துக்கொண்டு சென்னை வந்துவிடுவாள். அவள் கணவர் ஒரு வாயில்லாப் பூச்சி. ஆண்டுகள் உருண்டோட, அவள் பிள்ளை குட்டி என்று ஆனாள். நான், ஃப்ரீ லான்ஸ் அசைன்மெண்ட்டுகள் என்று அலைந்து கொண்டிருந்தாலும், எங்கள் நட்பு அணையாமல் இருந்தது. இந்நிலையில் எனக்கு திருமணம் நிச்சயமானதும், ஒரு விஷயம் நினைவுக்கு வந்தது. 28 வயதாகியும், செக்ஸ் என்ற ஒன்றின் அறிவு எனக்கு பூஜ்யம் ஆகவே இருந்தது. நானும் அதைப் பற்றி சிந்திக்கவில்லை. அம்மாவும் அதுபற்றி விளக்கம் கொடுக்கும் நிலையில் இல்லை. என் நட்பு வட்டமும், கொஞ்சம் டீசண்டான ஆட்கள் நிரம்பியதாக இருந்ததால் மருந்துக்குகூட அதுபற்றி நாங்கள் பேசியதே கிடையாது. மேலும் நான் கடைசிவரை அம்மாவுக்கு துணையாக இப்படியே இருந்துவிடத் தீர்மானித்தபடியால், ஆண்களைப் பற்றிய நினைவோ, கிளர்ச்சியோ எனக்கு ஏற்படவே இல்லை. ஆனால் தற்போது நானும் ஒருவருக்கு சொந்தமாகப்போகிறேன் என்ற நிலையில், முதலிரவு குறித்த விவரங்களை முழுதாக அறிந்துகொள்ளும் ஆவல் எழுந்தது. திருமணம் என்றவுடன், என் மனதையும், உடலையும் முதல் இரவுக்கு தயார் செய்ய விரும்பினேன். ஒன்றும் தெரிந்துகொள்ளாமல், புருஷனுக்கு எவ்வித ஒத்துழைப்பும் கொடுக்கத் தெரியாமல் பச்சை மண்ணாக கட்டிலில் கிடத்தலாகாது என்று முடிவு செய்தேன். மேலும் ஒரு விஷயம். எங்கள் உறவுக்கார அத்தை ஒருத்தி, தன் முதலிரவில், பாதியிலேயே அழுதுகொண்டு வெளியில் ஓடிவந்து புருஷன் மானத்தை வாங்கினாளாம். திருமணம் போன்ற வைபவங்களில் அந்த அத்தையம்மாவை பார்த்துவிட்டால் எல்லோரும் இன்றும் கூட கிண்டல் செய்வார்கள். அந்த நிலை எனக்கு வேண்டாம். இதற்கு என்ன செய்வது என்று சிந்தித்தபோது நினைவுக்கு வந்தவள் கீதாதான். பத்திரிகை கொடுக்கும் சாக்கில் இதற்கு ட்யூஷன் படித்துவிடலாம் என்று ஸ்ரீரங்கம் கிளம்பினேன். திருச்சியில் இறங்கி ஆட்டோ பிடித்து மாம்பழச்சாலையில் இருந்த அவளது ஃப்ளாட்டுக்கு போனபோது, கீதாவின் கணவர் அலுவலகம் புறப்பட்டுக்கொண்டிருந்தார். வணக்கம் அண்ணா.. எப்படி இருக்கீங்க.. ? அடடே.. உமாவா.. வா.. வா.. ஏய் கீ.. இங்கே வாயேன்.. யார் வந்திருக்காங்க பாரு..! உள்ளேயிருந்து கேள்விக்குறியுடன் வந்த கீதா சற்றுப் பெருத்திருந்தாள். இல்லறமும், வீட்டுப்பொறுப்புகளும் அவளிடம் தேவைக்கு மீறிய முதுமையைக் கொடுத்திருந்தன. ஆனால் அந்தக் குறும்புக்காரக் கண்கள் மட்டும் அப்படியே இருந்தன. ஏய் கடன்காரி.. வாடி.. வா.. என்ன ஒண்ணும் தகவல் கொடுக்காம வந்து நிக்கறே.. ஸ்டேஷனுக்கு இவரை அனுப்பியிருப்பேனே.. இல்லேடி.. பஸ்லே வந்தேன். ஆட்டோகாரன்தான் 200 ரூபாய் கறந்துட்டான். ஒண்ணும் பிரச்சினை இல்லை. ஒன் ரூட்ல ஏறினா வீட்டு வாசலில் விட்டுருப்பான்.. சரி.. முதலில் ரிலாக்ஸ் பண்ணிக்கோ. இதுகளை டிஸ்போஸ் பண்ணிட்டு வரேன்..! பார்த்துக்கோ என்பதுபோல சிரித்துவிட்டு அண்ணா கிளம்ப, கீதாவின் குழந்தைகளையும் அழைத்துச்செல்ல ஸ்கூல் பஸ் வந்து அவர்களும் பை சொல்லி கிளம்பினர். வாடி குளிக்கலாம்..! கீதா அழைத்தாள். பாத்ரூம் எங்கே காட்டு.. என்னவோ என்னை குளிப்பாட்டி விடப்போறவ போல கூப்பிடறே..! என் உமியை நான் குளிப்பாட்டிவிட்டா என்னவாம்..? அந்தக் கதையே வேணாம்.. நீ டிபன் எடுத்து வை.. கொலைப்பசி.. இதோ 5 நிமிஷத்தில் வந்துடறேன். குளியல் அறைக்குள் புகுந்தேன். ஏய்.. இருடி.. கீதா கத்தினாள்.. என்னடி..? இந்தா.. ! ஒரு புத்தம் புதிய சந்தனச் சோப்பை என் கையில் திணித்தாள்.. அடடே.. நீங்களும் இதுதான் போட்டுக்கறீங்களா..? இல்லே உமா.. நாங்க ஹமாம்.. நீ என்னிக்காவது வந்தா தரலாம்ன்னு வாங்கி வச்சேன்..! நான் கீதாவின் அன்பை எண்ணி உருக, " நோ பீலிங்கு.. போய் குளி..!" என்று சொல்லிவிட்டு இயல்பாக சமையலறைக்குள் போனாள். இதே குளியல் அறைச் சம்பவத்தில்தான் எனக்கும் அவளுக்கும் தகராறு வந்தது.. அவள் விஷம் குடித்தது எல்லாம் நினைவுக்கு வந்தது.. "உன்னை தோழியாய் அடைய நான் குடுத்து வெச்சிருக்கணும்டி" மனசுக்குள் பாராட்டியபடியே குளித்தேன். அவர்களுக்கு ஏற்கனவே தயார் செய்திருந்த இட்லியோடு, எனக்குப் பிடித்த மிளகுப் பொங்கலை அவசரமாக தயார் செய்திருந்தாள். நெய் மணத்தோடு தொண்டைக்குள் ஐஸ் கிரீமாக வழுக்கிச் சென்றது பொங்கல். பொங்கல் சூப்பர்டி கீதா..! நேற்றே தெரிஞ்சிருந்தா, இடியாப்பம் ரெடி பண்ணிருப்பேன்.. நீ பொசுக்குன்னு வந்து நிக்கறே.. சாப்பிட்டுவிட்டு, இருவரும் பாத்திரங்களை துலக்கி, சமையலறையை ஒழுங்கு செய்துவிட்டு, ஹாலுக்கு வந்தோம். ஒருபுற ஜன்னலில் காவேரிக்காற்றும், இன்னொரு ஜன்னலில் ரெங்கனின் கோபுர தரிசனமும் திவ்யமாக கிட்டின. வீடு நன்றாக இருந்தது. அழகான வேலைப்பாட்டுடன் சின்ன ஊஞ்சல்.. அதில் அமர்ந்தோம். மதியத்துக்கு என்னடி செய்யட்டும்..? இருடி.. இப்போதானே சாப்பிட்டோம்.. நான் எதுக்கு வந்திருக்கேன்னு கேட்க மாட்டாயா..? எதுக்கு கேட்கணும்.. உன் தோழி வீட்டுக்கு வருவதற்கு உனக்கு காரணம் தேவையில்லையே.. இத்தனை நாள் ஏன் வரலைன்னு வேணா கேட்கறேன்.. அம் கெட்டிங் மேரீட்..! ஒரு கணம் அவள் முகத்தில் தெரிந்த உணர்வை என்னால் இனம்காண இயலவில்லை. ஆனால் அது சந்தோஷம் இல்லை என்று மட்டும் மனசுக்குப் பட்டது. சட்டென்று சுதாரித்த கீதா, கையைக் கொடுடி.. கங்கிராட்ஸ்டி.. எப்போ மேரேஜ்..? அடுத்த மாசம்.. எங்களுக்கு சொந்தம்ன்னு யாரும் இல்லே தெரியுமில்ல.. நீயும் அண்ணாவும் வந்துதான் நடத்தித் தரணும். அம்மா சொல்லியாச்சு.. மேடையில் நீயும் அண்ணாவும்தான் தாரை வார்த்துத் தரப் போறேள்..! என்னை இழுத்து அணைத்துக்கொண்ட, கீதா கண்களைத் துடைத்தபடியே,"ஷ்யூர்.. இப்போவே நாங்க ரெடி..!" என்றாள். ரொம்பவும் உணர்ச்சிவசப்பட்டிருக்கும் அவளிடம் நான் கேட்க வந்த விஷயத்தை அப்போது கேட்க முடியவில்லை. மதிய உணவுக்குப் பிறகுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதற்குள், என்னவரைப் பற்றி கேள்வி மேல் கேள்வியாகக் கேட்டுத் துளைத்துவிட்டாள். வாட்ஸ் போட்டோவைப் பார்த்துவிட்டு உதட்டைப் பிதுக்கினாள்.. "என்னடி..? என் ஆளைவிட பழமா இருக்கும் போல இருக்கே.. ரொம்ப வயசு வித்தியாசம் இருக்கும் போலிருக்கே.. நீ மனசார ஒத்துகிட்டியா..? அம்மா செலெக்ஷன்... எனக்கும் ஓக்கே..! ம்ஹூம்.. உன் பெர்சனாலிட்டிக்கு, இவர் கம்மிதான்.. வரேன்.. வந்து பேசிக்கறேன்.. ரொம்பக் கொடுத்து வச்சவர்.. அல்வாத்துண்டு போல பெண்டாட்டி கிடைச்சிருக்கு இந்த அரைக் கிழத்துக்கு..! ஏய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்..! இல்லேடிம்மா.. உன்னவரை ஒண்ணும் சொல்லலை..!மன்மதராசாதான்..! ஏய். கீதா.. ஒரு மேட்டர் கேக்கலாம்ன்னுட்டு..
என்னடி? தயங்காம கேளு.. வந்து.. எப்படிக் கேட்கறதுன்னு தெரியல.. கல்யாணம் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம்தான்..வந்து.. அதாண்டி.. அது எப்படின்னு..? ஓ.. அதுவா? நேரடியா கேட்க வேண்டியதுதானே..? பண்ட்ஸ் பிரச்சினையா? நான் அவர்ட்ட கேட்டு வாங்கித் தரேன்.. எவ்ளோ தேவைப்படும்? ம்ம்ம் இவ்ளோ தேவைப்படும்..! போடி கடன்காரி..! நான் ஊருக்கு கிளம்பறேன். கல்யாணத்துக்கு ஒழுங்கா வந்து சேருங்க..! பணம் விஷயம் இல்லையா? வேற என்னடி வேணும்? நேரடியாக் கேளு.. நான் கொஞ்சம் அசமஞ்சம்..! இல்லே.. புருஷா எப்படி நடந்துப்பா..? நாம எப்படி அவாளண்ட நடந்துக்கணும்? இதுவா? உன் மனசுக்கு நல்லவராதான் கிடைப்பார்.. படத்தில் பார்த்தாலும் அம்மாஞ்சி போலதான் இருக்கார். பொல்லாதவரா தெரியல.. அதில்லப்பா.. அம்மாஞ்சின்னாலும், அந்த நேரத்தில நாம எப்படி இருந்தா அவருக்குப் பிடிக்கும்? நான் என்னென்ன விஷயமெல்லாம் செய்யணும்.. எப்படி ஒத்துழைக்கணும்? மனசறிஞ்சு நடந்துக்கோடி.. கோபமா திட்டினாருன்னா எதிர்த்து எதுவும் பேசாதே.. ஜில்லுன்னு ஒரு டம்ளர் தண்ணி கொடுத்துட்டு ஒதுங்கிக்கோ.. சந்தோஷமாப் பேசினா நீயும் அவர் மகிழ்ச்சியை ஷேர் பண்ணிக்கோ. அவருக்கு நல்ல தாயா, பணிப்பெண்ணா, தோழியா, வழிகாட்டியா இருக்க முயற்சி பண்ணு.. உன் வாழ்க்கை நல்லாருக்கும்.. ஐயோ.. ஏண்டி கீதா இப்படி படுத்தறே..? நான் என்ன கேட்கறேன்னு புரியலியா..? தாய், தாதின்னு ஒரு லிஸ்ட் கொடுத்தியே.. அதில் தாசின்னுகூட ஒரு கேரக்டர் வரும்.. அதைப் பற்றி சொல்லுடி நாயே..! இப்படிச் சொல்லும்போது, என்மீதே ஒரு கழிவிரக்கம் தோன்றியது.. சே.. என்னவெல்லாம் பேசற நிலைக்கு வந்துட்டேன் நான்..! ஹி..ஹி.. கோபத்தைப் பாரு.. அந்த மேட்டர்தானே..? நீ எங்கே வரேன்னு அப்பவே புரிஞ்சுதுடி.. வேணும்ன்னுதான் உன்னைத் தவிக்க விட்டேன் காலேஜ் டேஸ்ல, செக்ஸ்ன்னா வாந்தி எடுப்பே.. இப்போ என்ன? இல்லேடி.. அப்போ இருந்த மனநிலை வேறே.. இப்போ சூழ்நிலை வேறே.. இவ்ளோ படிச்சுட்டு, இவ்ளோ சொசைட்டில பழகிட்டு.. அந்த விஷயத்தில் ஜீரோவா இருக்கேனே.. என்னை அவருக்கு எப்படி ப்ரசெண்ட் பண்ணனும்? நான் பர்ஸ்ட் நைட்ல எப்படி நடந்துக்கணும்? தரோவா தெரிஞ்சுக்கணும்டி.. ப்ளீஸ்.. ம்ம்ம்ம் .. புரியுது.. ஒண்ணு புரிஞ்சுக்கோ.. எல்லாம் தெரிஞ்ச மனைவியை கணவனுக்கு பிடிக்காது. சந்தேகப்படுவான். ஒண்ணும் தெரியாதவளைதான் பிடிக்கும். எந்தப் புருஷனும் மனைவிக்கு ஒண்ணும் தெரியலேன்னு வருத்தப்படமாட்டான். பெருமைதான் படுவான். ஆனா நீ அவர் விருப்பத்துக்கு இசைவா நடந்துக்கணும். அசூயைப்படக் கூடாது. முகத்தை சுளிக்கக் கூடாது. உன் முகம் சுண்டுனா, கணவன் மூட் ஸ்பாயில் ஆயிடும். ஓக்கேடி.. ஆனா... இரு.. நான் இன்னும் முடிக்கல.. உன் உடம்பை அவர் எப்படி விரும்பறாரோ அப்படி எடுத்துக்கட்டும். நீ தடை போடாதே.. வெட்கப்படலாம்.. கூச்சப்படலாம்.. ஆனா அது எதுவுமே உன் கணவனுக்கு தடையா இருக்கக் கூடாது. புரியுதா? எனக்கு தெரிஞ்சவரை, என்னவர் ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு கான்செப்ட் சொல்லுவார். ஃபோர் ப்ளேன்னு ஒரு விஷயம் இருக்கு. அது செக்சுக்கு ஆண், பெண் உடலைத் தயார் படுத்தற விஷயம். ஒவ்வொருத்தர் விருப்பம் ஒவ்வொரு மாதிரி இருக்கலாம். சிலர் மனைவியை முழுசா திறந்து பார்க்க விரும்புவாங்க.. சிலர் வெளிச்சத்தில் கலக்க விரும்புவாங்க. சிலருக்கு இருட்டு விருப்பம். சிலருக்கு மனைவியின் அந்தரங்க உறுப்பை சுவைப்பதில் விருப்பம். ( அய்யே..! ) சிலர் உற்சாகமா ஆரம்பிப்பாங்க.. கொஞ்ச நேரத்துல ஓய்ஞ்சுடுவாங்க.. சிலர் தயக்கத்தோடு ஆரம்பிச்சு வெற்றி முழக்கத்தோடு முடிப்பாங்க.. சிலர், தன் இணை போதும்.. போதும்ன்னு துடிதுடிக்கும்வரை விடமாட்டாங்க.. சிலர், தன் மனைவி திருப்தியுறும் முன்பே தொங்கிப்போயிடுவாங்க.. எதுவா இருந்தாலும் நீ உடன்படு. ஒத்துழை. சில சமயம் அவரது முயற்சி தோற்கலாம். ஏளனமாகப் பார்க்காதே.. உற்சாகப்படுத்து. இன்னிக்கு இல்லேண்ணா நாளைக்கு பார்த்துக்கலாம்.. அப்செட் ஆகாதீங்கன்னு இதமா பேசு. செக்ஸ் உடம்பு மட்டும் தொடர்பானது இல்லே.. மனசும் சம்பந்தப்பட்டது. செக்ஸ் அருவருக்கத் தக்க ஒன்றல்ல. அற்புதமான ஒரு வரம். வம்ச விருத்திக்கு மட்டும் உருவாக்கப்பட்ட ஒன்றல்ல உறவு. மனக் கவலை ஆற்றும் மாமருந்து. ஆணுக்குள் தன்னம்பிக்கையை விதைக்கும் அற்புதம் செக்ஸ். பெண்ணுக்கு முழுமையை தரும் பெரும் பேறு செக்ஸ். அது ஒரு சுகானுபவம். செக்ஸ் ஆண், பெண் குறிகளின் சங்கமத்தில் கிடைத்தாலும், இருவரின் புரிதலிலும், ஒத்திசைவிலும், மன ஒன்றுதலிலும்தான் முழுமையடைகிறது. அப்போது உன் உடலுக்குள் ஏற்படும் இரசாயன மாற்றத்தை அனுபவித்தால்தான் புரியும். ஆல் தெ பெஸ்ட் உமி..! அவள் பேசப் பேச நான் லயித்துப் போய் அமர்ந்திருந்தேன். கீதாவின் உரையைக் கேட்டு மலைத்துப் போய் அமர்ந்திருந்த என்னை அவள் உசுப்பினாள். டீ உமி.. நைட் ட்ரெயினுக்குதானே போறே? ஆமாண்டி. 11.30க்கு. சரி. கொஞ்சம் எழுந்து என் ரூமுக்கு வா. போனோம். உள்ளே நுழைந்ததும் அறையை இறுகத் தாழிட்டாள். ஜன்னல்களையும் மூடி திரைத்துணிகளை இழுத்துவிட்டாள். 'விவகாரமான ஆளாச்சே. என்ன பண்ணப்போறா?' ஒரு காத்ரேஜ் சேஃபைத் திறந்தாள். ஒரு சின்ன சூட்கேஸ். எடுத்துவந்த கீதா கட்டிலில் அமர்ந்தாள். என்னையும் அமரச் சொன்னாள்.ஆவலோடு நான் நோக்க, அவள் பெட்ரூம் டீவி யை ஆன் செய்தாள். சூட்கேசைத் திறக்க உள்ளே ஏதேதோ பொருட்கள். பளபளவென்று மின்னும் உலோகப் பொருள் மற்றும் மிட்டாய் ரோஸ், கிளிப்பச்சையில் சில கூம்பு வடிவ பிளாஸ்டிக் பொருட்கள். சில டிவிடிகள். என்ற ஒரு வெளிநாட்டுப் புத்தகம். வீடியோ கேம் ஜாய்ஸ்டிக் போன்று வயர்களுடன் கூடிய சில சாதனங்கள் என்று என்னென்னவோ நிரம்பிக்கிடந்தன. ஒரு டிவிடியை ப்ளேயரில் போட்டு, இயக்க அது மெல்ல உயிர் பெற்றது.கீதா, கப்போர்டிலிருந்து ஒரு நைட்டியை உருவி என்னிடம் தந்தாள். போட்டுக்கோ. இப்போ எதுக்குடி? நைட்டுதானே ட்ரெயின்? திருச்சி வெயிலைத் தாக்கு பிடிக்கணும்ன்னா கொஞ்சம் கம்மியா ட்ரெஸ் பண்ணிக்கோ. ம்ம் உன் சுடிதாரை உருவு. நான் கீழ்ப்படிந்தேன். இதற்குள் டீவி யில் ஒரு ஆங்கிலப் படம் ஓடத்தொடங்கியது. அப்படத்தின் சூழ்நிலை இயல்பாக இல்லை. ஒரு வெள்ளை இனப்பெண் பிகினியில் பண்ணை வீட்டு தோட்டம் போன்ற பகுதியில் குப்புறப் படுத்திருக்க, பின்னால் ஒரு முரட்டு கருப்பன் பதுங்கி பதுங்கி வந்தான். கீதா கட்டிலில் வசதியாக அமர்ந்தாள். " நீ கேட்டியே.. புருஷன் பொண்டாட்டி உற்வு.. அது இப்போ காட்டுவாங்க. நீயும் வந்து உக்காரு." அய்யே ச்சீ. என்னடி சீ? உலகமே இதுலதான் இருக்கு.. வா...வா. படத்தில் கருப்பன் பின்புறமாக வந்து அவளை அள்ளித் தூக்க, அவள் கையையும் காலையும் உதறி அவனிடமிருந்து தப்பிக்க முயல, ஸ்ட்ராப் பிகினி விலகி அவளின் அந்தரங்கம் தெரிந்தது. ஏய்.. என்னடி இது அசிங்கம்? நிறுத்துடி ரவுடி. சும்மா பாருடி. உமி .. இப்போ ஒரு ட்விஸ்ட் வரும் பாரு. முரடனின் கைகளில் அல்லாடிய வெள்ளை மங்கை, மெல்லத் திரும்பி அவனைப் பார்த்ததும் பயம் நீங்கிச் சிரித்தாள். "ஹாய் மைக்.. யூ?" கீதா சொன்னாள்.. "ரெண்டுபேரும் ஹஸ்பண்ட் வொய்ஃப்..!" ஓ.. நான் பயந்துட்டேண்டி.. படம் தொடர்ந்தது. எடிட்டிங்கும், பின்னணி இசைச் சேர்ப்பும் மிகவும் அமெச்சூர்தனமாக இருந்தது. ஒளிப்பதிவும் சுகமில்லை. பின்னர் இருவரும் அறைக்குள் சென்றனர். ஒருவரை ஒருவர் நிர்வாணப்படுத்தினர். அவள் மல்லாந்து படுக்கையில் விழ அவன் அவள் மீது படர்ந்தான். நான் என்னை மறந்து நிகழ்வுகளை ஒருவித ஈர்ப்போடும், அதேநேரம் ஒருவித அறுவெறுப்போடும் கண்ணுற்றேன். கணவன் தன்னவளுடன் உறவு கொள்ளும் காட்சி அது. அவனின் ஆண்மை தன் பெண்மையை ஆக்கிரமிக்கும்போது ஏதேதோ சொல்லிப் புலம்பினாள்.. கருப்பன் ஒருவித தாளகதியோடு மனைவியை துய்க்க ஆரம்பித்தான்.. வெள்ளை மங்கை கருப்பனின் அசைவுக்கும் இயக்கத்துக்கும் ஏற்ப, துள்ளித் துடித்தாள். ஒவ்வொருமுறை கருப்பன் உட்புகும்போதும், ஹக்..ஹக்.. என்று விநோத ஒலி எழுப்பினாள். ஓ மை காட்.. ஓ மை காட்.. யு ஆர் கோயிங் டு கில் மீ.. டோண்ட் ஸ்டாப்.. ஃபக் மி டில் ஐ டை.. ஓ மை காட்.. இட்’ஸ் டூ பிக் திஸ் டைம்.. என்றெல்லாம் ஏதேதோ புலம்பிக் கொண்டிருந்தாள். நான் அச்சத்துடன், ரொம்ப வலிக்குமா..? என்றவாறே நான் கீதா பக்கம் திரும்ப,
அவள் சுவரில் சாய்ந்தவாறு அமர்ந்து நைட்டியை விலக்கி, தன் பெண்மைச்சின்னத்துக்குள், ஒரு உலோகப்பொருளை செலுத்திக்கொண்டிருந்தாள். தலை அண்ணாந்து கண் மூடி ஒருவிதக் கிறக்கத்தில் இருந்தாள்.கால்கள் விலகியிருந்தன. அய்யுய்யோ.. என்னடி இது.. என்ன பண்றே? கீதா வெறுமையாய்ச் சிரித்தாள். 'தலையெழுத்துடி' என்னவோ அசிங்கம் பண்ணின்டிருக்க. கேட்டா தலையெழுத்துன்ற. ப்ளீஸ்.. சொல்லுடி.. ஏண்டி இப்படி மாறிப்போனே? என் கீதா மாதிரியே நீ இல்லேடி. ஏதும் சாத்தான் உனக்குள் புகுந்துடிச்சா? ஏண்டி இப்படியெல்லாம் பண்ணிக்கறே? எனக்கு பயமா இருக்குடி. அதை எடுத்துடு. ஹெர்ட் பண்ணிடப்போகுது. கீதா கருமமே கண்ணாக இருந்தாள். முக்கால்வாசி அந்தப் பொருளை உள்ளே வைத்துக்கொண்டு, அதனுடன் வயர் தொடர்பில் இருந்த ரிமோட்டை இயக்கி மெய்மறந்தாள்.கண்களில் நீர் மறைக்க என் தோழியை நான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.
