ஆண்கள் அழகழாய் இருக்கிறார்கள். ஒவ்வொருத்தனும் ஒவ்வொரு விதம். கட்டுமஸ்தான உடல் வைத்திருப்பவர்கள், கவர்ந்திழுக்கும் முகவெட்டோடு சில ஆண்கள், பேச்சிலே தன்வசம் இழுத்து விடும் ஆண்கள், அழகாய் சிரிப்பவர்கள், கூரிய பார்வையுடையவர்கள், அமைதியாய் இருந்தாலும் காந்தமாய் இழுப்பவர்கள், மெல்லிய வியர்வை மணத்தோடு நெருங்குபவர்கள் என நான் தினமும் பல ரகங்களில் ஆண்களை பார்க்கிறேன்.
ஒவ்வொருத்தனும், ஒவ்வொரு வகையில் என் இளமையை பாடாய்படுத்துகிறான். மன்னிக்கவும். நான் யாரேன்று சொல்லாமலே கதையை தொடங்கிவிட்டேன்.
என் பெயர் அகிலா. இன்னும் இரண்டு மாதங்களில் 23 வயது பூர்த்தியாகி விடும். சொந்த ஊர் தஞ்சை பக்கம். கல்லூரி படிப்பிற்காக சென்னை வந்து கல்லூரி முடிந்தவுடன் இங்கேயே ஒரு டெலி மார்க்கெட்டிங் கம்பெனியில் வேலைக்கு சேர்ந்து விட்டேன். தினமும் முப்பது நாற்பது பேருக்கு போன் செய்து கிரெடிட் கார்ட் வாங்கி கொள்ளுங்கள் என சொல்லும் வேலை. ஆரம்பத்தில் கஷ்டமாக இருந்தது. பிறகு என் இனிமையான குரல், வேலையை