கீதா.. ப்ளீஸ்.. என்னைப் பாருடி. நான் உன் ஃப்ரெண்ட் இல்லியா? என்னன்னு சொல்லேன். என்னடி உனக்குத் தலையெழுத்து? கிறக்கத்தில் அண்ணாந்திருந்த கீதாவின் தலை இயல்பு நிலைக்குவர அவள் கண்களிலும் நீர் ததும்பி நின்றது. அழகாக விரல்களால் கண்ணீரை வழித்து எறிந்தாள். அந்தப் பொருளை அகற்றினாள். என்னை அருகில் இழுத்து அணைத்துக் கொண்டாள். 'சொல்றேண்டி.. உன்கிட்ட சொல்லாம யார்ட்ட சொல்லப்போறேன்? என் மாமா (வீட்டுக்காரர்) இருக்காரே.. நல்லவர்தான்.. என்மேல் ஆசை உள்ளவர்தான்.. ஆனா செக்ஸ்ல ரொம்ப ஈடுபாடு இல்லாதவர். ரெண்டு குழந்தை பிறந்ததுமே, ஓய்ஞ்சு போயிட்டார். ஆனா என்னைப்பத்தி உனக்குதான் தெரியுமே? கொஞ்சம் ஜாஸ்தியா தேவைப்படற உடம்பு. வெளில பார்த்துக்க டிபிகல் தமிழ்ப்பொண்ணு மனசாட்சி அனுமதிக்காது. பெண் துறவியா இருக்க உடம்பு ஒத்துழைக்க மறுக்குது. மனசுக்கும் உடம்புக்கும் நடக்கும் போராட்டத்தில் உடம்பு ஜெயிச்சுடாம இருக்க இந்த பொருட்கள் எல்லாம் தடுப்பு அணையா இருக்கு.' ஐ ஸீ.. ! ஆனா செக்ஸ்பத்தி சித்தநாழி முந்தி புனிதம், அது, இதுன்னு லெக்சர் அடிச்சியே.. இப்போ நீயும் சராசரி பொண்ணாதானே இருக்கே. செக்ஸ் மட்டுமே வாழ்க்கை இல்லேண்ணு சொன்ன நீ இப்படிப் பண்ணலாமா? என்னடி பண்ணச் சொல்றே..? பாழும் உடம்பு கேட்குதே.. எனக்கும் அப்படி என்ன வயசாயிடுச்சு..? அதுக்குள்ள எனக்கு எல்லாம் முடிஞ்சு போச்சே.. ! கீதா தலையில் அடித்துக்கொண்டு அழுதாள்.. நான் அதிர்ந்தேன். அவள் கரங்களைப் பற்றி தடுத்தேன். கொஞ்சநேரம் எதுவுமே பேசிக்கொள்ளவில்லை. கீதா என் மடியில் தலைவைத்து உறங்கிப் போனாள். எனக்கு தலையை வலித்தது. மனம் குழம்பிப்போய்க் கிடந்தது. செக்ஸே... நீ யார்..? ஏன் உலகத்து மனிதர்களை இப்படி ஆட்டிப் படைக்கிறாய்..? உன் குணம் என்ன..? நல்லவர்களையெல்லாம் கெட்டவர்களாக்குகிறாய்.. அப்பாவிகளை பலி கேட்கிறாய்.. நீ நல்லவனா.. கெட்டவனா..? வரமா..? வக்கிரமா..? புனிதமா..? அசிங்கமா..? அழுக்கின் வடிகாலா..? அழியாத ஜீவநதியா..? உள்வாங்க முடியா விசித்திரமா..? உய்விக்க வந்த அவதாரமா..? உறவுப்பாலமா..? உடைக்கும் கோடரியா..? உருவாக்கும் பிரம்மனா..? ஒழிக்க வந்த கூற்றுவனா..?
சிந்திக்க சிந்திக்க ஆயாசமும், இயலாமையும், அஞ்ஞான இருளும் மண்டியது. மீளமுடியாத கருஞ்சுழலுக்குள் சிக்கி அமிழ்வதைப் போல் உணர்ந்தேன். எவ்வளவு நேரம் அவ்வாறு சமைந்திருந்தேன் என்று தெரியாது. கீதா கண் விழித்தாள். முகத்தை அலம்பிக் கொண்டாள். 'எல்லாப் பொருட்களும் ஈ பேயில் வாங்கியது. ஈ மெயிலில் ஆர்டர் பண்ணிட்டாப் போதும். அழகா பேக் பண்ணி வீட்டுக்கு வந்துடும். கொண்டுவந்து கொடுக்கறவனுக்குக் கூட உள்ளே என்ன இருக்குன்னு தெரியாது.' எல்லாவற்றையும் சூட்கேஸுக்குள் அள்ளிப்போட்டாள். கூம்பு வடிவத்தில் சுமார் 5 இஞ்ச் நீளமும், அதிகபட்சம் 1 இஞ்ச் விட்ட*மும் கொண்ட ஒரு பச்சை நிறப் பொருளைக் காட்டி,"இது என்னடி..? டிஃபரண்டா இருக்கு?' என்று வினவினேன். கீதாவின் விழிகள் விரிந்தன. 'இதுவா? பட் ப்ளக்..! செக்ஸ் அறிவியலின் இன்னொரு கண்டுபிடிப்பு. இதை ஆசனவாயில் செருகிக்கொண்டால் எவ்வளவு மஜாவா இருக்கும் தெரியுமா..? உவ்வே.. ஏய்.. என்ன கிண்டலா..? வெறும் ஃபைபர் பொருளுக்கே உவ்வே போட்டா, அப்புறம் எப்படி பிள்ளை பெத்துப்பே..? கீதா கண்ணில் குறும்பு மின்னியது. கடவுளே.. கீதா நார்மலுக்கு வந்துவிட்டாள். அவளை அப்படியே பராமரிக்கவேண்டும். மீண்டும் அவள் மனம் மருகக்கூடாது. கீதா.. இதை நீ யூஸ் பண்ணியிருக்கியா? இது பிகினர்ஸ்க்கு.. நான் பெரிய சைஸ் யூஸ் பண்றேன் இப்போ..! இது எப்படிடி மஜா கொடுக்கும்...? அதெல்லாம் அனுபவிக்கணும்டி..! ஏய்.. நீ ட்ரை பண்ணிப் பார்க்கறியா..? அய்யோ.. நான் மாட்டேன்..! ஏய்.. ஏய்.. உமா .. ப்ளீஸ்டி.. நான் ஹெல்ப் பண்றேன். ஒருதடவை இன்சர்ட் பண்ணிக்கோடி.. அப்புறம் விடவே மாட்டே.. நத்திங் டூயிங்.. வேற ஆளைப் பாரு..! கீதாவின் முகம் இருண்டது. அய்யோ இது என்ன தர்மசங்கடம்..? கடவுளே.. நான் என்ன செய்வேன்..? சிறுபிள்ளை போன்ற பிடிவாதம்.. நான் இவள் வீட்டைவிட்டுப் போகும்போது, சுமுகமாக விடைபெற்றுப் போகவேண்டுமானால், இப்போது நான் அவள் சொல் கேட்டாகவேண்டும்.. வேறுவழியில்லை. சரிடி.. மூஞ்சைத் தூக்கி வச்சுக்காதே.. என்னை என்ன வேணுமோ பண்ணிக்கோ.. கோ அஹெட்.. அம் அட் யுவர் டிஸ்போசல்..! கீதா முகம் ஒளிர்ந்தது.. 'குட் கேர்ள். இங்கே வந்து படு. ரெண்டு காலையும் தூக்கிக்கோ.. ஓ .. உள்ளே பேண்டி போட்டுருக்கியா..? ரிமூவ் பண்ணு.. இரு .. இரு .. நானே ரிமூவ் பண்றேன்.. ம்ம்ம் குட்.. முழங்காலை நல்லா இழுத்து மடக்கிக்கோ.. ஒருபக்கமாகப் படுத்துக்கொண்டு முழங்கால்களை மார்போடு அணைத்துக்கொண்டேன். ஒரு ட்யூபில் இருந்து கொஞ்சமாக வாசலின் எடுத்து என் ஆசன வாயில் கீதா தடவும்போது எனக்கு உடல் கூசியது. ஒரு விரலை உள்ளே விட்டு ஆசனவாயின் பக்கச் சுவர்களிலும் தடவ முனைந்தாள்.நான் உடலைக் குலுக்கியதால் அம்முயற்சியைக் கைவிட்டாள். பின்னர் பச்சைநிற பட் பிளக்கை எடுத்து அதனைச் சுற்றியும் வாசலின் தடவினாள். ஒன்னும் பிரச்னை இருக்காதே கீதா..? இது சும்மா ஜூஜுபிடி.. நான் வாஜினாக்குள்ள வச்சிருந்தேனே டில்டோ.. அது கூட கொஞ்சம் ப்ராப்ளம் பண்ணும். இது ஒன்னுமே ஆகாது. டோன்ட் வொரி உமி. ஓ.. இது வேற.. அது வேறயா..? ஆமாண்டி.. அதை (டில்டோவை) உன் வாஜினாக்குள்ளே இன்சர்ட் பண்ணினா புருஷன் போல சுகம் கொடுக்கும். ஆனா ஒருவேளை உன் கன்னித்திரை கிழிஞ்சாலும் கிழிஞ்சுடும். சோ.. அதை யூஸ் பண்ணலே.. இது ஜஸ்ட் சம் ப்ளெஷர் கிவிங் டிவைஸ்..! எழுந்து மண்டி போட்டுக்கோ உமி. சின்னக் குழந்தைக 4 காலில் நடக்கறது போல.. ம்ம் அப்படித்தான். காலை லேசா அகட்டிக்கோ.. ஓகே.. அம் கோயிங் டு புஷ் ஹிம் இன்.. என் ஆசனவாயின் வாசலில் பட் பிளக்கின் முனையை வைத்து ஸ்க்ரூ செய்பவள் போல் மெல்லத் திருகினாள். அடுத்து மெல்ல.. ஆனால் உறுதியாக ஒரு அழுத்து அழுத்தினாள்.. "ஆஆஆ அவுச்..!" என்னடி அதுக்குள்ள அவுச் போடறே..? அரை இஞ்ச்தான் போயிருக்கு.. உடம்பை ரிலாக்ஸா வச்சுக்கோ.. டென்ஷனா இருக்காதே.. இட்ஸ் ஆல் ஃபன்..! மேலும் சிறிது சுழற்றி உட்செலுத்தினாள்.. பட் ப்ளக் வர வர அகன்றுகொண்டே போவதால், எனக்கு மேலும் வேதனையைத் தந்தது.. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஆஆஆஆ..! என்னடி நீ.. இந்த சின்ன ப்ளக்குக்கே இப்படி துடிக்கறே..? நான் யூஸ் பண்றது இதோட பெருசு.. ! மை காட்.. இதைவிட பெருசா..? நான் யூஸ் பண்றதைவிட பெரிய சைஸ் கூட இருக்குடி.. அப்புறமா கேட்லாக் காட்டறேன். பெப்சி கேன் சைசுக்குக் கூட பட் ப்ளக் இருக்கு..! மேலும் கொஞ்சம் உட்செலுத்த என்னால் தாள முடியவில்லை.. ராட்சஸி.. என்னைக் கொன்னுடாதே.. காட்.. அம் கோயிங் டு டை..! தோ.. கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோ.. அப்புறம் மஜாதான்.. மஜாவாவது மண்ணாங்கட்டியாவது.. இந்தச் சித்ரவதை எனக்கு வேண்டாம்டி.. எந்த ஃபூல்டி கண்டுபிடிச்சான் இந்த சனியனை..? பட் ப்ளக் இன்னும் உள்ளே திணிக்கப்பட்டது.. நோஓஓஓஓஓஓஓஓஓ..! வலி தாளாமல் நான் மண்டிபோட்ட நிலையிலிருந்து பக்கவாட்டில் சரிந்தேன்.. ஏய் கீதா.. ப்ளீஸ் ரிமூவ் தெ ஹெல்.. அம் பாசிங் அவுட்..! ஈஸி.. ஈஸி.. அப்படியே ரிலாக்ஸ் பண்ணிக்கோ.. 60 % போயிருச்சு.. இன்னும் கொஞ்சம்தான்.. என்னது.. ? இன்னும் இருக்கா..? வேண்டாம்டி.. நான் தாங்க மாட்டேன்.. எடுத்துடு.. ப்ளீஸ்.. அம் ப்ரேயிங் யு.. அம் பெக்கிங் யு.. ரிமூவ் தெ ப்ளடி ஹெக்..! ரிலாக்ஸ்.. நீ நினைக்கற மாதிரி சட்டுன்னு எடுக்க முடியாது.. பொறுமையா செய்யணும்.. அதெர்வைஸ்.. இட் வில் ஹார்ம் யுவர் ரெக்டம்.. கடவுளே.. நல்லாச் சிக்கிக்கிகிட்டேன்டி உன்கிட்ட.. நோ.. நோ.. என்னோட க்யூட் பட் ப்ளக்தான் உன்னோட ஹெவன்லி பாடிக்குள்ள சிக்கிக்கிச்சு..! ஈஸ்வரா.. என்னால முடியலடி.. என்னவோ பண்றது.. ஐ தின்க் அம் கோயிங் டு டை.. கீதா ஏதோ சொல்ல வாயெடுத்தபோது, வாசல்மணி ஒலித்தது.. அய்யுய்யோ.. யாருடி...? மாம்ஸ் வந்திருக்காருடி.. இப்போ வரமாட்டாரே..? ஜன்னலை இலேசாகத் திறந்து பார்த்த கீதா புலம்பினாள். என்னடி பண்றது இப்போ..? எனக்கும் ஒன்னும் புரியலடி உமி. ஏதும் மறந்து வச்சிருப்பார். இரு.. எடுத்துக்கொடுத்து அனுப்பிட்டு வரேன். ரூமிலேயே இரு. அப்புறம் வந்து ப்ளக்கை ரிமூவ் பண்றேன். அவசரப்பட்டு நீ எடுக்க முயற்சி செய்யாதே.. காம்ப்ளிகேட்டடா போயிடும். ஜாக்கிரதை. அறைக்கதவைச் சார்த்திவிட்டுப் போனாள். நான் என்னையே நொந்தவாறு வலியில் துடிதுடித்துக்கொண்டிருந்தேன். சே.. ஏன் இந்தச் செயலுக்கு ஒப்புக்கொண்டேன்..? வெளியே கீதாவும், கணவரும் ஏதோ பேசிக்கொண்டார்கள். அவர் கிளம்புவதாகத் தெரியவில்லை.. கீதா அறைக்குள் வந்தாள்.. ஏய் உமி.. உன்னை மாம்ஸ் வரச் சொல்றாருடி.. என்ன..? விளையாடறியா..? இந்த நிலையில் நான் எப்படி வர்றது..? நீதான் என்னைக் கழுமரம் ஏற்றி வச்சிருக்கியே.. ஐ நோ.. பட் மாம்ஸ் உன்னைப் பார்த்தே ஆகணுமாம்.. வா.. சரி.. போடி.. கடங்காரி.. நான் பேண்டீசைப் போட்டுட்டு பின்னாடி வரேன். லூசா நீ..? பட் ப்ளக் இன்சர்ட் பண்ணிகிட்டு பேண்டீஸ் போட்டா இன்னும் வலிக்குமே.. காட்.. என்னை என்னதான் பண்ணச் சொல்றே கீதா..? கொஞ்சம் இப்படியே வந்து என்னன்னு கேட்டுட்டு போ.. கீதாவை முறைத்தவாறே எழுந்தேன். தரையில் நிற்க முடியாத அளவுக்கு பின்புறம் விண் விண்ணென்று தெறித்தது. ஈஸ்வரா.. பத்திரிகை கொடுக்க வந்த எனக்கு இப்படி ஒரு தண்டனையா? ஹாலில் அண்ணா (கீதாவின் கணவர்) சோபாவில் அமர்ந்திருந்தார். கையில் ஒரு ரெக்சின் பை. என்னைப் பார்த்ததும் " வா.. உமா.. இங்கே வந்து உட்காரு.." என்றார். உட்காருவதா..? என்னால் எப்படி இந்நிலையில் உட்கார முடியும்.. மனதில் நினைத்துக்கொண்டே.. பரவாயில்லண்ணா.. நிக்கறேன்.. சொல்லுங்க.. அண்ணா, ரெக்சின் பையின் ஜிப்பைத் திறந்து அழகிய நகைப்பெட்டிகளை எடுத்தார். மொத்தம் மூன்று நகைப்பெட்டிகள். எல்லாம் ஒரே அளவு. திருச்சி நகரின் பிரபல நகைக்கடை பெயர் தாங்கிய நகைப்பெட்டிகளை எடுத்து என்னிடம் நீட்டினார். இந்தா.. இந்த 3 நெக்லஸ்ல உனக்கு எது பிடிச்சிருக்கு பாரு.. ஒன்னு செலெக்ட் பண்ணு. 3 பெட்டிகளையும் என்னிடம் தந்தார். நான் வாங்கி, கை கொள்ளாமல் வைத்துக்கொண்டு, எதுக்கண்ணா இதெல்லாம்.. வீண் செலவுதானே..? இல்லம்மா.. நீ எங்களைப் பற்றி என்ன நினைச்சுட்டு இருக்கியோ தெரியாது. ஆனா நான் உன்னை என் கூடப் பிறந்தவளாதான் நினைக்கிறேன். என் தங்கைக்கு நான் செய்யறது வீண் செலவில்லேம்மா.. சோபாவில் வசதியா உட்கார்ந்து பாரு.. கணவரின் பாசத்தில் உருகிய பழிகாரி கீதா, எனக்குச் செய்து வைத்திருக்கும் சித்ரவதையை மறந்தவளாய், என் முழங்கையைப் பற்றி இழுத்து வெடுக்கென்று சோபாவில் அமர வைத்தாள். என் பின்புறம் சோபாவில் மோதி அழுந்திய வேகத்தில், 5 அங்குல பைபர் கூம்பு, முற்றிலுமாக என் ஆசனவாய்க்குள் தஞ்சம் புகுந்து பதிந்தது. வலி என் முதுகெலும்பை பிடித்து உலுக்கியது. ஆ...! அத்தனை வேதனையையும் பொறுத்துக்கொண்டு சிக்கனமாக அலறினேன். கீதா நிலைமையை அப்போதுதான் உணர்ந்தவளாக கண்களால் மன்னிப்பு கோரினாள். அண்ணாவோ இது எதுவும் அறியாதவராக விழித்தார். மூன்றில் ஒன்றைப் பேருக்கு தேர்வு செய்து அண்ணாவிடம் நீட்டிவிட்டு அறைக்குப் போக எழுந்தேன். இரம்மா.. காலையில்கூட உன்னிடம் சரியா பேசலே.. இன்னிக்கு நான் திரும்ப லேட் ஆகிடும். உன்னை ஸ்டேஷனுக்கு அழைத்துப் போகத்தான் சரியா இருக்கும். உட்கார்.. கொஞ்சம் பேசலாம்.. கீ.. ஏதாச்சும் ஸ்னாக்ஸ் கொண்டுவா.. கீதா என் சுட்டெரிக்கும் விழிகளில் இருந்து விடுதலை பெற்று உள்ளே ஓடினாள். அண்ணா வாட்ஸ் பற்றி ஏதேதோ கேட்டார். மனம் ஒட்டாமல் பதிலளித்துக் கொண்டிருந்தேன். அண்ணா என்ன நினைத்திருப்பாரோ..? சிறிது நேரத்தில் ஆசனவாயில் வலி வெகுவாகக் குறைந்தது. கூம்பு போன்று பெருத்திருக்கும் பகுதிக்கும், பட் ப்ளக்கின் அடிப்பகுதிக்கும் இடையில் இருக்கும் மெல்லிய தண்டு போன்ற இடத்தில் ஆசனவாயின் வெளிப்புறம் நன்கு பொருந்திக் கவ்விக்கொண்டதால், கிழிபடுவதைப்போன்ற வலி உணர்வு இப்போது இல்லை. மாறாக, பட் ப்ளக் பொருந்தியிருக்கும் பகுதிகளில் ரத்தம் சுழற்சி முறையில் பாய்ந்ததால் ஒரு இனம்புரியாத கிளர்ச்சியை உணர்ந்தேன். என் உடல் சிலிர்த்தது. இடுப்புப் பகுதியில் மயிர்கூச்செறியும் உணர்வு ஏற்பட்டது. இது எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. இதைத்தான் கீதா ;மஜா' என்று சொல்லியிருப்பாளோ? சற்று நேரத்தில் அண்ணா கிளம்பினார்
லெவன் ஓ க்ளாக் ஷார்ப்பா வந்துடுவேன் உமா. பீ ரெடி. போய்விட்டார். கீதா அவசரமாக ஓடிவந்து, சாரிடி.. இப்போ எப்படிடி இருக்கு.. பெய்ன் ஜாஸ்தியா இருக்கா..? டோன்ட் வொரி. எவ்ரிதிங் ஆல்ரைட். அம் எஞ்ஞாயிங் தெ ப்ளடி அனல் டிவைஸ்.. இட்ஸ் சோ கூல்..! அம் த்ரில்ட்..!! கீதா முகத்தில் விடுபட்ட உணர்வு. எக்ஸாக்ட்லி.. தட்ஸ் வாட் அம் டெல்லிங்..! பட் ப்ளக் தந்த வித்தியாசமான சுகத்தையும் த்ரில்லையும் நன்கு அனுபவித்தபிறகு கீதாவின் உதவியுடன் அகற்றினேன். அகற்றும்போதும் வலி இருந்தது. இருந்தாலும் அந்த சுகானுபவத்துக்கு எந்த வலியையும் தாங்கலாம். ஊருக்குக் கிளம்பும்போது, கீதா வைப்ரேஷன் வசதியுள்ள வேறொரு புத்தம்புதிய பட் ப்ளக்கை எனக்கு பரிசளித்தாள்.. மீண்டும் நான் நிகழ்நிலைக்கு வந்தேன்.. சொல்லொணாத தாகமும் வறட்சியும் என்னை நனவுக்கு கொண்டுவந்தன. கடவுளே.. இந்தச் சோதனையில் இருந்து என்னைக் காப்பாற்று.. அதிர்ச்சி அதிகரித்தால், சிலருக்கு மாதவிடாய் முன்கூட்டியே வந்துவிடுமாம்.. எனக்கும் வந்தது. அதன் பயனாக படுக்கைச் சிறையிலிருந்து எனக்கு விடுதலையும் கிட்டியது. காம்ரேடிடம் எனக்கு நேர்ந்திருப்பதைச் சொல்ல, அவள் பரிவோடு, சுங் வசம் தெரிவித்து சில சலுகைகளையும் பெற்றுத்தந்தாள். நான் வேறொரு குடிலுக்கு மாற்றப்பட்டேன். என் கறை படிந்த சுடி டாப்ஸ் அகற்றப்பட்டு, சேலை போன்ற 6 முழ காட்டன் துணி வழங்கப்பட்டது. குளித்துவிட்டு உடலில் சுற்றிக்கொண்டேன். பிறப்பு உறுப்பிலிருந்து வெளியேறும் திரவத்தை உறிஞ்சிக்கொள்ள, பஞ்சை பழைய துணியில் சுற்றி தற்காலிகப் பேட் செய்து காம்ரேட் தந்தாள். மூன்று நாட்களும் சற்று சிரமமின்றியே கழிந்தன. நல்ல உணவும் நீரும் கிடைத்தது. ______________________________ மறுநாள் காலையில் என் தலைவிதியின் போக்கை எண்ணி நான் வருந்திக்கொண்டே படுக்கையில் கிடந்த வேளையில், காம்ரேட் மிக இரகசியமாக ஒரு ஆங்கிலச் செய்தித்தாளை கொண்டு வந்தாள்.. "உமாஜி, சீக்கிரம் பார்த்துவிட்டுத் தாருங்கள். உங்களைப்பற்றிய செய்தி வந்திருக்கிறது. சுங் குளியலறையிலிருந்து வருவதற்குள் நான் பேப்பரை இருந்த இடத்தில் வைத்துவிட வேண்டும்.. சீக்கிரம்..!" செய்தித்தாளில், நான் கடத்தப்பட்ட விவரம், தலைமையாசிரியர், குதிரைக்காரனின் தகவல்களோடு வெளிவந்திருந்தது. வாட்ஸ் அமெரிக்காவிலிருந்து வந்து தன் செல்வாக்கை உபயோகித்து, அரசு நிர்வாகத்தை தேடுதல் வேட்டையில் முடுக்கிவிட்ட செய்தியுமறிந்தேன். வாட்ஸ் மேலும் வயதானவராக புகைப்படத்தில் தோன்றினார். முகத்தில் மிதமிஞ்சிய கவலை அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது கண்டு எனக்கு கண்ணீர் பீறிட்டது. கையில் கிடைத்த அபூர்வப் பொருளை தவறவிட்டு இப்போது வருந்துகிறாரே என வாட்ஸ் மீது கோபமும் வந்தது. "இப்போது என்ன நடக்கும்? நான் காப்பாற்றப்பட்டு விடுவேனா? சுங்கின் மனநிலை என்னவாக இருக்கும்? அவன் என்ன செய்யப்போகிறான்? ஈஸ்வரா.. என்னைக் காப்பாற்றுவாயா? கைவிட்டு விடுவாயா?" என் மனதில் ஆயிரம் வினாக்கள் தாண்டவமாடின. இயந்திரமாக செய்தித்தாளை காம்ரேடிடம் கையளித்தவாறே கேட்டேன்.. "காம்ரேட்.. என் கதி என்னவாகப் போகிறது?" பதிலேதும் சொல்லாமல் அவள் செய்தித்தாளை எடுத்துக்கொண்டு சுங்கின் அறை நோக்கி விரைந்தாள்.சற்று நேரத்தில் திரும்பினாள்.. "உமாஜி.. நீங்கள் அணிந்திருக்கும் துணியைக் கொடுங்கள்.. இதை அணிந்துகொள்ளுங்கள்.." நான் கடத்தப்பட்ட*போது அணிந்திருந்த சுடி டாப்ஸும், டைட்ஸும். நன்கு துவைக்கப்பட்டு இருந்ததை என்னிடம் தந்தாள். என் உடலை சுற்றியிருந்த ஆறுமுழ காடாத் துணியை வாங்கிய* அவள் வெளியேற, நான் சுடியை அணிந்துகொண்டேன். இந்த நான்கைந்து நாட்களில் நான் கொஞ்சம் இளைத்துவிட்டேன் என்று சுடி அறிவித்தது. போகும்போது காம்ரேட் சொன்னாள்.." உமாஜி.. சுங் இப்போது உங்களைச் சந்திக்க வரவிருக்கிறான்..!" சுங் பெயரைக் கேட்டதுமே இதயம் கூண்டிலடைபட்ட பறவையாக அடித்துக்கொண்டது. என்னையுமறியாமல் என் உடல் தூண்டில் மீன் போல துடித்து நடுங்கியது. "ஈஸ்வரா.. காப்பாற்று.. அல்லது என்னை அழைத்துக்கொள்.. என் மாண்பு சீரழிய விட்டுவிடாதே..!" மனம் இறைஞ்சியது. சற்று நேரத்தில் அந்தப் படுபாவி உள்ளே வந்தான். என் அச்சத்தை வெளிப்படுத்தாமல், நான் வேறுபக்கம் திரும்ப, சுங் பேசினான்.. "உமாஜி.. என்ன முடிவு செய்திருக்கிறீர்கள்?" எதைப் பற்றி? "உங்கள் பெண்மையை எனக்கு சமர்ப்பிப்பது குறித்துதான் கேட்கிறேன்.." அதற்கான பதில் ஏற்கனவே சொல்லிவிட்டேன் என்பதாக ஞாபகம்..! "ம்ம்ம்.. ஆனால் மறுபரிசீலனை செய்வது புத்திசாலித்தனம். இதனால் உங்களுக்கும் எனக்கும் இன்பம் கிடைக்கும். நீங்களும் நடந்தவற்றை உடலில் இருந்தும், மனதில் இருந்தும் கழுவிவிட்டு உங்கள் ஊருக்கு போய்விடலாம்.பிடிவாதம் பிடித்தாலோ, நீங்கள் நரகவேதனைப் படவேண்டியிருக்கும். தாங்கொணாத சித்திரவதைகளாலும், அவமானத்தாலும் உடலும் மனமும் நைந்துபோய், பின்னர் புத்திவந்து, "சுங்.. என்னை ஏற்றுக்கொள்.. " என்று கதறும் நிலை வரும்.. நன்கு சிந்தியுங்கள் உமாஜி..!" நான் ஏதும் சொல்லாமல் அமைதியாக இருந்தேன்.. என் உள்ளத்தில் திகில் பரவத் தொடங்கியது. ஈஸ்வரா.. இப்படியொரு நிலை என் எதிரியென்று யாருமிருந்தால்.. அவர்களுக்குக்கூட வரக்கூடாது.. என் மௌனத்தை சாதகமாக எடுத்துக்கொண்ட சுங் மேலும் பேசினான்.. " உமாஜி.. நாங்கள் கையாளும் சித்திரவதை முறைகளில் ஒன்றைக்கூட உங்கள் பூவுடல் தாங்காது.. மலரைக் கசக்கி முகரக்கூடாது. நம் இணைவில் இருவருக்குமே இன்பம் கிடைக்க வேண்டும்.. அதுதான் நல்லது. உங்களை வலியிலும், வேதனையிலும் துடிதுடிக்கவைத்து குற்றுயிராக்கி பின்னர் அனுபவிப்பதில் எனக்கு இசைவு இல்லை. ஆனால் நீங்கள் இன்ப வேதனையில் துடிப்பதை நான் பார்க்கவேண்டும். உங்கள் சின்னஞ்சிறு பெண்மைச் சின்னத்தை என் ஆண்மை ஆக்கிரமிக்கும்போது நீங்கள் எழுப்பும் இன்ப முனகலை நான் காதாரக் கேட்கவேண்டும். என்ன சொல்கிறீர்கள்..?" எனக்கு காதுகளில் எண்ணெயை காய்ச்சி ஊற்றியது போல இருந்தது அவன் பேச்சு. ஒரு பெண்ணிடம் இவ்வாறு பேச அவளது நிராதரவான நிலையே காரணம் என்று பட்டது. "ப்ளீஸ்.. சுங்.. என்னை உன் சகோதரியாக நினைத்துக்கொள். . நான் மணமானவள்.. இன்னொருவருக்குச் சொந்தமானவள்.. நாங்கள் தென்னிந்தியர்கள்.. உயிரை இழப்போமே தவிர, இன்னொருவனின் படுக்கையில் கிடக்க மாட்டோம். அப்படி பெண்மையை பணயம் வைத்து, உயிர் பிழைத்தேன் என்றால், என் வாழ்நாள் முழுவதும் என் மனசாட்சி தண்டிக்கும். அது நீ செய்யும் சித்திரவதைகளைவிட பன்மடங்கு வேதனையைத் தரும். என்னை விட்டுவிடு என்றுகூட உன்னைக் கேட்கவில்லை. உன் துப்பாக்கியால் என்னைச் சுட்டுக் கொன்றுவிடு.. நிம்மதியாகப் போய்விடுவேன். எனக்கு சுகமும் வேண்டாம்.. வேதனையும் வேண்டாம்.. ப்ளீஸ்.. கருணை காட்டு.." சுங் நக்கலாகச் சிரித்தான்.. " கையில் கிடைத்த கட்டழகியை சுட்டுவிடும் வெட்டிப்பயலல்ல நான்.. உன்னைப்போன்ற தென்னிந்திய அழகியை ஆசைதீர அனுபவிக்க வேண்டுமென்பது என் வாழ்நாள் இலட்சியங்களில் ஒன்று.. அதிலும் நீ பிரத்யேகமானவள்.. நெடுநெடு உயரம்.. நீண்ட கால்கள்.. திரண்ட தொடைகள்.. உருண்ட பின்புறங்கள்.. பெரிதுமில்லாத சிறிதுமில்லாத தொய்வுறா மார்பகங்கள்.. வெளுப்புமில்லாத கருப்புமில்லாத ரோம வளர்ச்சியற்ற சந்தன மேனி.. நொடிக்கு நூறு பாவம் காட்டும் அழகு முகம், மானைப் போன்ற மருண்ட கண்கள்.. கண் பட்டாலே சிலிர்த்துத் துடிக்கும் கட்டழகு மங்கை.. இன்னும் என் கண்ணில் சிக்காமலே கண்ணாமூச்சி ஆடிக்கொண்டிருக்கும் உன் அந்தரங்கத்தை வருடி உன்னை ஆனந்தக் கிணற்றில் தள்ளும் நேரத்தை எதிர்நோக்கியிருக்கும் என்னிடமா விடுதலை கேட்கிறாய்? முட்டாள் பெண்ணே.. எளிதில் முடியக்கூடிய விஷயத்தை ஏன் வீண்பிடிவாதத்தால் சிக்கலாக்குகிறாய்? மனசாட்சியாவது.. மண்ணாங்கட்டியாவது? தேவையில்லாமல் குழப்பிக்கொள்ளாதே.. (செய்தித்தாளைக் காட்டி) இந்த அரைக்கிழவன்தானே உன் கணவன்? இவனைவிட நான் எவ்வகையில் குறைந்தவன்? இரண்டு வருடமாக உன் கணவன் அமெரிக்காவில் இருக்கிறான். இப்போது மீட்டப்படாத வீணை நீ என்று எனக்குத் தெரியும். திருமணமான பிறகு இந்த அதிர்ஷ்டக்கார கிழட்டுக் கபோதி, பேரழகியான உன்னை எவ்வளவு அனுபவித்திருப்பான்? ஆடிக்கொருமுறை.. அமாவாசைக்கொருமுறை அவசரம் அவசரமாக இணைந்திருப்பீர்கள்.. வா.. நான் உனக்கு முழுமையான இன்பம் என்னவென்று காட்டுகிறேன். உனக்கும் அவனுக்கும் பொருத்தமே இல்லை. தேவதை போன்ற உன்னை அடைய அந்த அரைக்கிழவனுக்கு தகுதியே கிடையாது. உங்கள் திருமணம் ஒரு இமாலயத் தவறு. இவனைப் பேசவிட்டால் வாட்ஸை இன்னும் கேவலப்படுத்துவான் போலிருக்கவே, நான் இடைமறித்தேன்.. "போதும் சுங்.. நிறுத்து.. என் கணவர் எனக்கு அழகானவராகவும் பொருத்தமானவராகவும் தெரிகிறார். நீ எவ்விதக் கருத்தும் தெரிவிக்க அவசியமில்லை. நான் அவரை என் உயிரினும் மேலாக விரும்புகிறேன்.. அவரின் உரிமைப்பொருளான நான் ஒருநாளும் உனக்கு சொந்தமாக மாட்டேன்.. உன் விருப்பப்படி என்னை சித்திரவதை செய்து கொல்லலாம். உன் ஆசைக்கு இணங்குவது என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை. துடிதுடித்து மரிக்க நான் தயார்.. உடனே என் வேதனை மரணத்துக்கு ஏற்பாடு செய். நான் கதறித் துடிப்பதைக் கண்ணால் காண்பதே உனக்கு என்னால் தரமுடிந்த* இன்பம். உன் வாழ்நாள் இலட்சியம் என்னால் ஈடேறாது. உன் இனக்கட்டுப்பாடு எனக்குத் தெரியும். என் இசைவின்றி நீ தொடமுடியாது. கைக்குக் கிடைத்தும் கட்டிலுக்கு கொண்டுபோகமுடியாமல் நீ தவிப்பதுதான் நான் உனக்குத் தரும் தண்டனை." ஒரு விநாடி அதிர்ச்சியுற்ற சுங், " ஓ.. அப்படியா? நீ வதைபட்டுதான் வழிக்கு வருவாய் போலிருக்கிறது. அலுங்காமல் உன் அழகைப் பருக நினைத்தேன்.. ஆகாது என்று தெரிகிறது. சரி.. உன் துடிப்பை ரசித்தபின் உன்னை அனுபவிக்க எனக்கொன்றும் தடையில்லை. இதோ.. இந்த புத்தகத்தில் உனக்கு கிடைக்கப்போகும் சில சாம்பிள்கள் இருக்கின்றன. பார்த்து ரசி..!" என்றவாறே ஒரு புத்தகத்தை என் முகத்தில் விசிறி அடித்துவிட்டு வெளியேறினான். நடுங்கும் உள்ளத்தோடு நான் அதைப் புரட்ட முதல் படமே என் ஈரல்குலையை உலுக்கியது.. அம்மா.. என்ன கொடூரம்..? இன்னொரு பக்கத்தில் உள்ளபடத்தைப் பார்த்ததும் என் நெஞ்சுக்கூடு குலுங்கியது.. அந்தப் படத்தில் ஒரு இளம் மங்கையின் இருகைகளையும் கட்டி ஒரு மரக்கிளையில் நிர்வாணமாக தொங்க விட்டிருந்தார்கள். அவளுக்குக் கீழே ஒரு முட்கம்பி வேலி.. அழகு மங்கையின் நீண்ட கால்களுக்கிடையே அந்த வேலி வருமாறு தொங்க விட்டிருந்தார்கள். இரு தொடைகளும் இணையும் இடத்தை, வேலியின் முள் முடிச்சுகள் குத்திக்கிழித்து, இரத்தம் தொடைகளில் வழிந்துகொண்டிருந்தது. வேதனை தாளாமல், அவள் தன் இதயமே வெடித்துவிடுவதைப் போன்று அலறிக்கொண்டிருக்க, சுற்றிலும் நான்கைந்து ஆண்கள் நின்று அவள் தூண்டில்மீனாகத் துடிப்பதை ரசித்தவாறு இருந்தனர்.. மீண்டும் அந்தப் புத்தகத்தைப் பார்க்க விரும்பாமல் ஒரமாக வைத்துவிட்டு, "இப்போது என்ன செய்வது" என்ற ரீதியில் சிந்தித்தேன். ஒருவழியும் புலப்படவில்லை. சித்ரவதை என்றால் சினிமாவில் வருவதுபோல என் கரங்களை உயர்த்திக் கட்டி சவுக்கால் அடித்து இம்சிப்பார்கள் என்றோ, உயிருடன் நெருப்பில் போட்டு வாட்டுவார்கள் என்றோ நினைத்திருந்த எனக்கு புத்தகத்தில் காணப்பட்ட இந்த வழிமுறை அளவில்லாத பீதியைத் தந்தது. பெண்மையின் மென்மையைக்கூட* சிதைத்து ஒருத்தியை பரிதவிக்க வைக்க என்னும் இவர்கள் அரக்க மனம் கொண்ட மிருகங்களாகத்தானிருக்கவேண்டும். இனியும் நான் கற்புக்காகப் போராடுவதா? அல்லது உடல் வேதனையைத் தவிர்க்க முடிவெடுப்பதா? திரும்பத்திரும்ப யோசித்தாலும், என் மனசாட்சி சுங்குக்கு அடிபணியாதே என்றே ஆணையிட்டது. எவ்வளவு நேரம் ஆனதென்றே தெரியவில்லை. அப்போது காம்ரேட் உள்ளே வந்தாள். "உமாஜி.. உங்களை பணியவைக்கும் முயற்சிகள் ஆரம்பமாகிவிட்டன. வேறொரு முகாமில் இருக்கும் 'காலியா'வை அழைக்க ஆள் போயிருக்கிறது." காலியா..? "ஆம் உமாஜி..! காலியா ஒரு அலி. இரக்கமற்றவன். சித்ரவதை எக்ஸ்பர்ட். முன்பு ஒருமுறை சொன்னேனில்லையா? போலீஸ் அதிகாரியைக் கொன்ற சம்பவம்.. அதை நிறைவேற்றியவன் இவன்தான்.." கடவுளே..! "காலியா மிகவும் கொடூரமானவன். எங்கள் படையில் உள்ள காட்டிக்கொடுக்கும் துரோகிகளையும், எங்களிடம் சிக்கும் போலீஸ்காரர்களையும் இவன் மூலம் தொலைத்துக்கட்டுவது சுங்கின் வழக்கம். அவர்கள் துடிதுடித்துச் சாவதை எங்கள் முகாமில் உள்ள ஆண்கள் அனைவரும் கட்டாயம் பார்த்தே தீரவேண்டும். பின்னர் அவர்கள் எங்களிடமும் சம்பவங்களை விவரிக்க வேண்டும். அப்போதுதான் நாங்கள் தவறு செய்யமாட்டோம் என்பது சுங்கின் எதிர்பார்ப்பு." ஐயோ .. எவ்வளவு குரூரம்? பெண்கள் எவரேனும் காலியாவால் கொல்லப்பட்டிருக்கின்றனரா? அவர்களை காலியா என்ன செய்வான்? " தெரியவில்லை உமாஜி..! இதுவரை எனக்குத் தெரிந்து பெண்கள் யாரும் அவனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டதில்லை." " ஈஸ்வரா.. ஏன் என் தலைவிதியை இப்படிக் கோணலாக எழுதினாய்? இவ்வளவு கொடுமைகளை அனுபவிக்கும் அளவுக்கு நான் செய்த பாவம்தான் என்ன? " "அப்புறம் இன்னொன்று உமாஜி.. இதுவே நான் உங்களைச் சந்திக்கும் கடைசி முறை.. சுங் உங்களை வேறு இரு பெண்கள் வசம் ஒப்படைக்கப்போகிறான்"
என் ஒரே ஆறுதல் நீதான்.. அதுவும் போயிற்றா..? "ஆம்.. உமாஜி. நான் உங்களுக்கு உதவுவதாக சுங் கருதுகிறான். எங்கள் இன வழக்கங்கள் குறித்து உங்களிடம் சொல்லிவிட்டதாக சந்தேகம் அவனுக்கு." காம்ரேட்.. என் உயிர் உன் கையாலேயே போகுமென்றால் மிகவும் மகிழ்வேன். தயவுசெய்து என்னை இப்போதே கொன்றுவிடு..! "அது எளிதுதான்.. அப்புறம் காலியாவின் கைகளில் உங்களுக்குப் பதிலாக என்னை ஒப்படைத்துவிடுவார்கள்.. அது உங்களுக்கு சம்மதமா?" ஐயோ வேண்டாம்.. நீ நல்லவள்.. உனக்கு ஒரு தீங்கும் நேரக்கூடாது.. "உமாஜி.. உங்களுக்கும் எதுவும் நேராது.. கொஞ்சம் யோசியுங்கள்.. கற்பு என்பது உடல் மட்டும் சம்பந்தப்பட்டதல்ல.. மனமும் சம்பந்தப்பட்டதுதான்.. நீங்கள் மனதார சுங்கை விரும்பாதபோது.. அவன் வற்புறுத்தலாலும் பயமுறுத்தலாலும் உங்கள் விருப்பமின்றி உடன்பட்டால் அது கற்பிழந்ததாகாது. திடீரென உங்களை சிலர் தாக்கி பெண்மையைச் சீரழித்துவிட்டார்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம்.. அது உங்கள் தவறா? நீங்களா அதற்குப் பொறுப்பு? அதேபோல இதையும் ஒரு வேண்டாத நிகழ்வாக மறந்துவிடுங்கள். உங்களவருக்குத் தெரிந்தாலும் அவர் ஒன்றும் சொல்லமாட்டார்.. இன்னும் நேரமிருக்கிறது. சிந்தித்து முடிவெடுங்கள்" இல்லை காம்ரேட்.. நீ சொல்வது வேறு.. நான் இப்போது இருக்கும் நிலை வேறு.. நீ சொன்ன நிகழ்வில், என் கருத்து கேட்கப்பட்டிருக்காது.. நான் எதிர்ப்பு தெரிவிக்க இயலாத நிலைக்கு என்னை உள்ளாக்கிதான் அவர்கள் விருப்பத்தை நிறைவேற்றியிருக்க முடியும். ஆனால் இப்போது நான் இருக்கும் நிலையில் என் முன்னே இரு தேர்வுகள்.. ஒன்று என்னுடன் படு.. இன்னொன்று வதைபடு.. இதில் முன்னதைத் தேர்வு செய்ய என் மனம் ஒப்பவில்லை. அப்படி உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொண்டு போய் என்னவர் முகத்தில் எப்படி விழிப்பேன்? நீயே சொல்..! " மன்னியுங்கள் உமாஜி.. நீங்கள் சொல்வது சரியே.. நீங்கள் துன்புறக்கூடாதென்ற எண்ணத்தில் ஒரு மனைவியின் நோக்கில் சிந்திக்க மறந்துவிட்டேன். தாயே வனதேவதா.. இந்த அற்புதமான பெண்ணுக்கு ஒன்றும் நேராமல் நீதான் காப்பாற்ற வேண்டும். நான் வருகிறேன் உமாஜி..!" அழுகையை அடக்கமுடியாமல் அறையைவிட்டு அகன்றது அவள் மட்டுமல்ல*. எனக்கு இருந்த தெம்பும் தைரியமும்கூட.. பின்னர் அந்த இரு பெண்களும் பொறுப்பேற்றார்கள். முகத்தை மிகக்கடுமையாக வைத்திருந்தார்கள்.. முகத்தில் நட்புக்கான அறிகுறி எள்ளளவும் இல்லை. உடனடியாக செயலில் இறங்கி என்னை நிர்வாணமாக்கினார்கள்.. அப்போது ஒருத்தி மற்றவளிடம் ஏதோ சொல்ல, என்னை ஏற இறங்கப் பார்த்துவிட்டு ஆமோதிக்கும் வண்ணம் தலையசைத்தாள். நான் விரக்தியின் உச்சத்தில் இருந்ததால், மறுப்போ, எதிர்ப்போ தெரிவிக்காமல் அவர்களின் செய்கைகளுக்கு அடிபணிந்தேன். சுமார் ஒருமணிநேரம் கழித்து, சுங்கின் உத்தரவு வர, ( இக்கதையின் முதல்பதிவில் உள்ளவாறு) என் மரணப்பயண*ம் துவங்கிற்று.. என் இருபுறமும் அந்தப் பெண்கள்.. என் இடுப்பில் கட்டியிருந்த இரும்புச் சங்கிலியை இழுத்துப் பிடித்தபடி காலியா வர.. நான் பலியாடாக வழிநடத்தப்பட்டேன். என் கண்களைக் கட்டியிருந்த கருப்புத்துணி இப்போது அகற்றப்பட்டு விட்டது.அக்குள் கொக்கிகளும் நீக்கப்பட்டு விட்டன. சற்று என் வேதனை குறைந்திருந்தது. ஆனால் இடுப்புச் சங்கிலி காலியாவின் கைகளில் இருந்தது. அதன் இன்னொரு முனையைக் கொண்டு என்னை அவ்வப்போது அடித்தவாறு இழிசொற்களால் திட்டிக்கொண்டே வந்தான். இப்போது பாதை செங்குத்தாக மாறியிருந்தது. பாறைகளில் ஏறி மேலே செல்லவேண்டியிருப்பதால் என் கண்கட்டை அவிழ்த்து விட்டார்கள் போலும். என் இருபக்கமும் வந்த பெண்களின் மீது பார்வையை ஓட்டினேன்.. என் இரு கை மணிக்கட்டுகளையும் ஆளுக்கொன்றாக இரும்புப்பிடியாக பிடித்திருந்தனர். ஒருத்தி சற்று வயதில் பெரியவள். இன்னொருத்திக்கு 20 வயதுக்குள்தான் இருக்கும். பூனைக்கண் கொண்ட அவள் கொஞ்ச*ம் கடுமையாகவே என்னிடம் இருந்தாள். பெரியவள் சற்றுப் பரவாயில்லை. வழியில் பெரிய பாறைகள் இருந்தால், முதலில் பெண்கள் இருவரும் ஏறிவிடுவார்கள். அவர்களுக்கு இதுபோன்ற பயணம் பழக்கமாக இருக்கலாம். பின்னர் என்னை கைலாகு கொடுத்து தூக்கிவிடுவார்கள். நான் ஒரு காலை பாறை மீது வைத்து அந்தப் பெண்கள் உதவியுடன் சிரமப்பட்டு மேலே ஏறும்போது எனக்கு பின்னே கீழே நிற்கும் காலியா அசிங்கமாகத் திட்டிக்கொண்டே என் பின்புறத்தில் கைவைத்து தூக்கிவிடுவான். கூச்சம் தாளாமல் நான் உடம்பை உதறும்போது அடிப்பான். எனக்கு என்னை நினைக்கும்போதே கேவலமாக இருக்கும். "ஏண்டி உமா இப்படி ஒரு பிறப்பெடுத்தாய்? நீ பிறந்து என்ன சுகம் கண்டாய்? எவனெவனோ உன் உடலைத் தீண்டுகிறான். அடிக்கிறான்.திட்டுகிறான். இன்னும் என்னென்ன அசிங்கங்களை அனுபவித்து நீ வாழ்க்கையை முடிக்க வேண்டுமோ? இப்படி ஒரு வாழ்க்கை உனக்கு தேவையா? ஊர் உலகத்தில் உள்ள பெண்களுக்கெல்லாம் இப்படியா நடக்கிறது? அவளவள் திருமணமாகி பிள்ளைகுட்டி என்று வாழ்க்கையை அமைதியாக அனுபவிக்கும்போது உனக்கு மட்டும் தலையெழுத்து ஏன் இப்படி இருக்கிறது? 28 வயதில் திருமணம்.ஆசையாக பள்ளியறைக்குள் காத்திருந்தாய். பணத்தையும், பதவியையும் துரத்திய பழிகாரன் வாட்ஸ், என்னவோ சேஃப்டி லாக்கரில் பத்திரப்படுத்துவதுபோல இன்னும் 2 ஆண்டு இருக்கட்டும் என்று சொல்லி பறந்துவிட்டான். இப்போது அதே சுகத்தை நான் தருகிறேன் என்று கெஞ்சும் சுங்கிடம் இசைவு தெரிவிக்கமுடியாமல் கலாச்சாரமும், மனசாட்சியும் குறுக்கே நிற்கின்றன. அவன் ஒருவன் கண்ணுக்கு அம்மணமாக தோன்றி, அவனால் கையாளப்படுவதை தவிர்க்க இப்போது எத்தனை பேர் முன்னிலையில் நிர்வாணமாகக் காட்சி தருகிறாய்? உன் அந்தரங்கத்தில் பிறர் கைபடாமலா இருக்கிறது? இதற்குத்தானா உன் தாய் உன்னைப் பொத்தி பொத்தி வளர்த்தாள்? ஏனடி இப்படி ஒரு பிறப்பெடுத்து கேவலமான தலைவிதியை வாங்கி வந்தாய் பாவிப்பெண்ணே?" கழிவிரக்கம் மிகுந்து கண்ணீரும் விம்மலும் வெடித்தன. பூனைக்கண்ணி ஏளனமாகப் பார்க்க, பெரியவள் மற்றொரு கையால் என் தோளை லேசாக அழுத்தினாள். அந்த அழுத்தலில்'அமைதியாக இரு.அழுது எதுவும் மாறப்போவதில்லை ' என்ற செய்தியை உணர முடிந்தது. நன்கு இருள் சூழ்ந்துவிட்டது. என் வெற்று உடலில் மலைப்பிரதேசக் குளிர் ஊசியைப் பாய்ச்சியது. உடல் நடுக்கம் எடுத்தது. காலியா, தான் புகைத்துக் கொண்டிருந்த நாற்றம் பிடித்த சுருட்டை என் வாயில் திணிக்க முயன்றவாறே "இதை இழுத்துப்பார் மான்குட்டியே.. குளிருக்கு இதமா இருக்கும்" என்றான். நான் குமட்டியவாறே தலையை உதற, பூனைக்கண்ணி ரசிக்க, பெரியவள், "காலியா..!" என்று அதட்டினாள். காலியா அவளை முறைத்தவாறே சுருட்டு திணிப்பை நிறுத்திக்கொண்டான். சுருட்டின் கேவலமான வாடை என் அடி வயிற்றை புரட்டியது. கடவுளே.. கால்களை பிளக்கும் பல ஏற்றங்களுக்குப் பின் கொஞ்சம் சமதளமான ஒரு இடத்தை அடைந்தோம். அங்கு பிரமாண்டமான மரங்கள் பல இருந்தன. ஒரு மரத்தின் கிளையில் சிறு பரண் வீடு கூட இருந்தது. தரையில் உள்ள* கற்கள் அகற்றப்பட்டு ஓரளவுக்கு மண்தளம் போல இருந்தது. காலியா என்னை ஒரு மரத்தடியில் அமரச் சொல்லி, என் இடுப்புச் சங்கிலியைக் கொண்டே என்னை மரத்துடன் இறுகப் பிணைத்தான். சங்கிலியின் ஒரு சுற்று என் மார்புகளை அழுத்தி இறுக்க " காலியா.." என்று தீனக்குரல் எழுப்பி அவனுக்கு தெரியப்படுத்தினேன். அவன் அலட்சியமாக சிரித்துக்கொண்டே போய்விட்டான். சங்கிலியின் இறுக்கம் எனக்கு மூச்சுவிடச் சிரமமாக இருந்தது. அடி மரத்தில் இருந்த முரட்டு கணு ஒன்று என் முதுகைப் பதம் பார்த்தது. ஒருவாறு என் காலகளை மடக்கி முழங்கால்களை மார்போடு அணைத்துக்கொண்டு அமர, குளிருக்கு சற்று இதமாக இருந்தது. அக்குள்களில் கொக்கிகள் செருகப்பட்டிருந்த இடம் சற்று வீங்கி வலித்தது. பெண்கள் இருவ*ரும் அங்கு கிடந்த சுள்ளிகளைப் பொறுக்கி, நான் அமர்ந்திருந்த இடத்துக்கு சற்றுத் தொலைவில் குவித்தார்கள். காலியா பரண் வீட்டில் ஏறி என்னென்னவோ பொருட்களை எடுத்துப்போட்டான். இருட்டில் அவை என்ன என்று தெரியவில்லை. பெரியவள் அந்தப்பொருட்களில் இருந்த மண்ணெண்ணை புட்டியை எடுத்து சுள்ளிகளின்மீது தெளித்து, காலியாவிடம் வத்திப்பெட்டி வாங்கி பற்றவைக்க, அந்த இடத்துக்கான வெளிச்சமும், குளிருக்கு இதமான கணப்பும் ஒருங்கே கிடைத்தன. சுற்றுப்புறம் நன்றாக புலப்பட்டது. சற்று தூரத்தில் மண்மேடுகள் தென்பட்டன. இங்கு பலியிடப்பட்டவர்களின் சமாதியோ? காட்டுக்குள் தூரத்தில் மிருகங்களின் ஒலிகள் அவ்வப்போது கேட்டன. கணப்பின் இருபக்கமும் இரு கம்புகளை ஊன்றி, குறுக்காக ஒரு கம்பை வைத்து காலியா கட்டினான். அதில் என்னைக் கட்டிவைத்து தீயில் வறுப்பார்களோ என்று சிந்தித்தேன். பூனைக்கண்ணி ஒரு கெட்டிலில் ( குழாய் மூக்கும், மூடியும் கொண்ட உலோக பாத்திரம் ) எங்கிருந்தோ தண்ணீர் கொண்டுவந்தாள். பெரியவள் அருகிலிருந்த செடிகளில் இருந்து இலைகளைப் பறித்து கெட்டிலில் போட, அதை வாங்கி தீ ஜுவாலைக்கு மேல் காலியா கட்டினான். ஏதோ பானம் தயாரிக்கிறார்கள் என்று புரிந்தது. பெரியவள் என்னருகில் வந்து அமர்ந்தாள். "உமாஜி.. உங்களைப் பற்றி காம்ரேட் சொன்னாள்.. கொஞ்சம் உன்னால் முடிஞ்ச அளவுக்கு கவனிச்சுக்கோ என்று கேட்டுக்கொண்டாள்.. கவலைப்படாதீர்கள்.. என்னால் உங்களுக்கு எந்தத் தீங்கும் நேராது" என்று பெரியவள் சொல்லும்போது, காம்ரேடின் நல்ல உள்ளத்தை எண்ணி உருகினேன். சற்று நேரம் கழித்து அடிவயிறு அறிவிக்க, பெரியவளிடம் சொன்னேன்.. "எனக்கு சிறுநீர் கழிக்கவேண்டும் போலிருக்கிறது. சற்று உதவ முடியுமா?" இருந்த இடத்திலிருந்தே கழிக்க முயலுங்கள் உமாஜி.. "ஐயோ.. எப்படி அது முடியும்?" வேறு வழியில்லை.. காலியா அவிழ்த்துவிட மாட்டான்..!
இதற்குள் பானம் தயாராகிவிட, பூனைக்கண்ணி 1 மூங்கில் கோப்பையில் நிரப்பி எடுத்து வந்தாள்.. அதை பெரியவள் வாங்கி எனக்கு புகட்ட முயன்றாள். நான் மறுக்க, "குடி.. இம்சையைத் தாங்கிக்க உடம்புல தெம்பு வேணுமில்ல" என்று பூனை அதட்டினாள். பெரியவள்," நான் குடிக்க வைக்கிறேன்.. நீ போய் எனக்கு எடுத்து வா!" என்று அவளை அனுப்பினாள். "உமாஜி.. இதைக் குடிங்க.. குளிருக்கு நல்லது. " என்று புகட்டினாள். ஒரே கசப்பு. இருந்தாலும் அதன் சூடு தொண்டைக்கு இதமாக இருக்கவே, மறுப்பின்றி மிடறு விழுங்கினேன். இதற்குள் பூனையும் அங்கு வந்து அமர, பெரியவள் மேலே எதுவும் பேசவில்லை. காலியா தன் தோள் பையைத் திறந்து ஏதோ பொருள்களை எடுத்து சோதித்துக்கொண்டிருந்தான். திடீரென்று பூனை கேட்டாள்.. "இவளை காலியா என்ன செய்யப்போறான் அக்கா?" தெரியலை. "நான் ஒரு யோசனை சொல்லட்டுமா? நம் தலைவர் அறையில் ஒரு படம் இருக்குல்ல? அதுல இருக்கற பொண்ணு போல இவளை ஆணி அடிச்சு தொங்கவிட்டா எப்படியிருக்கும்?" "பச்சே.. அடுத்தவங்க வேதனை தெரியாம பேசாதே" என்று பெரியவள் அதட்ட, எனக்கு முதல்நாள் சுங்கின் அறையில் அந்தப்படத்தைப் பார்த்தது நினைவுக்கு வந்தது.
என்னை சிலுவையில் அறைந்து துடிக்க துடிக்க சித்திரவதை செய்யப்போகிறார்களோ என்ற கிலியில் எனக்கு உடல் நடுக்கம் ஏற்பட்டது. என் நிலை எனக்கே பரிதாபமாக இருந்தது. என் நிலை கண்டு, இரு பெண் காவலாளிகளில் மூத்தவள் தேற்றினாள். "கலங்காதீர்கள் உமாஜி! அவள் ஒரு வக்கிரம் பிடித்தவள். அடுத்தவர்களை வேதனைப்படுத்துவதே அவள் வேலை. அப்படிப்பட்ட கொடுமை ஏதும் தங்களுக்கு நேராது. அமைதியாக இருங்கள்!" நன்றி சகோதரி!. உன் பெயர்கூட எனக்குத் தெரியாது. இருந்தாலும் உன் சொற்கள் பெரும் ஆறுதலைத் தருகின்றன. இறைவன் படைத்த பெண்ணினத்தில் எத்தனை வித்தியாசங்கள். தன்னைப் போன்ற பெண்ணை வார்த்தையால் வறுத்தெடுக்கும் இன்னொரு பெண். அவள் ஏற்படுத்திய காயங்களுக்கு அன்பென்னும் மருந்திடும் நீயும் ஒரு பெண்! என் நிலையில் தத்துவம் பேசுவது எனக்கே வேடிக்கையாக இருந்தது. பின்னர் கொஞ்ச நேரம் மூவரும் அமைதியாக இருந்தோம். என்னதான் என் முடிவு தெரிந்திருந்தாலும், அதற்காகக் காத்திருப்பது நரகவேதனையாக இருந்தது. இவர்கள் ஏன் இன்னும் காத்திருக்கிறார்கள்?
பூனைக்கண்ணி, கண*ப்பு தீயை மேலும் தூண்டிவிடுவதற்காக எழுந்து போனாள். நான் மூத்தவளைக் கேட்டேன். காலியா ஏன் இன்னும் எனக்கான சித்திரவதையை துவக்கவில்லை? சீக்கிரமாக சாக விரும்புகிறேன். என் பாவப்பட்ட பிறவிக்கு ஒரு விடுதலை கிடைக்கட்டும். "உமாஜி! தலைவர் இன்னும் வரவில்லை. அவருக்காகத்தான் காத்திருக்கிறோம். ஒருவேளை அவர் மனம் மாறி உங்களை விடுவிக்கக்கூடும். கவலைப்படாதீர்கள்!" "சுங் வரப்போகிறானா? வந்தால் என்ன கேட்பான். மீண்டும் அதே பல்லவிதான் பாடுவான். முட்டாள். அவன் கேட்பதற்கு சம்மதம் சொல்லமாட்டேன். சம்மதிப்பதாக இருந்தால் ஏன் இவ்வளவு வேதனை? அடி, உதை, அவமானம் அனுபவிக்கப்போகிறேன்? " பெரியவள் என்னை அனுதாபத்துடன் பார்த்தாளே தவிர வேறொன்றும் சொல்லவில்லை. சற்றுநேரத்தில் பூனைக்கண்ணியும், காலியாவும் எங்களருகே வந்து அமர்ந்தனர். பூனைக்கண்ணியின் கண்களின் இனம்புரியாத வன்மத்தைக் கண்டேன். நான் இவளை முன்பின் பார்த்ததில்லையே. ஏன் இவ்வளவு விரோதம் பாராட்டுகிறாள்?. காலியாவின் முகத்தில் குறும்பும், ஆர்வமும் தாண்டவமாடியது. என் உடல் கூசிப்போகும் வண்ணம் அந்த இருளிலும்கூட தன் கண்களால் என் உடல்முழுதும் மேய்ந்தான். பூனைக்கண்ணி," காலியா! இந்த தென்னிந்திய பெண்ணை எப்படி சித்திரவதை செய்யப்போகிறாய்? இவள் எத்தனை நாள்வரை தாங்குவாள்? கொஞ்சம் சொல்லேன்!" என்றாள். அவள் குரலில் சாடிசம் வழிந்தது. நான் திடுக்கிட்டு காலியா என்ன சொல்லப்போகிறானென்று கவனிக்கலானேன். காலியா உடனடியாக எதுவும் சொல்லாமல் புன்னகை புரிந்தான். "பச்சே. நீயே சொல்லேன். இவளை என்ன செய்யலாம் என்று நினைக்கிறாய்? நீ பெண் போராளிகளுக்கு தண்டனை கொடுக்கும் பிரிவில்தானே பணியாற்றுகிறாய்? இவள் ஆரோக்கியமாகவும், வாட்ட சாட்டமாகவும், தென்படுகிறாள். குறைந்தது மூன்று நாட்களாவது தாக்குப்பிடிப்பாள்!" அய்யோ. மூன்று நாட்களா?
அதிகபட்சம் ஒன்றிரண்டு மணிகளில் என் கதையை முடித்துவிடுவார்கள் என்று நினைத்தேனே? மூன்று நாட்கள் வேதனையையும் அவமானத்தையும் தாங்கவேண்டுமா? ஈஸ்வரா. அத்தனைநாள் துடிதுடித்து மரிக்கும் அளவுக்கு நான் செய்தபாவம்தான் என்ன? அழகாகப் பிறந்தது என் பாவமா? அடுத்தவனுக்கு என் உடலை விருந்தாக்க மறுத்தது குற்றமா? பெண்களுக்கு வரும் மாதவிலக்கு நாட்களின் வலியைக்கூட என்னால் தாங்கவியலாதே. சுருண்டு அரைப்பிணமாக கிடப்பேனே. எனக்கா இந்த அவஸ்தை மரணம்? இந்தக் கொடூரம் யாருக்குமே நிகழக்கூடாது. தவிதவித்தேன். பரிதாபமாக பெரியவளைப் பார்த்தேன். அவள், என் பார்வையைப் புரிந்துகொண்டு மற்ற இருவரையும் அதட்டினாள். " காலியா, பச்சே. உங்களுக்கு அடுத்தவர்களின் தவிப்பும், உணர்வும் புரியாதா? ஏன் இப்படி அரக்கத்தனமாக நடக்கிறீர்கள்? " காலியா இளக்காரமாக அவளைப்பார்த்து சிரித்தான்." என்ன? புண்ணியாத்மா ஆகப் பார்க்கிறாயா தாண்டா? இந்த தென்னிந்திய நாயை ஏன் கொண்டுவந்திருக்கிறோம் என்று உனக்கு தெரியாதா? தலைவரின் எதிரிக்கு இரக்கம் காட்டுகிறாயா? அவருக்குத் தெரிந்தால் என்னவாகும் தெரியுமா? இவளை எங்களிடம் விடு. நீ போய் கணப்பை பார்த்துக்கொள். நாங்கள் அழைக்கும்போது வந்தால் போதும். ம்ம். எழுந்திரு!" காலியா அதட்ட, தயங்கியவாறு தாண்டா எழுந்து போனாள். பூனைக்கண்ணி, என்னைப்பார்த்து நக்கலாகச் சிரித்தாள். எனக்கு கண்களில் நீர் முட்டியது. காலியா பூனைக்கண்ணியிடம் சொன்னான். "நீ சொல்லு பூனைக்குட்டி. இவளை உன்னிடம் ஒப்படைத்தால் என்ன செய்ய உத்தேசம்?" "ம்ம் சொல்லட்டுமா? இவள் பிறப்பு உறுப்பு முழுவதையும் இறுக* தைத்துவிடுவேன். பின் இவள் வயிறு முட்டும்வரை தண்ணீர் கொடுத்து குடிக்கச்செய்வேன். பின்னர் சிறுநீர் கழிக்கமுடியாமல் இவள் கதறுவதைப் பார்த்து ரசிப்பேன்!" ஈஸ்வரா! ஒரு பெண்ணிடமிருந்து வந்த வார்த்தைகளா இவை? சக பெண்ணின் அந்தரங்கத்தை தைக்கும் எண்ணம்கொண்ட இவள் என்ன பிற*வி? என்னைவிட 10 வயது குறைவாகத்தான் இவளுக்கு இருக்கும். ஏன் இந்த வயதில் இத்தனை வெறி? அய்யோ. என் கதி நான் நினைத்ததைவிட படுமோசமாக இருக்கும் போலுள்ளதே. நான் என்ன செய்யப்போகிறேன்? "அப்படியா சொல்கிறாய் பூனை? ம்ம் நல்ல திட்டம்தான். இரு.. இவள் பெண்ணுறுப்பு எப்படி இருக்கிறது என்று பார்க்கிறேன்" என்று சொன்ன காலியா, சிறு டார்ச் லைட்டை பொருத்தினான். என் ஒரு கால் பாதத்தை முரட்டுத்தனமாக பிடித்து உயர்த்தி, டார்ச் ஒளியை என் பெண்மைச் சின்னத்தில் பாய்ச்சினான். நான் அவமானத்தின் உச்சிக்கே போனவளாக, காலை அவன் பிடியில் இருந்து விடுவித்துக்கொள்ள போராடினேன். ஆனால் காலியாவின் பிடி இரும்புப்பிடியாக இருந்தது. எனது மற்றொரு காலை நெருக்கி, தொடையிடுக்கு தெரியாமல் மூடிக்கொண்டேன். காலியாவின் ஒருகையில் என் வலது காலும், மற்றொரு கையில் டார்ச்சும் இருந்ததால், பூனையை உதவிக்கு அழைத்தான். "பூனை. இவளது இடதுகாலைப் பிரி. இவளது அந்தரங்கம் எனக்கு தென்படவில்லை." பூனை காலியாவைச் சுற்றிவந்து என் இடது காலை வெடுக்கென்று இழுத்து முடிந்தவரை அகட்டினாள். என் முதுகு மரத்தோடு சேர்த்துக் கட்டப்பட்டிருக்க, இடதுகால் தரையோடு தரையாக இழுக்கப்பட்டு, கிட்டத்தட்ட என் இடதுபுறமாக* விரிக்கப்பட்டு பூனைக்கண்ணி இருகைகளாலும் அமுக்கிபிடித்துக்கொண்டிருந்தாள். வலதுகால் காலியாவால் செங்குத்தாக உயர்த்தப்பட்டு, என் முழங்கால் என் முகத்தில் இடிக்கும் அளவுக்கும், என் கால் என் தலைக்குமேல் போய் நான் கட்டப்பட்டிருந்த மரத்தின் மேல்பகுதியில் கால்விரல்கள் உரசும் அளவுக்கும் முரட்டுத்தனமாக பிடிக்கப்பட்டிருந்தது. என் கைகள் ஏற்கனவே காலியாவால் மரத்தில் பின்புறம் பிணைக்கப்பட்டிருந்தன. கிட்டத்தட்ட, ஒரு பொறியில் சிக்கவைக்கப்பட்டதுபோல, நான் அசைவற்றுக்கிடக்க, என் அந்தரங்கத்தை ஆராய்ந்த காலியா உதட்டைப் பிதுக்கினான். "பயனில்லை பூனை! இவள் உறுப்பு மிகவும் சிறியதாக இருக்கிறது. தைக்கப்படவேண்டிய பெண்ணுறுப்பின் உதடுகள், இவள் வயதுக்கும் உருவத்துக்கும் ஏற்ற முதிர்ச்சியின்றி இருக்கின்றன. நாம் ஊசியையோ, நூலையோ ஓட்டும் அளவுக்கு அவை திரட்சியாக இல்லை. இவ்வளவு சிறிய உறுப்பு கொண்ட பெண்ணை நான் பார்த்ததே இல்லை. இவளை அனுபவிக்க தலைவர் ஏன் துடிக்கிறார் என்று இப்போதுதான் புரிகிறது." காலியா பேசிக்கொண்டே என் கால்களை விடுவித்தான். அவன் பேச்சிலிருந்து, என் அந்தரங்கம் ரணப்படப் போவதில்லை என்று அறிந்து எனக்கு நிம்மதியாயிற்று. கால்களும் விடுவிக்கப்பட்டதால், வலி குறைந்தது. முன்பு போல கால்களை மடக்கி மார்போடு அணைத்து, மேல்,கீழ் பெண்மைச்சின்னங்களையும் மறைத்தேன். பூனை முகத்தில் ஏமாற்றம் இழையோடியது. காலியா அவளைத் தேற்றினான். சோர்வடையாதே பூனை! எனது வேறு வழிமுறைகளால் இவள் கதறுவதை விரைவில் நீ கேட்டு இன்புறலாம். சரி. இவள் மீது நீ ஏன் இவ்வளவு விரோதம் காட்டுகிறாய்? அவள் பச்சைக் குழந்தைபோல இருக்கிறாள். உன்னை என்ன செய்தாள்? ம்ம்ம் பச்சைக் குழந்தைபோல இருப்பதால்தான்! உனக்கே தெரியும். தற்போது தலைவர் உறங்குவது என்னோடுதான். நேற்று அவர் என்ன சொன்னார் தெரியுமா? என்ன சொன்னார்? இவளுடன் ஒப்பிட்டு என்னை மிகவும் கேவலப்படுத்திவிட்டார். எனக்கு கால்கள் மிகவும் குட்டையாம். இவள் கால்களும் தொடைகளும் மிக நீளமாகவும் திரட்சியாகவும் இருக்கிறதாம். எனக்கு மார்பும், பின்புறங்களும் இல்லவே இல்லையாம். இவளுக்கு எல்லாம் வடிவாக இருக்கிறதாம். இன்னும் எவ்வளவோ சொல்லி வெறுப்பேற்றினார். இவள் வரும் முன்பெல்லாம் என்னைபோல அழகி இல்லையென்று சொன்னவர் அவர். இப்போது இவள் அழகைப் புகழ்ந்து என்னை ஏளனப்படுத்துகிறார். இந்த நாயின் அழகு என் கண் முன்னால் அழியவேண்டும். இவள் அணுஅணுவாகத் துடித்துச் சாகவேண்டும். இவளின் அவலக்குரல் என் காதுகளில் தேனாகப் பாயவேண்டும். அந்த கதறல் என் காதுகளில் எப்போதும், தேங்கி நிற்கும் தலைவரின் ஏளன வார்த்தைகளை கரைய வைக்கவேண்டும். பூனை கோபமாகப் பேசிக்கொண்டே என் முகத்தில் எட்டி மிதித்தாள். அவள் மிதித்த வேகத்தில் என் தலை பின்னால் உள்ள மரத்தில் மோதுண்டது. மூக்கில் இரத்தம் கசிந்தது. வலியும், பயமும் என்னைச் சூழ்ந்தன. அப்போது யாரோ சிலர் நடந்துவரும் அரவம் கேட்டது. சுங் வந்துவிட்டான்!. சுங் வந்துவிட்டான்!. கூடவே இரு போராளிகளும் அவனுக்குத் துணையாக வந்தனர். சுங்'கை காலியா உள்ளிட்டோர் எதிர்கொண்டு அழைத்துவந்தனர். சுங்'குடன் வந்த இரு போராளிகளும் ஏதோ உணவு கொண்டுவந்திருந்தார்கள். அதை காலியாவும் மற்றவர்களும் உண்ணும் முகாந்திரத்தில் ஈடுபட்டனர். அவர்களிடம் ஏதோ பேசியவாறு வந்த சுங், பின்னர் என்னருகில் வந்தான். "என்ன உமாஜி! ரொம்ப வசதியா இருக்கீங்க போல!" நான் அவனை பார்க்க விரும்பாமல் வேறுபுறம் முகத்தைத் திருப்பினேன். அதன் பின்னர், நைச்சியமாகப் பேசி, என்னை அவன் விருப்பத்துக்கு இணங்க வைக்க முயன்றதையும், நான் மறுப்பு தெரிவித்தும் என்னை கொன்றுவிடச் சொல்லியும் கெஞ்சியதையும் மீண்டும் ஒருமுறை சொன்னால் உங்களுக்கு அலுப்பு தட்டும். எனவே மேலே தொடர்கிறேன். என்னிடம் சம்மதம் வாங்க முயன்று தோல்வியுற்ற சுங் இறுதியாக ஒரு செயலைச் செய்தான்
இங்கே பாருங்கள் உமாஜி! நான் சுமார் 300 பேர் அடங்கிய புரட்சிப்படையின் தலைவன். நாகா காவல்துறைக்கு சிம்ம சொப்பனம். நான் சார்ந்த பழங்குடியினருக்கு கண்கண்ட தெய்வம். இத்தனை மாண்புகளையும் உங்கள் காலடியில் வைக்கிறேன். என் வாழ்நாள் லட்சியம் நிறைவேற மனப்பூர்வமாக ஒத்துழையுங்கள்!" என்று உருக்கமுடன் வேண்டியவாறே நெடுஞ்சாண்கிடையாக என் முன் தரையில் வீழ்ந்தான். என் இரு பாதங்களில் தன் முகத்தை வைத்து கண்ணீர் சிந்தினான். ஒரு இழிசெயலைச் செய்ய எவ்வளவு தூரம் இறங்குகிறான் இக்கயவன் என்ற அருவெறுப்பு என்னை ஆட்கொண்டாலும், ஒரு ஆண் என் தாள் பணிவதை என்னால் பொறுத்துக்கொள்ள இயலாமல் என் கால்களை விடுவித்து அப்புறப்படுத்த முயன்றேன். நான் பிணைக்கப்பட்டிருந்த நிலையில் என் இரு கால்களையும் மேற்புறமாகத்தான் தூக்கிக்கொள்ள முடிந்தது. என் கால்களை விலக்கிக்கொண்டதை பொருட்படுத்தாமல் சுங் தொடர்ந்து பேசினான். "இதைவிட நான் எப்படி உங்களை வேண்டமுடியும் உமாஜி? கொஞ்சம் சிந்தியுங்கள். கடந்த இரண்டு வருஷங்களாக நீங்களும் புருஷ சுகம் இல்லாமல்தானே இருக்கிறீர்கள்? உங்கள் பேரழகை வீணாக்காதீர்கள். ஒருவேளை இவ்வளவு ஆனபிறகு, இப்போது எப்படி இசைவது என்ற தயக்கம் உங்களுக்கு இருக்கலாம். அல்லது நீங்கள் உங்கள் அக்குளில் தீபம் ஏற்றிக்கொள்வதாக சவால் விட்டது பற்றி எண்ணி தர்மசங்கடம் கொள்ளலாம். அதையெல்லாம் நாம் மறந்துவிடுவோம். நீங்கள் உங்கள் வாயால்கூட இசைவு தெரிவிக்க வேண்டாம். சிரமப்பட்டு உயர்த்திப்பிடித்திருக்கும் உங்கள் கால்களை என்மீது வையுங்கள். அதையே சம்மதமாகக் கொள்கிறேன். நாம் நலமுடன் பாசறை திரும்பிவிடலாம். நன்கு சிந்தித்து நல்ல முடிவு எடுங்கள்." என்று சொன்னவாறே சுங் என் கால்கள் அவன்மீது படவேண்டும் என்பதற்காக இன்னும் என்னருகே நெருங்கிவந்தான். தப்பித்தவறி என் கால்கள் அவன்மீது பட்டுவிடுமோ என்று நான் இன்னும் உயர்த்தினேன். நீண்டதூரம் நடந்துவந்ததால் வலியின் உச்சத்தில் இருந்த எனக்கு, நீண்ட கால்களை உயர்த்திப் பிடித்துக்கொண்டே இருப்பது மிகக்கடினமாக இருந்தது. எந்நேரமும் அவன் பின் மண்டையில் என் அடிப்பாதங்கள் விழக்கூடும் என்ற நிலையில் தவித்தேன். என்னருகே நெருங்கிய சுங்கின் தலை என் பின்பகுதியில் பட்டது. அவனது கோரைமுடிகள் என் பெண்மைச்சின்னத்தை உரசி குறுகுறுக்கச் செய்தன*. "சுங் ப்ளீஸ்! எழுந்திரு. என்னால் உன் எண்ணத்துக்கு இணங்க முடியாது. தென்னிந்தியப் பெண்கள் பற்றி நீ அறிய மாட்டாய். எனவேதான் இவ்வாறு பிடிவாதமாக இருக்கிறாய். இன்று ஒருநாளில் நான் எவ்வளவோ அவமானங்களுக்கும் ஹிம்சைகளுக்கும் ஆளாகிவிட்டேன். இருந்தாலும் ஒருகணம்கூட உனக்கு உடன்படும் எண்ணம் தலைதூக்கவே இல்லை. தயவுசெய்து புரிந்துகொள். என்னை விரைவில் விண்ணுலகுக்கு அனுப்பி வை. நான் உயிரோடிருக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் உனக்கும் சித்தரவதைதான். சீக்கிரம் என் கதையை முடித்துவிடு!" சுங்கின் தலைமுடி என்னை குறுகுறுக்கச் செய்ததாலோ, அல்லது நான் தம்கட்டியவாறு பிரயாசையுடன் என் கால்களைத் தூக்கிக்கொண்டிருந்ததாலோ எனக்கு வெகுநேரமாக இருந்த சிறுநீர்கழிக்கும் உந்துதல் அதிகரித்து தானாகவே நீர் பிரியத் துவங்கியது. மிகுந்த விசையுடன் சிறுநீர் பீறிட்டது குறித்து என்மீது எனக்கே கோபம் வந்தது. சுங்கின் முகத்திலும் தலையிலும் அது படவே, அவன் கோபத்துடன் எழுந்தான். "என்னை மன்னித்துவிடு சுங். என்னால் கட்டுப்படுத்தமுடியவில்லை. என்னை நினைத்தால் எனக்கே இழிவாக இருக்கிறது. "சுங்கின் மீது ஈரம் பட்டது குறித்து உண்மையாகவே வருந்தினேன். அவனோ கோபத்தின் உச்சத்துக்குப் போனவனாக, "திமிர் பிடித்த கழுதை!" என்று திட்டியவாறு தன் பூட்ஸ் காலால் 'அந்த' இடத்தில் வலுவாக உதைத்தான். "அம்மாஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆ!" நான் கதறிய ஒலி கேட்டு உணவருந்திக்கொண்டிருந்தவர்கள் அனைவரும் திரும்பிப்பார்த்தனர். பெண்மைச்சின்னத்தில் ஊடுருவிய வலி அடிவயிற்றுக்குள்ளும் பிரவேசிக்க, மிதமிஞ்சிய வலியின் காரணமாக நான் துடிதுடித்தேன். அடுத்து காலியா பரிசளிக்கப்போகும் ஆக்கினைகள் கொடுக்கும் வேதனைக்குமுன் இந்தவலி ஒன்றுமே இல்லை என்பது அப்போது எனக்கு தெரியாது!. "இந்த நாயை, மலர்ப்படுக்கையில் கிடத்துங்கள். நாளைக் காலையில் இவளை சிறுகச் சிறுக வதைப்போம். அதற்குமுன் இவள் ஏதேனும் காட்டுவிலங்குக்கு இரையாகிவிடக்கூடாது. காலியா.. இந்த வேசிக்கு நீ இரவு முழுதும் காவல் இரு!" என்று உத்தரவிட்ட சுங் பூனைக்கண்ணியை அழைத்துக்கொண்டு பரண்வீட்டுக்கு போனான். காலியாவும் மற்றவர்களும் முட்செடிகளை வெட்டிவந்து படுக்கைபோல பரப்பினார்கள். என் இதயம் அளவுக்குமீறி அடித்துக்கொண்டது. என்னை அவிழ்த்து அழைத்துப்போனார்கள். முட்படுக்கையில் படுக்குமாறு சொல்ல, நான் பயத்தில் தயங்கினேன். காலியா, என் அடிவயிற்றில் உதைத்து தள்ளினான். நான் படுக்கையில் மல்லாந்து விழுந்தேன். முட்கள், என் முதுகு, பின்புறம், பின்னங்கால்கள் எங்கும் கொடுந்தேள்களாகக் குதறின. என் வேதனை ஓலத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், என்னைச் சுற்றி முளைகள் அடித்து அசையமுடியாமல் பிணைத்தார்கள். கடும் மன அதிர்ச்சி மற்றும் உடல் உபாதைகளின் உச்சம் என்னை நினைவிழக்க வைத்தது. மீண்டும் நினைவு திரும்பியபோது.. கடும் குளிரும், முட்களும் என் பொன்னுடலை கடித்துச் சுவைத்துக்கொண்டிருந்தன. தூரத்தில் காட்டுநாய்களில் குரைப்பொலி கேட்டது. என் நிலைமையை நான் உணர சில நிமிடங்கள் ஆனபோது.... யாரோ என்மீது படுத்துக்கொண்டு, என்னைக் கசக்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். என் சுயநினைவு திரும்பியபோது, என்மீது கனமான பாறையைத் தூக்கி வைத்ததுபோன்ற உணர்வு.மூச்சுவிட மிகுந்த சிரமமாக இருந்தது. முதுகு மற்றும் பின்புறங்களில் முட்கள் பாய்ந்து உடல் விஷமேறியதுபோன்று கடுத்தது.இருட்டில் சட்டென ஒன்றும் பார்வைக்குப் புலனாகவில்லை. இதுதான் நரகமோ? நான் இறந்துவிட்டேன் போலிருக்கிறது. பரவாயில்லை. அதிகம் சிரமப்படாமல், என் அம்மாவைப்போல தூக்கத்திலேயே என் உயிர் பிரிந்துவிட்டது என்றெல்லாம் சிந்தித்தேன். ஆனால் உண்மை அதுவல்ல. என் பாழும் ஜென்மம் உச்ச அவமானங்களையும், அவஸ்தைகளையும் படவேண்டும் என்று ஆண்டவன் என் தலையில் கடப்பாரை கொண்டல்லவா எழுதியிருக்கிறான்? காலியாவின் சுருட்டு நாற்றம் மிக்க மூச்சுக்காற்று என்மீது படர்ந்தது. மெல்ல கண்களை விரித்துப்பார்க்க, அந்த படுபாவி என்மீது சயனித்திருந்தான். அவன் கைகள் இரண்டும் என் மார்பகங்களைப் பிசைந்தன. அவனின் கோரமான முகம் என் முகத்தோடு ஒட்டி உறவாடிற்று. நான் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் மனநிலையில் இல்லை. என் கேவலமான நிலைகுறித்து, வெம்பித் துடித்தேன். என்னையும் மீறி விம்மல் வெடிக்க, நான் விழித்திருப்பதை காலியா உணர்ந்தான். "என் ஆண்குறியை வெட்டிவீசியமைக்காக, முதன்முதலாக இன்றுதான் வேதனைப்படுகிறேன். உன் உடல் எவ்வளவு அழகு? இப்படி ஒரு பெண்மை உலகில் இருக்கும்போது நானும் பெண்ணாக மாற ஆசை கொண்டேனே! எவ்வளவு முட்டாள்தனம். பூப்போன்ற உடல்கொண்ட நீயல்லவா பெண்மைக்கு இலக்கணம்? சே! நான் பெண்ணுமில்லாமல், ஆணுமில்லாமல் போனேனே! " என்று காலியா புலம்பினான். காலியா.. என்னை விட்டு விலகு.. எனக்கு என்னவோபோல இருக்கிறது. ப்ளீஸ்!! காலியா என்னை விட்டு எழுந்து நின்றான். சற்றுநேரம் என்னை வைத்தகண் மாறாமல் பார்த்த அவன் சொன்னான்... இப்போது சொல்.. நாம் இருவரும் தப்பிவிடுவோம். உன்னை நான் காப்பாற்றுகிறேன். உன் மிகுதி வாழ்க்கை என்னோடு கழிக்க ஒப்புக்கொள்! இதே காட்டில் வேறொரு மூலையில் சுங்கின் கண்ணுக்கு அகப்படாமல் நாம் நிம்மதியாக வாழலாம். என்ன சொல்கிறாய்? என்னைக் கொன்றுவிடு காலியா! நான் வாழ விரும்பவில்லை! நான் மனதளவில் நொறுங்கிப்போய்க் கிடக்கிறேன். தயவுசெய்து என் வாழ்வை முடித்துவிடு!
முட்டாள்தனமாக பேசாதே! நீ சாகப் பிறந்தவள் அல்ல! ராணிபோல வாழப் பிறந்தவள். காலம் முழுதும் இந்தக் காலியா உன் காலடியில் கிடப்பான். உன்னைப்போன்ற பேரழகிக்கு இப்படி ஒரு துர்மரணம் வேண்டாம். உம் என்று ஒரு வார்த்தை சொல்! இருளில் நழுவிவிடுவோம். எவனும் கண்டுபிடிக்க முடியாது! சீக்கிரம் யோசி!! காலியா பரபரத்தான். என்னை ஏன் இப்படி பகடைபோல எல்லோரும் உருட்டி விளையாடுகிறீர்கள்? நான் ஒப்புக்கொள்வது என்று இருந்தால் எனக்கு ஏன் இந்த நிலைமை? அடுத்தவர் அறியாமல் முகாமிலேயே, காரியத்தை முடித்துக்கொள் என்று சுங்கிடம் அப்போதே சொல்லியிருப்பேனே! நான் அப்படிப்பட்டவள் அல்ல. தயவுசெய்து என்னை கேவலப்படுத்தாதே! காலியாவிடம் நான் தாழ்ந்த குரலில் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போது, பரண் வீட்டில் விளக்கொளி தெரிந்தது. என்ன நடக்கிறது அங்கே? சுங் கத்தினான். ஒன்றுமில்லை காம்ரேட்! இவள் உடல்மீது ஒரு பாம்பு ஊர்ந்தது. அதை அடித்து அப்புறப்படுத்துகிறேன்! ம்ம்ம் நல்லவேலை செய்தாய்! அவள் அவ்வளவு சீக்கிரம் சாகக்கூடாது! அடேய் பாலி, சேகி.. தூங்கியது போதும் .. எழுந்திருங்கள்! உமாவுக்கு காவலாக நில்லுங்கள். கணப்பு மூட்டி வெளிச்சம் உண்டாக்கிக்கொண்டு, விழிப்பாக இருங்கள். காலியா.. நீ போய் தூங்கு! காலையில் வேலை அதிகம் இருக்கிறது..! சுங் மடமடவென உத்தரவுகளை பிறப்பித்தான். காலியா என்னைப் பார்த்தவாறே அகன்றான். நான் அவனைக் காட்டிக்கொடுக்க விரும்பவில்லை. சுங் உடன் மெய்க்காவலர்களாக வந்த இரு போராளிகளும் காவல் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டனர். சுங் மீண்டும் பரண் வீட்டினுள் மறைந்தான். பொழுது விடிந்தது.
எனக்கான சித்திரவதைகள் துவங்கின. முற்றும் துறந்த முனிவர் நிலையில் நான் எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக்கொள்ள தயாரானேன். என்மீது தண்ணீரை ஊற்றி சுத்தப்படுத்தினார்கள். நெற்றியில் குங்குமம் பூசினார்கள். காட்டு மலர்களால் தொடுக்கப்பட்ட மாலை ஒன்றைத் தொடுத்து எனக்கு சூட்டினார்கள். ஒரு பிரமாண்டமான மரத்தின் கீழே என்னை அழைத்துச் சென்றார்கள். காலியா ஏதோ சைகை காட்ட, மெய்க்காவலர்கள், பாலியும் சேகியும் கைகளைக் கோர்த்து ஒரு மேடை போல ஆக்கினார்கள். அதன்மீது ஏறி நிற்குமாறு காலியா ஆணையிட்டான். நான் இயந்திரம் போல கீழ்ப்படிந்தேன். இப்போது என் முதுகு மரத்தின் அடித் தண்டை ஒட்டினாற்போல என்னை உயர்த்திப் பிடித்திருந்தார்கள். அந்த மரத்துக்கு இரண்டே கிளைகள். 'ஒய் ' போல விரிந்திருந்த இரு கிளைகளை ஒட்டினாற்போல, என் கைகளை விரித்துவைக்குமாறு சொன்னார்கள். அவ்வாறே செய்தேன். காலியா ஒரே தாவலில் மரத்தின் மீது ஏறினான். இரண்டு கிளைகளும் பிரியும் பகுதியில் ஏறி நிற்பதை உணர்ந்தேன். என் பின்னால் நின்றதால் அவன் என்ன செய்யப்போகிறான் என்பது தெரியவில்லை. நிகழ்வுகளை என் முன்னால் சற்று தூரத்தில் நின்றுகொண்டு, சுங், பூனைக்கண்ணி, தாண்டா ஆகியோர் பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். திடீரென பச்சேயின் பூனைக் கண்களில் ஆர்வம் மின்னியது. நான் என்னவாயிருக்கும் என்று குழம்பி நின்ற வேளையில் என் இடது உள்ளங்கையில் தீ பாய்ந்தது போன்ற ஒரு உணர்வு. திடுக்கிட்டு நிமிர்ந்து பார்க்க, என் உள்ளங்கையைத் துளைத்துக்கொண்டு ஒரு குத்துவாள் மரத்தின் கிளையில் பதிந்திருந்தது. அது உண்டாக்கிய காயத்தின் வலி பின்னர்தான் உறைத்தது. ஆ... ஆ.. அம்மா! ஈஸ்வரா.. என்ன செய்வேன்? நான் வாய்விட்டுக் கதறினேன். தன்னிச்சை செயலாக என் கையை விடுவிக்க போராடினேன். வலி அதிகரித்தது. கீழே என்னைத் தாங்கி உயர்த்திப் பிடித்திருந்தவர்கள் என்னைக் கட்டுப்படுத்த போராடினார்கள். உள்ளங்கையில் இருந்து இரத்தம் வழிந்தது. என் வலதுகையின் உதவிகொண்டு இடது மணிக்கட்டை இறுகப் பிடித்து வலியையும், இரத்தப்போக்கையும் கட்டுப்படுத்த முயன்றேன். காலியா, என் வலதுகையை முரட்டுத்தனமாகப் பற்றி இழுத்து இன்னொரு கிளையோடு ஒட்டியிருக்குமாறு வைக்க முயன்றான். ஐயோ.. வேண்டாம்.. என்னை விட்டு விடுங்கள்.. நான் தாங்க மாட்டேன். ப்ளீஸ்.. சுங்.. உன்னை மன்றாடுகிறேன். என்னை விடுவித்துவிடு. என்னால் முடியவில்லை. அப்படியென்றால் என் விருப்பத்துக்கு சம்மதிக்கிறாயா..? அதை மட்டும் வற்புறுத்தாதே.. என்னும் வகையில் நான் தலையை இருபுறமும் ஆட்டினேன். இப்போது, வலது உள்ளங்கையிலும் தீ பாய்ந்தது. அம்மா... இனி முன்பு போல என் விருப்பப்படி உடலை அசைக்க முடியாமல் பிணைக்கப்பட்டிருந்தேன். வேதனை உயிரை உலுக்கியது. இருகைகளிலும் கத்திகள் பாய்ந்து மரத்தோடு தைக்கப்பட்டிருந்தேன். இரு உள்ளங்கைகளையும் மாறி மாறிப் பார்த்து கதறினேன். ஈஸ்வரா.. என்னைக் காப்பாற்று.. என்னால் தாள முடியவில்லையே.. அம்மா.. உன்னண்ட என்னையும் அழைச்சுக்கோயேன்.. ஐயோ பாவிகளா.. என்னை விட்டுடுங்கடா.. ம்ம்ம்ம்ம்ம்ங்க்ங்ங்ங்.. ம்ம்ம்ம்! வலியை ஜீரணிக்க முயன்றேன். இப்போது காலியா மரத்திலிருந்து என் முன் குதித்தான். என்னைத் தாங்கி நின்ற இருவரையும் பார்த்து சைகை காட்ட, அவர்கள் என் கால்களை விடுவித்து அகன்றனர்.
இப்போது என் ஐந்தே முக்கால் அடி உடலின் எடையும் இரு உள்ளங்கைகளில் இறங்க, சொல்லவொண்ணா வேதனை என் தண்டுவடத்தை உருவியது. கால்களுக்கு ஏதேனும் பிடிப்பு கிடைக்குமா என்று மரத்தின் அடிப்பகுதியை துழாவினேன். எதுவும் அகப்படவில்லை. உள்ளங்கையை, ரம்பம் போட்டு அறுப்பது போல இரு கத்திகளும் துன்புறுத்தின. என் தலையை மோதிக்கொண்டு சுயநினைவை இழக்கலாம் என்று பின்புறம் முட்டிப்பார்க்க, அங்கே கிளைகள் பிரிந்துவிட்டதால், எதுவும் தட்டுப்படவில்லை. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் ஹாஹாஆஆஆஆஆ .. ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்.. துன்பத்தை விழுங்க என்னால் ஆனவரையில் முயன்றேன்.
ஒரு பிரம்மாண்டமான மரத்தின் கிளைகளில் நான் சிலுவையில் அறையப்பட்டதுபோல, கத்திகளால் பிணைக்கப்பட்டு பரிதாபமாகத் தொங்கிக்கொண்டிருந்தேன். என் இருகைகளும் பிய்ந்து விழுந்துவிடுவதுபோல வலித்தன. மிக அதிகமான வலியிலும், பயத்திலும் என் உடல் 'விலுக் விலுக்'கென வெட்டி வெட்டி இழுத்தது. இதுதான் மரண வேளையோ? ஈஸ்வரா.. வாழும்போதுதான் இந்த அபலையைக் கைவிட்டுவிட்டாய். சாகும்போதாவது நல்லவழியைக் காட்டு.. மனம் இடையறாது ஸ்மரிக்க, உடல் துடிப்பு குறைந்தது. ஆயினும் மரணத்தின் கருணை கிட்டவில்லை. குரல் கம்மிப்போகும் அளவுக்கு நான் கதறி ஓய்ந்திருந்தேன். ஒவ்வொரு நிமிடமும் ஒரு யுகமாக நகர்ந்தது. என் துடிதுடிப்புகளை முகத்தில் உறைந்த புன்னகையோடு இரசித்துக்கொண்டிருந்த பூனைக்கண் பச்சே, நான் சற்று சலனமற்று நினைவிழக்கும் தருணத்தில் இருப்பதைக் கண்டாள். சுங்கிடம் ஏதோ சொல்ல, அவனும் தலையை அசைத்து இசைவு தெரிவித்தான். பூனைக்கண்ணி, ஒரு பிளாஸ்டிக் வாளி நீரை என்மீது வாரி அடித்தாள். ஸ்மரனை தப்பும் நிலைக்கு சொக்கிக்கொண்டிருந்த நான், நீரின் குளிர்ச்சியினால் மீண்டும் தெளிவான நிலைக்கு வந்தேன். இரண்டு உள்ளங்கைகளிலும் யாரோ துளையிடும் கருவியை வைத்து ஓட்டை போடுவதுபோல 'விண் விண்'ணென்று தெறித்தது. கருணையே இல்லாமல் என் நீண்ட உடற்பகுதி, தரையை நோக்கி இழுத்து உள்ளங்கை வாதையைக் கூட்டிற்று. என்ன*ருகே வந்த பச்சேயின் கைகளில் ஒரு நைலான் கயிறு இருந்தது. சுண்டு விரல் பருமனில் சுமார் மூன்றடி நீளம் கொண்ட அக்கயிற்றை இரண்டாக மடித்து பிடித்திருந்தாள். அதன் மடித்த முனையை என் பெண்மைச்சின்னத்தில் படுமாறு வைத்து முன்னும் பின்னும் அசைத்து வருடினாள்.ஏற்கனவே, காலியாவின் சங்கிலியால் நைந்துபோயிருந்த என் சின்னஞ்சிறு அந்தரங்கம், நைலான் கயிற்றின் முறுக்கேறிய பகுதித் தீண்டலால் ரணமாகி எரிந்தது. உடல் வேதனையைக் காட்டிலும், நான்கு ஆடவர் முன் என்னை அவமானப்படுத்துகிறாளே என்ற உள்ள வேதனையின் மிகுதியால், நான் அவர்களைப் பார்ப்பதைத் தவிர்த்து கண்களை மூடிக்கொண்டேன். மனம், ஈஸ்வரா.. ஈஸ்வரா.. என்று அரற்றியது. நான் கண்களை மூடிக்கொண்டதை வேறு ஒரு இழிவான பொருள் கொண்டவளாய், பூனைக்கண்ணி..
"வெட்கம் கெட்ட நாயே,,! உன்னை இவ்வளவு ஆக்கினைகள் செய்தும், யோனி வருடலின் இன்ப நுகர்வை ஆழ்ந்து அனுபவிக்கிறாயே.. கேவலப்பிறவி..! இவ்வளவு இன்ப வெறியை வைத்துக்கொண்டு எங்கள் தலைவரை ஏன் மறுக்கிறாய்? திமிர்பிடித்த வேசி! என்று கடிந்தவாறே, அந்த நைலான் கயிற்றால் என்னை உரித்தெடுக்கத் தொடங்கினாள். அவளது வன்மம் ஒவ்வொரு அடியிலும் தெரிந்தது. மார்பு, அடி வயிறு, தொடைகள் என்று த்வம்சம் செய்தாள். கயிற்று முனையிலுள்ள முடிச்சு, தொடையிடுக்கின் மென்மையைப் பதம்பார்க்க, அனிச்சை செயலாய் நான் கால்களை மடித்து மேலே தூக்கிக்கொள்ள பின்புறத்தையும் அடித்து காயப்படுத்தினாள். சிசுக்கொலை செய்தவளுக்குகூட இப்படி ஒரு தண்டனையைக் கொடுக்க மாட்டார்கள். அழகாய்ப்பிறந்ததற்காகவும், அன்னியனுக்கு முந்தானை விரிக்க மறுத்ததற்காகவும், என் உடல் பிரதேசங்கள் நையப் புடைக்கப்பட்டன. ஒரு இளம்பெண்ணால் எவ்வளவு துன்பம்தான் அனுபவிக்க முடியும்? உச்ச வேதனையின் காரணமாக நான் மயக்கமுற்றேன். எவ்வளவு நேரம் நினைவிழந்து தொங்கிக்கொண்டிருந்தேன் என்று தெரியவில்லை. மீண்டும் ஒரு வாளி நீர் வாரியடிக்கப்பட்டது. நான் மெல்ல சுயவுணர்வு பெற்றேன். என்மீது நீரை அடித்துவிட்டு ஒரு போராளி அகன்றான். எதிரில் 'தாண்டா' எனும் நல்மனம் கொண்ட பெண்ணைத்தவிர வேறு எவரும் இல்லை. தாண்டா அவளால் முடிந்தவரை, என் தொடைகளை அணைத்து தாங்கிப் பிடித்தவாறு என் கைகளின் வேதனையைக் குறைக்க முயன்றாள். அவள் கண்களில் நீர் வழிந்தது. "உமாஜி! ஏன் இப்படி சித்ரவதைப்பட்டு துடிக்கிறீர்கள். உங்கள் பொன் உடலை சற்று குனிந்து பாருங்கள், துவைத்து எடுத்திருக்கிறாள். வேண்டாம் உமாஜி.. என்னால் பார்க்க சகிக்கவில்லை. தலைவரின் ஆசைக்கு ஒப்புக்கொள்ளுங்கள். இப்போதும் ஒன்றும் கெட்டுவிடவில்லை. காலியா அதியற்புத மூலிகை மருந்து வைத்திருக்கிறான். உடனே வலி, வீக்கத்தைக் குறைத்து புண்களை ஆற்றிவிடும். அடிபட்ட போராளிகளுக்கு உபயோகிப்போம். இரண்டே நாட்களில் நீங்கள் புத்துணர்வு பெற்றுவிடலாம். தயவுசெய்து எனக்காக ஒப்புதல் தாருங்கள். நீங்கள் வதைபட்டு சாக வேண்டியவரே அல்ல!" அந்நிலையிலும் எனக்கு சிரிப்பு வந்தது. "முட்டாள் பெண்ணே.. உங்கள் ஆட்கள் என்னை துன்புறுத்த துன்புறுத்த, என் மனம் உறுதியடைகிறது. இன்னும் ஒருமுறையோ, இருமுறையோதான் இவ்வாறு என்னைத் துடிக்க வைக்க முடியும். பிறகு என் உயிர்ப்பறவை உடல்கூட்டை விட்டு பறந்துவிடும். நான் எந்தச் சித்திரவதைக்கும் தயார். சுங்குடன் படுக்கையைப் பகிரும் பேச்சுக்கே இடமில்லை. அவர்களால் ஆனதைப் பார்க்கச் சொல்!" சிரமத்துடன், மெல்லிய குரலில்.. ஆனால் உறுதியாகத் தெரிவித்தேன். "அய்யோ உமாஜி!" என்று அழுதவாறே என் திரண்ட தொடைகளில் அவள் முகத்தை இழைக்க, கசையடி ரணத்தில் அவளது கண்ணீர் பட்டு காந்தியது. "என்ன சொல்கிறார்கள் உமாஜி?" என்று கேட்டவாறே சுங் குழுவினர் வந்தனர். தாண்டாவின் மௌனம் என் முடிவினை அவனுக்கு உணர்த்த, காலியாவுக்கு பார்வையால் உத்தரவிட்டான். காலியா, என்னை விட்டு விலகுமாறு தாண்டாவுக்கு உத்தரவிட, எனக்கு வலிக்க கூடாது என்ற எண்ணத்தில், தாண்டா மெல்ல என் தொடைகளை விடுவித்தாள். எனினும் என் வாளிப்பான உடலின் எடை உள்ளங்கைகளைத் தாக்க, காயம் இன்னும் ரணமாகி என்னை துடிக்க வைத்தது. பின்னர், சித்திரவதை நிபுணன் காலியாவின் அடுத்த குரூரமான செயல்திட்டம் நிறைவேறத் தொடங்கியது. பாலி என்னும் போராளியை அழைத்து என் வலதுகாலை முடிந்தவரை உயர்த்திப்பிடிக்கச் சொன்னான் காலியா. அவனும் என் முழங்கால் முகத்தில் இடிப்பதுபோல தூக்கிப்பிடித்தான். காலியா, தன் தோள்பையில் இருந்து சுமார் ஒன்றரை அடி நீளமுள்ள மெல்லிய இரும்புச் சங்கிலியை எடுத்தான். அந்தச் சங்கிலியின் இருமுனைகளிலும் கூர்மையான கொக்கி இருந்தது. அந்த சங்கிலியை உயர்த்தப்பட்ட என் முழங்காலுக்கு கீழாக வரும்படி செய்து, இரு முனை கொக்கிகளையும் என் இரு மார்புக் காம்புகளிலும் செருகினான். கைகளின் வேதனையைப் பார்க்கும்போது முலைக்காம்புகளில் ஏற்பட்ட வலி ஒன்றுமேயில்லை. ஆனால் அது என் வலதுகாலை முடிந்தவரை உயர்த்திப்பிடித்துக்கொண்டிருந்தால் மட்டுமே. காலை சற்று தாழவிட்டாலும், காலுக்கு அடியில் இருக்கும் சங்கிலி முலைக்காம்புகளை இழுத்து துன்புறுத்தும். பாலி என் காலை விடுவிக்க, காலின் கனம் சங்கிலியை கீழ்நோக்கி இழுக்க, மார்பகக் காம்புகள் துடிதுடித்தன. காலை உயர்த்திவைக்க முயன்றால் கைகளின் நரம்புகள் கெஞ்சின. ம்ம்ம்ம்ம் ஈஸ்வரா.. எனக்கு தாங்கிக்கற தெம்பைக் கொடு. இல்லே என்னை அழைச்சுக்கோ. என்னால முடியலடா ஈஸ்வரா.. அம்மா... என்னை ஏன் பெத்தே? இப்படி வதை படறதுக்கா? பைத்தியம்போல கதறினேன். துடித்தேன். காலியாவின் அடுத்த சித்திரவதையை நிறைவேற்றும் பொறுப்பை பூனைக்கண்ணி, மகிழ்வுடன் ஏற்றுக்கொண்டாள். ஒரு பெரிய மெழுகுவத்தியை பொருத்திக்கொண்டு என்னருகில் வஞ்சகச் சிரிப்போடு வந்தவள், "உமாஜி.. உங்கள் நிர்வாண* உடல் குளிரில் நடுங்குகிறது.. அதற்கு கதகதப்பு ஏற்றட்டுமா..?" என்று கேட்டாள். நான் பதில் சொல்வதையும் அவளைப் பார்ப்பதையும் தவிர்த்தேன். ஆனால் அவள் கடமையை களிப்போடு நிறைவேற்றத் தொடங்கினாள். நான் மிகுந்த சிரமத்தின்பேரில் உயர்த்தி பிடித்திருந்த வலது தொடைக்கும், கீழே ஏதேனும் பிடிமானம் கிடைக்குமா என்று அலைபாய்ந்துகொண்டிருக்கும் இடது காலின் தொடைக்கும் இடையில், மெழுகுவத்தியின் ஜுவாலையைப் பாய்ச்சி, என் சிமிழ்போன்ற அந்தரங்கத்தை இரக்கமே இல்லாமல் பொசுக்க ஆரம்பித்தாள். கைகளில் பாய்ந்திருந்த கத்திகள், காலுடன் பிணைக்கப்பட்டு, முலைக்காம்புகளை பிய்த்துக்கொண்டிருக்கும் கொக்கிகள் இவற்றின் வேதனையை மறந்து நான் என் உடலை அசைத்தேன்.
என் பெண்மைச்சின்னம் வேகவைக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்ததை என்னால் பொறுத்துக்கொள்ள இயலவில்லை. என்னால் இயன்றவரை, என் உடலை, விடுவித்துக்கொள்ளப் போராடினேன். இதனால், தீ ஜுவாலை என் பெண்ணுறுப்பை விட்டு விலகுவதை உணர்ந்த, பூனைக்கண்ணி, கீழே தொங்கிக்கொண்டிருந்த என் இடது பாதத்தை அவளது வலதுகாலால் மிதித்துக்கொண்டு, மேலே உயர்த்தப்பட்டிருந்த என் வலது தொடைக்கு கீழே அவளது தோளை முட்டுக்கொடுத்து பிடித்தவாறு, என் சிறு புனிதத்தை கருக்கினாள். நான் அனலில் இட்ட புழுப்போல துடிதுடித்தேன். என் பிடிவாதம் தளர்ந்தது. என் பண்பாடு சிதறியது. கலாச்சாரம் கை நழுவியது... ஒரு மூன்றாம் தர வேசி போல குரலெடுத்து சுங்கை அழைத்தேன்.. "சுங்.. என்னை ஏற்றுக்கொள்! நான் தயார்.. உடனே என்னைக் காப்பாற்று..!" மன வைராக்கியத்தை, உடல் வேதனை வென்றுவிட்டது. என் குரல் கேட்டு சுங் பரண் வீட்டிலிருந்து என்னை விட்டுவிடுமாறு சைகை செய்தான். பின்னர் வேகமாக ஓடிவந்து என்னை விடுவிக்கும்வரை, பூனைக்கண்ணி பச்சே, தன் கொடூரச் செயலை நிறைவேற்றிக்கொண்டே இருந்தாள். ஒருவாறு சுங்கினால் விடுவிக்கப்பட்ட நான், " சுங்.. உன் விருப்பப்படி என்னை சீரழித்துவிடு. அதன் பின்னரும், என் வெட்கம்கெட்ட உடலில் இந்த பாழும் உயிர் தங்கி இருந்தால் என் தலையில் ஒரு பாறாங்கல்லைப் போட்டு கொன்றுவிடு.." என்று கதறினேன். பின், நான் எனக்கேற்பட்ட துர்பாக்கியமான நிலையை எண்ணி மனம் நொந்து நினைவிழந்து மண்ணில் வீழ்ந்தேன். தன் உத்தரவை காதில் வாங்காத, பூனைக்கண்ணிக்கு ஒரு துப்பாக்கி குண்டை பரிசளித்ததோ, தற்காலிக ஸ்ட்ரெச்சர் மூலம் என்னை அவர்கள் முகாமுக்கு கொண்டுவந்ததோ எனக்குத் தெரியாது. மீண்டும் எனக்கு நினைவு திரும்பியபோது, நான் ஒரு கட்டிலில் படுக்கவைக்கப்பட்டிருப்பதை உணர்ந்தேன். கைகள் அனிச்சையாக என் உடலை ஸ்பர்சிக்க, அங்கங்கு மூலிகை மருந்து தடவப்பட்டு காய்ந்திருப்பதை உணர முடிந்தது. இரு தொடைகள் இணையும் இடத்தில் வலி மிச்சமிருந்தது. என் மீது சிறு துவாலை போர்த்தப்பட்டு முக்கியமான பிரதேசங்களை மட்டும் மூடியிருந்தது. முகாமின் குளிர் என் வெற்று உடலைத் தின்றுவிடாமல், ஒரு பெரிய லாந்தர் விளக்கு காப்பாற்றிக்கொண்டிருந்தது.. பக்கத்தில் காம்ரேட் ( ஆரம்பத்தில் என்னை முகாமுக்கு கடத்திவந்தபோது. என்னை சுங் இவள் பொறுப்பில்தான் விட்டிருந்தான்..) கவலை ததும்பிய விழிகளுடன் என்னையே கவனித்துக்கொண்டிருந்தாள். நான் விழி திறந்ததும், காம்ரேட் முகத்தில் பெரும் ஆர்வ வெளிச்சம் மலர்ந்தது. நட்பான புன்னகையொன்றை இதழ்களில் தவறவிட்டவாறே என்னைக் கேட்டாள்.. இப்போது எப்படி இருக்கிறது உமாஜி..? ம்ம்ம்ம்.. பரவாயில்லை காம்ரேட்.. ஆனால், என் காயங்கள் குறித்து என்னைவிட சிறப்பாக சொல்ல வல்லவள் நீதான்.. சொல்.. என் நிலை தற்போது எப்படி உள்ளது..? கசையடிக் காயங்கள் பெருமளவு ஆறிவிட்டன. கொக்கி செருகப்பட்ட இடங்களும் விரைவில் ஆறிவிடும். ஆனால் உங்கள் அந்தரங்கப் பிரதேசம் மட்டும் இன்னும் ரணமாகவே இருக்கிறது... காலியா தனக்குத் தெரிந்த வித்தைகளையெல்லாம் காட்டிப் போராடிக்கொண்டிருக்கிறான்.. இப்போதுகூட பக்கத்துக் காட்டுக்கு மூலிகை தேடிப் போயிருக்கிறான்.. ஹ்ம்ம்ம்ம்ம்.. அது அவ்வளவு எளிதில் ஆறாது.. என்னை ஏற்றுக்கொள்ளச் சொல்லி வெட்கம்விட்டு கதறவைத்த புண் அல்லவா அது..? இந்த அளவுக்கு மானங்கெட்டுப் போனேனே.. என்மீது எனக்கே அறுவெறுப்பாக உள்ளது காம்ரேட்.. துயருறாதீர்கள் உமாஜீ.. அங்கு நடந்ததையெல்லாம் தாண்டா ( பூனைக்கண்ணி பச்சேயுடன் வந்த நல்மனப் பெண்..) சொன்னாள்.. உங்களால் முடிந்தவரை எதிர்ப்பு தெரிவித்துவிட்டுதான் கடைசியில் பணிந்தீர்கள்.. அதுவும் அந்த குரூர மனங்கொண்ட பச்சேயின் சித்திரவதைதான் உங்களை அந்த முடிவுக்கு வரவைத்தது.. பூப்போன்ற மெல்லிய பாவையான உங்களைத் துடிதுடிக்க வைத்த பச்சேக்கு சரியான தண்டனை கிட்டிவிட்டது.. ஐயோ.. என்னவாயிற்று அவளுக்கு..? உங்களை விடுவிக்கச் சொல்லியும் கேளாமல் தொடர்ந்து உங்களின் அந்தரங்கத்தைப் பொசுக்கியதற்காக, தலைவர் அவளை சுட்டுவிட்டார்.. அவளை அங்கேயே குற்றுயிராகப் போட்டுவிட்டு வந்துவிட்டார்களாம்.. இன்னேரம் எந்த மிருகத்துக்கு இரையானாளோ..? இது என்ன கொடூரம்..? கீழ்ப்படியாமை தவறுதான்.. அதற்கு இவ்வளவு கடுமையான தண்டனையா..? சே.. மனித உயிர்கள் இவ்வளவு மலிவானவையா..? தன்னைத் துன்புறுத்தியவளுக்காக வருந்தும் உங்கள் இரக்க குணம் வியப்பாக இருக்கிறது உமாஜி.. இங்கு எல்லாமே மலிவுதான்.. உயிர்கள் விதிவிலக்கல்ல.. சற்றுநேரம் நாங்கள் எதுவும் பேசிக்கொள்ளவில்லை.. கணங்கள் யுகங்களாக நகர்ந்தன.. என்மீதான இச்சையை சுங் தீர்த்துக்கொண்டு விட்டானா இல்லையா என்று அறிந்துகொள்ள ஆவலாக இருந்தது.. நான் சுயவுணர்வின்றிக் கிடந்த நாளில் அவன் தன் விருப்பத்தை நிறைவேற்றிக்கொண்டிருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்குமே என்று விரும்பினேன்.. நான் முழுப் பிரக்ஞையுடன் அவனது படுக்கையைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் அவலத்தை வெறுத்தேன்.. இதுகுறித்து, காம்ரேடிடமே கேட்டேன்.. சுங் என்னை சீரழித்துவிட்டானா காம்ரேட்..? காம்ரேட் பதில்சொல்லுமுன் அறைக்கு வெளியிலிருந்து ஒரு ஆண்குரல் ஒலித்தது.. என்னுடன் இன்பம் துய்க்க அவ்வளவு ஆர்வமா உமாஜி..? கேலியும் சிரிப்புமாக வினவியவாறு சுங் அறைக்குள் நுழைந்தான்.. வெளியே மழை பெய்திருக்கவேண்டும்.. தான் அணிந்துவந்த மழைக் கோட்டை அவிழ்த்து காம்ரேடிடம் கொடுத்தவாறே சுங் சொன்னான்.. எனக்கு கொஞ்சம் சூடாகத் தேனீர் வேண்டும் காம்ரேட்.. காம்ரேட் மவுனமாக அறை விட்டகல, சுங் ஒரு ஆசனத்தை என்னருகே இழுத்துப் போட்டு அமர்ந்தான்.. என் கைகள் அனிச்சையாய், என்மீது போர்த்திருந்த துவாலையை சரிசெய்து, கூடியவரை அவன் கழுகுக் கண்களிடமிருந்து அந்தரங்கங்களை மறைக்க முயன்றன. ஓரக்கண்ணால் என் தவிப்பை இரசித்தவாறே சுங் கேட்டான்.. என்ன உமாஜி.. பதிலேதும் சொல்லவில்லையே.. என்னுடன் கழிக்கப்போகும் பொழுதுகள் குறித்து மிகுந்த எதிர்பார்ப்போடு உள்ளீர்கள் போலுள்ளதே..? எனக்கு மிகவும் அவமானமாகயிருந்தது.. நான் கேட்டதற்கு அர்த்தம் அதுவா..? எவ்வளவு கேவலமாக அடுத்தவர்களை மதிப்பிடுகிறான் இவன்..? என் உதடுகள் ரோஷத்தில் துடித்தன. என் கரங்கள் வெடவெடவென்று நடுங்கின. என்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள மிகவும் முயன்றேன்.. என்னை மேலும் அவமானத்தில் துடிக்கவைக்காமல், சுங் பேச்சை மாற்றினான்.. காயங்களின் வேதனை குறைந்திருக்கிறதா உமாஜி..?
ஆம்.. உடலில் மட்டும்..! உன் பெருந்தன்மைக்கு நன்றி சுங்.. ஹா..ஹா.. இருக்கட்டும் உமாஜி.. உங்களின் இதுபோன்ற உணர்ச்சி வெளிப்பாடுகள்தான் என்னைப் பித்தனாக்குகின்றன.. நொடிக்கு நூறு பாவங்கள் காட்டும் உங்கள் அழகு முகமும், பார்வை தீண்டினாலே சிலிர்த்துத் துடிக்கும் உங்கள் சந்தன மேனியும், உலகின் இன்னொரு அதிசயம்.. இதுபோன்ற சொர்க்கத்தைச் சொந்தமாக்கி வைத்திருக்கும் அந்த அரைக்கிழவனின் அதிருஷ்டத்தை என்னவென்று சொல்ல..? வீண்பேச்சு போதும் சுங்.. நான் உனக்கு வாக்களித்தபடி, ஒருமுறை என்னை அர்ப்பணிக்க சித்தமாக இருக்கிறேன்.. அந்த அவலம் நடந்துமுடிந்துவிட்டதா, அல்லது இனிமேல்தானா என்று அறிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்.. தயவு செய்து பதில் சொல்.. சுங் உடனடியாக பதில் சொல்லாமல், ஒரு சிகரெட்டை எடுத்து பற்றவைத்தான்.. நாற்காலியில் நன்கு வசதியாக பின்னுக்கு சாய்ந்து, கண்களை மூடிப் புகையை ஆழ உள்ளுக்கு இழுத்து மெதுவாக வெளியில் விட்டான்.. எரிந்துபோன புகையிலையின் வாடை எனக்குக் குமட்டியது. சிரமப்பட்டு சமாளித்தேன்.. சிகரெட் புகையும் விரல்களால் தன் நெற்றியை இலேசாகத் தேய்த்துவிட்டபடி, தான் பேசப்போவது குறித்து ஒரு ஒத்திகை நடத்திக்கொண்டிருக்கிறான் என்று புரிந்தது.. அவனாக வெளிவரட்டும் என்று காத்திருந்தேன்.. வெல் உமாஜி.. நான் மிக விரும்பி எதிர்பார்க்கும் அந்த வேளை இனிதான் நிகழப்போகிறது.. நொந்து ரணமாக இருக்கும் உங்கள் உறுப்பினூடே இன்பப்புதையலை அகழ்ந்தெடுக்க நான் விரும்பவில்லை.. நீங்கள் குணமடைவதற்காகக் காத்திருக்கிறேன்.. நீங்களும் உலகின் அந்த அற்புதமான இன்பத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளும்போதுதான் உடலுறவு வெற்றி பெறும்.. அத்தகு சுகத்தை, உங்களைத் துன்புறுத்தி அடைய விரும்பவில்லை.. ஆகவே உங்கள் புண் ஆறும்வரை காத்திருக்க விரும்புகிறேன்.. சே.. இனிமேல்தானா..? எனக்கு மிகவும் ஏமாற்றமாகவும் பயமாகவும் இருந்தது.. நான் அறியாமலே அது நடந்து முடிந்திருக்கக்கூடாதா..? நான் முழு உணர்வுடன், இந்த அற்பனின் அத்துமீறலைச் சகிக்கவேண்டுமா..? அட இரக்கமற்ற தெய்வமே.. என்னை இதுவரைக் காப்பாற்றதான் நீ வரவில்லை.. இந்த சீரழிவாவது, என்னைச் சங்கடப்படுத்தாமல் முடிந்திருக்க அருள்பாலிக்கவில்லையே.. அவ்வளவு பெரிய பாவியா நான்..? என்ன உமாஜீ சிந்தனை..? நம் தனிமைப்பொழுது எவ்வாறு இருக்கவேண்டும் என்று ஏதாவது திட்டம் வைத்திருக்கிறீர்களா..? உங்கள் விருப்பம் எதுவாக இருந்தாலும் துணிவாகக் கூறுங்கள்.. நிறைவேற்றுகிறேன்.. எவ்வித விருப்பமும் இல்லை. நான் என் வாக்கில் உறுதியாக இருக்கிறேன். ஒருமுறை.. ஒரே ஒருமுறை மட்டும் நீ என் உடலைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம்.. அதற்குமுன், என் கைகளையும், கால்களையும் முன்பு கட்டியிருந்ததுபோல கட்டிலோடு சேர்த்துக் கட்டிவிடு.. நான் கொஞ்சம்கூட அசைய வழியின்றி இறுகப் பிணைக்கச் சொல். என்னுடைய துடிப்புகள் உனக்கு இடையூறாக இருக்கக்கூடாது. உன் ஆசை தீர என்னை அனுபவி. உன் கட்டுப்பாட்டில் நான் சீரழியும்போதே என் உயிர் பிரிந்துவிட்டால் என்னைவிட புண்ணியம் செய்தவள் யாரும் இருக்கமுடியாது.. அந்த ஒரு ஆசைதான் என்னிடம் இருக்கிறது.. ஆனால் என் மானங்கெட்ட உடல் அவ்வளவு அதிர்ஷ்டம் செய்திருக்குமா என்பது சந்தேகமே.. என்றாலும் ஒரு நம்பிக்கை இருக்கிறது.. நீ உன் வெறித்தனத்தை என்னிடம் காட்டும்போது, அதற்கு ஈடு கொடுக்கமுடியாமல் நான் நினைவிழந்துவிடுவேன் என்று நம்புகிறேன்.. உன் இச்சை தீர்ந்ததும், மயங்கிக் கிடக்கும் என் மார்பில் கத்தியைப் பாய்ச்சிவிடு.. அல்லது என் குரல்வளையை அறுத்துக் கொன்றுவிடு. உன்னிடம் சீரழிபட்டபிறகு, ஒரு விநாடிகூட நான் வாழ விரும்பவில்லை. அந்த ஒரு உதவியை மட்டும் தயவு செய்து எனக்காகச் செய்.. ம்ம்.. இன்னொரு வேண்டுகோளும் இருக்கிறது.. நீ என்னைக் கற்பழிக்கும்போது, எவ்வித வெளிச்சமும் இருக்கக் கூடாது.. இது எவ்விதத் தந்திரத்துக்காகவும் அல்ல. நீ உன் ஆசையை நிறைவேற்றிக்கொள்ளும் முன்பே நான் அவமானத்தால் நெஞ்சு வெடித்து செத்துவிடக்கூடாது.. என் வாக்குறுதிப்படி, நீ என்னை முழுதாகத் துய்க்கும்வரையில் எவ்வித தடைகளும் இல்லாமல் இருக்கவே அவ்வாறு சொல்கிறேன்.. என் உயிர் போவதென்றால்கூட, அது உன் வெறித்தனமான செயல்வேகத்தால் போகட்டும்.. அவமானத்தாலோ, அதிர்ச்சியாலோ உன் விருப்பம் நிறைவேறும் முன்பே உயிரைவிட்டு, உனக்கு ஏமாற்றம் தர விரும்பவில்லை.. நீ என்னைக் கசக்கிப் பிழியும்போது, என் வேதனைக் கதறல்கள் உன்னைச் சூடேற்றும் என்றால் சரி.. அவ்வாறில்லாமல், என் அலறல் உனக்கு இடைஞ்சலாக இருக்கும் என்று எண்ணினால், முன்கூட்டியே என் வாயில் துணியை அடைத்துக் கட்டிவிடு.. மேலும் உன்னிடம் ஒரு வேண்டுகோள்.. நீ என்னிடம் தொடர்பு கொள்ளுவது, என் பிறப்பு உறுப்பு வழியாக மட்டுமே இருத்தல் வேண்டும்.. இயற்கைக்கு மாறான வேறு எந்த வழியிலும் நீ அத்துமீறக்கூடாது.. தயவு செய்து, என்னை வேறுவழியில் அசிங்கப் படுத்திவிடாதே.. பச்சேயின் கொடூரப் பிடியில் இருந்து நீ என்னை மீட்டபோது, என் கண்களுக்கு நீ தேவகுமாரனாகவே தெரிந்தாய்.. அதே ரட்சகனாகப் பாவித்து உன்னிடம் மேற்சொன்ன வரங்களை யாசிக்கிறேன்.. தயவு செய்து கருணை காட்டு.. நீண்டு பேசி முடித்தேன்.. சிகரெட் கையில் சுடுவது வரை, சுங் திகைத்துப்போய் அமர்ந்திருந்தான்.. காம்ரேட் தேநீருடன் வந்தாள்.. வாங்கிச் சுவைத்த சுங்கின் முகத்தில் இன்னதென்று சொல்லவியலாத உணர்வு முகாமிட்டிருந்தது.. மெல்லக் குரலைச் செருமிக்கொண்டு பேசவாரம்பித்தான் சுங்.. உங்கள் மனநிலை எனக்குப் புரிகிறது உமாஜி.. வேதனை தாங்காமல் அன்று நீங்கள் தந்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றத் தயங்காத தங்கள் பண்பைப் பாராட்டுகிறேன்.. சொன்ன சொல்லைக் காப்பாற்றிவிட்டு அதன் பின்னர் உயிர் வாழ விரும்பாது தங்கள் வாழ்க்கையை முடித்துக்கொள்ள தீவிரம் காட்டுவதில், தென்னிந்தியப் பெண்களின் மான உணர்ச்சியை அறிய முடிகிறது.. நீங்கள் ஏன் உமாஜி என் கண்ணில் பட்டீர்கள்..? என் நீண்டநாள் லட்சியமான ஒரு தமிழ்ப்பெண்ணுடன் உறவு கொள்வது என்பது, இப்படி ஒரு சோகமான பின்விளைவைக் கொண்டுவரும் என்று நான் எண்ணியும் பார்க்கவில்லை.. அதற்காக உங்களை எதுவும் செய்யாமல் அனுப்பிவைக்கும் பெருந்தன்மையும் எனக்கு இல்லை.. என் வாழ்க்கையில் பார்த்த ஒரே பேரழகி நீங்கள்.. உங்கள் உயரம், பூசினாற்போன்ற உடலமைப்பு, ரோம வளர்ச்சியே இல்லாத எலுமிச்சை நிற தேகம், பளீர் அக்குள்கள், திரண்ட தொடைகள், இலை வயிறு, தொய்வுறாத மார்பகங்கள், பெரும் கரிய விழிகள், நீண்ட கால்கள், கருமையும், ரோமமும் இல்லாத, உடலோடு உடலாக ஒட்டியிருக்கும் சின்னஞ்சிறு அந்தரங்கம், ரோஸ் உதடுகள், எடுப்பான பின்னழகு, நீண்ட விரல்கள், கூரிய நாசி, சங்குக் கழுத்து, மூங்கில் தோள், இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக உணர்வுகளை உடனுக்குடன் காட்டும் அழகு முகம்... இவை அனைத்தும் கொண்ட இன்னொரு தேவதையை என் வாழ்நாளில் காணமுடியும் என்ற உத்தரவாதம் இருந்தால், இக்கணமே நான் உங்களை வழியனுப்பிவைத்துவிடுவேன்.. ஆனால் உங்கள் போன்ற இன்னொருத்தி இந்த உலகில் எங்கு தேடினாலும் காணக்கிடைக்க மாட்டாள்.. இந்நிலையில், கையில் கிடைத்த வைரத்தைக் கோட்டைவிட எந்த மடையனுக்குதான் மனம் வரும்..? உங்களை அனுபவித்தபிறகு, கொன்றுவிடச் சொல்வது அநியாயம்.. ஒரே ஒருமுறை என்பதில் எவ்வித மாற்றமுமில்லை. நான் இறக்கும்வரை அந்த ஒரு அனுபவமே எனக்குப் போதும்.. உங்களைத் தொட்டபிறகு, வேறு எந்தப் பெண்ணையும் தொட மனம் விரும்பாது.. அப்பேர்ப்பட்ட அற்புத அழகி நீங்கள்.. உங்களைப் போன்ற பேரழகியை மனைவியாக அடைந்த அந்த கிழட்டுக் கபோதிமீது எனக்கு பொறாமையாக இருக்கிறது.. உங்கள் வயதுக்குப் பொருத்தமான ஒரு இளைஞன் என்றாலாவது பரவாயில்லை.. உங்களைவிட 15 வயது மூத்த ஒரு அரைக் கிழவனுக்கு இப்பேரழகு சொந்தமாகியிருப்பது விதியின் விளையாட்டுதான்.. அந்த நாய் மட்டும் என் கையில் கிடைத்தால், சிறுகச் சிறுகச் சித்திரவதை செய்து கொல்வேன்.. இவ்வாறு சுங் தீவிரமாக சூளுரைத்தது கேட்டு எனக்கு அச்சமாக இருந்தது.. கடவுளே.. என் வாட்ஸ் இந்தப் படுபாவி கையில் சிக்கிவிடக்கூடாது.. அவர் இவனிடம் சிக்கினால், என்ன பாடு படுத்துவானோ..? சரி உமாஜி.. நீங்கள் உங்கள் முடிவை மறு பரிசீலனை செய்யுங்கள். உங்கள் உடல் தேற இன்னும் 3 நாட்கள் ஆகும் என்று காலியா சொன்னான்.. அதற்குள் நல்ல தீர்வு கிட்டட்டும்.. சுங் போய்விட்டான்.. காம்ரேட் மீண்டும் என் அருகில் வந்து அமர்ந்தாள்.. பரஸ்பரம் விரக்திச் சிரிப்புகளைப் பரிமாறிக்கொண்டோம்.. நான் படுக்கையிலிருந்து மெல்ல வெற்று உடலோடு எழுந்து அமர்ந்தேன். காம்ரேடின் முன் என் நிர்வாணம் கூச்சம் மிகுந்ததாக இல்லை. கட்டிலின் தலைப்புப் பகுதியில் ஒரு தலையணையை நெட்டுவாக்கில் நிறுத்திவைத்து, அதில் சாய்ந்தவாறு முழங்கால்களைக் கட்டிக்கொண்டு அமர்ந்தேன்.. காம்ரேட் என்னையே தீட்சண்யமாகப் பார்த்தாள்.. அந்தப் பார்வை என்னை நெளியவைப்பதாக இல்லை.. நானறிந்தவரை, தலைவர் உங்களைத் துடிக்கத் துடிக்க அனுபவித்தபிறகு, கொல்லவேண்டிய தேவை இருக்காது உமாஜி.. நீ..நீ.. என்ன சொல்லுகிறாய்..? எனக்கு புரியும்படி சொல்.. ப்ளீஸ்.. தலைவருடன் நான் சிலமுறை படுக்கையைப் பகிர்ந்துகொண்டிருக்கிறேன்.. மிகவும் படுத்துவார்.. போதாதற்கு காட்டுக் கிழங்கு ஒன்றைச் சுவைத்துவிட்டுதான் படுக்கைக்கு வருவார்.. நீண்ட நேரம் துவைத்து எடுப்பார்.. இத்தனைக்கும், நான் முன்பே பலமுறை உடலுறவு கண்டவள்.. கிராமத்தில் பண்ணையார்களின் பாலியல் வன்முறைக்கு பலமுறை ஆளானவள்.. அதனால்தான் அவர்களைப் பழிவாங்க இயக்கத்தில் சேர்ந்தேன்.. அவ்வாறு பல தடவை செக்ஸ் அனுபவித்த என்னாலேயே தலைவருக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் கதறிக் கண்ணீர்விட்டு அழுதிருக்கிறேன்.. நீங்கள் பாவம்.. இன்னும் கன்னிமையே அகலாமல் இருக்கிறீர்கள்.. கன்னிச்சவ்வு கிழியும் வலியை முதலில் நீங்கள் தாங்கவேண்டும்.. பின்னர் தலைவரின் `கிழங்கு`க்கு பதில்சொல்ல வேண்டும்.. மேலும் தலைவரின் ஆதர்ச மங்கை நீங்கள்.. அதிலும் ஒரே ஒரு வாய்ப்புதான் என்று சொல்லிவிட்டீர்கள்.. இதையெல்லாம் கணக்கிட்டுப் பார்த்தால், நீங்கள் உச்சம் வரை தாக்குப்பிடிக்கமாட்டீர்கள் என்றே தோன்றுகிறது.. ஓலமிட்டே உயிரைவிடப் போகிறீர்கள்.. கொஞ்சம் கடுமையாகப் பேசுவதற்காக மன்னியுங்கள் உமாஜி.. காம்ரேட் சொல்வதைக் கேட்டு எனக்கு குலை நடுங்கியது.. முன்பு ஒருமுறை, ஹாஸ்டலில் கீதா இதேபோல உடல் உறவு வேதனையை நான் தாங்கமாட்டேன் என்று சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது.. ஐயோ காம்ரேட்.. என்னென்னவோ சொல்லி எனக்கு திகிலேற்படுத்துகிறாய்.. . எனக்கு உடல் நடுங்குகிறது.. நான் சாவதற்குப் பயப்படவில்லை.. ஆனால் வலி, வேதனைகளுக்குப் பயப்படுகிறேன்.. அப்படியான ஒரு பயம்தான் என்னை இன்று இந்தநிலைக்கு கொண்டுவந்திருக்கிறது.. எனக்கு மட்டும் இன்னும் கொஞ்சம் தாங்கும் சக்தி அதிகமாக இருந்திருந்தால், அன்றே காலியாவின் சித்திரவதைகளைத் தாங்கி மடிந்திருப்பேன்.. என் மென்மையான உடலே எனக்கு எதிரியாகிவிட்டதே ஈஸ்வரா.. இருந்தாலும் காம்ரேட்.. நீ என்னைவிட உடலமைப்பில் மிகவும் சிறியவள்.. அதனால் தாக்குப்பிடிக்கமுடியாமல் துடித்திருக்கலாம்.. கொஞ்சம் நப்பாசையுடன் இதை சொன்னேன்.. ஆனால் காம்ரேட் உடனடியாக சம்மட்டி அடி கொடுத்து என்னை நிலைகுலைய வைத்தாள்.. நான் உருவில்தான் சிறியவள்.. உறுப்பில் சிறியவள் அல்ல.. உங்கள் உறுப்பு அமைப்பு எனக்குத் தெரியும்.. என்னுடையது நன்கு முதிர்ந்து விளைந்த பெண்ணுறுப்பு.. தங்களுடையதோ, வெளி உதடுகள்கூட அரும்பாத இளம் அந்தரங்கம்.. க்ளிட்டோரிஸ் என்னும் பகுதிகூட உங்களுக்கு அவ்வளவாக வளர்ச்சியுறவில்லை.. பெண்களுக்கு அப்பகுதி தூண்டப்பட்டுதான் இன்பத்தின் மடங்கு அதிகரிக்கும்.. அதன் வாயிலாக ஆர்கசம் பெருக்கெடுத்து, ஆண், பெண் உறுப்புகள் உராய்வில் சிதையாமல் சேதமுறாமல் காப்பாற்றப்படும்.. ஆனால் காம்ரேட்.. பெண்களின் உறுப்பு வழியாகத்தானே ஒரு குழந்தையே வெளிவருகிறது.. அப்படியென்றால் அது விரிவடையக்கூடியதுதானே..? இதில் சிறிதென்ன.. பெரிதென்ன..? உண்மைதான் உமாஜி.. ஆனால் ஆன் தன் உறுப்பை பெண்ணின் அந்தரங்கத்துக்குள் நுழைப்பது மட்டுமே உடலுறவல்ல.. அதன் பின் அவன் இயங்கும் வேகம், ஆணுறுப்பு, பெண்ணுறுப்புக்குள் செல்லும் தூரம், அப்போது சுரக்கும் திரவம் உள்ளிட்டவையும் ஒரு பெண் படும் அவஸ்தை அல்லது ஆனந்தம் இவற்றை நிர்ணயிக்கின்றன. ஆர்கசம் பெருக்கெடுக்க, பெண்ணும் மனமுவந்து உடலுறவைத் துய்க்கவேண்டும்.. ஆனால் நீங்கள் ஏதோ உங்களுக்குத் தொடர்பில்லாத வகையில் தலைவரை மட்டும் இன்பத்தைப் பருகிக்கொள் என்ற ரேஞ்சுக்குப் பேசுவது அனுபவமின்மைதான்.. வேறென்ன..? இருவரில் ஆண் மட்டும் இன்பம் பெறவும், பெண் அதில் மனரீதியாக ஈடுபடாமலும் இருக்கும் நிலை வல்லுறவின் ஒரு வகையே.. இதனால் பெண்ணுக்கு உயிராபத்து நேர வாய்ப்பிருக்கிறது.. அதனால், தலைவரின் மிருகத்தனமான உடலுறவே உங்களைக் கொன்றுவிடும்.. இந்த விஷயத்தில் தலைவர் மோசமானவர். அந்தக் கிழங்கைத் தின்றுவிட்டு, ஆண்களுடன்கூட ஆசனவாயில் உறவுகொண்டு கதறக்கதற சித்திரவதை செய்து அனுபவிப்பார்.. சில ஆண்கள்கூட உயிருக்குப் போராடும் நிலைக்குப் போய் மீண்டிருக்கிறார்கள்.. அந்த மூலிகைக் கிழங்கின் மகிமை அப்படி.. நின்று விளையாடும்.. முன்பு சொன்னேனில்லையா..? ஒரு போலீஸ் அதிகாரியின் உறுப்பை அறுத்துக் கொன்றார்கள் என்று.. அதற்குமுன் தலைவர் அவருடன் பின்புற உறவுகொண்டு குற்றுயிர் ஆக்கினார்.. அப்போது அந்த அதிகாரி கெஞ்சிக் கதறியதை இன்றும் மறக்கமுடியாது.. தலைவருக்குப் பிடித்த பெண்கள் என்றாலும் கிழங்கு வைத்தியம்தான்.. பிடிக்காத ஆண்கள் என்றாலும் கிழங்கு வைத்தியம்தான்.. அய்யோ.. இது என்ன காம்ரேட்.. என்னென்னவோ சொல்லி என்னை குலைநடுங்க வைக்கிறாய்.. சரி.. இந்தச் சித்திரவதை அதிகபட்சம் எவ்வளவு நேரம் நீடிக்கும்..? ஒருமுறை உறவுகொள்வது என்பது அதிகபட்சம் 10 நிமிடம்தான்.. அதற்குமேல் சராசரி மனிதனால் முடியாது.. தலைவர் கிழங்கு சாப்பிடுவதால் 15 நிமிடம்வரை வேகமும், விறைப்பும் குறையாமல் இயங்குவார். ஆனால், என் கணிப்புப்படி நீங்கள் 5 நிமிடத்துக்குள்ளேயே மயங்கிவிடுவீர்கள்.. பயம், உறுப்பு கிழியும் வேதனை, வயிற்றினுள் பெருக்கெடுக்கும் வலி இவற்றால் இன்னும் சீக்கிரம்கூட நீங்கள் நினைவிழந்துவிடலாம்.. 5 நிமிடம் பொறுத்துக்கொண்டால் எனக்கு நிரந்தர விடுதலை.. அப்படித்தானே..? இது பேச்சளவில் எளிதாகத் தெரியலாம் உமாஜி.. ஆனால் விரும்பாத உறவில் 5 நிமிடம் என்பது அரைமணி நேரமாகக்கூடத் தெரியும்.. அதுவே விரும்பி, மனம் ஒன்றி உறவுகொண்டால் அரை நிமிடமாகத் தெரியும்.. என்னை ஏன் இப்படிக் குழப்புகிறாய் காம்ரேட்..?
நிதர்சனம் அதுதான் உமாஜி.. சிறுபிள்ளைத்தனமாக, கையைக் கட்டு, காலைக் கட்டு, வாயில் துணியைத் திணி என்றெல்லாம் புலம்பாமல், இயல்பாக தலைவரை எதிர்கொள்ளுங்கள்.. வலி அதிகமாகும்போது, உங்கள் தலை மயிரைப் பிய்த்துக்கொண்டோ, மணிக்கட்டைக் கடித்துக்கொண்டோ வேதனையை திசைதிருப்ப கைகள் விடுபட்ட நிலையில் இருப்பது நல்லது. கட்டப்பட்டிருந்தால் இதெல்லாம் முடியாது. காம்ரேட் சொன்னவற்றைக் கேட்டு மரணபீதியில் உறைந்தேன்.. கட்டிலின் வெளியே உதைத்து வீழ்த்தப்பட்ட சுங், இசகு பிசகாக கட்டிலுக்கும் சுவற்றுக்கும் இருந்த சிறிய இடைவெளிக்குள் சிக்கிக்கொண்டான். தட்டுத்தடுமாறி, கோபத்துடன் எழுந்து வந்தான். உமா மயங்கிக்கிடப்பதைப் பார்த்ததும் அவன் சீற்றம் குறைந்தது. அவளை அப்படியே புரட்டினான். இடுப்புக்கு மேல் கட்டிலிலும் கால்கள் தரையிலுமாக மிகக் கவர்ச்சியாக மடிந்துகிடந்த உமாவைப் பார்த்ததும் மீண்டும் கிளர்ச்சியுற்றான். உமாவின் இரண்டு கால்களையும் தூக்கி பக்கவாட்டில் பிரித்தான். . இரு அடித்தொடைகளையும் முரட்டுத்தனமாக விலக்கி, சற்றுநேரம் மயங்கிக்கிடந்த உமாவை அங்குலம் அங்குலமாக இரசித்தான். கருப்போ, ரோமமோ, அனாவசிய சதைத் தொங்கல்களோ இல்லாது, உடலில் ஒரு சின்னஞ்சிறு பிளவுபோலத் தோற்றமளித்த உமாவின் அந்தரங்கம் சுங்கை மேலும் உசுப்பேற்ற, வெறியுடன் தன்ஆண்மையை உமாவுக்குள் திணித்தான்..
No comments:
Post a Comment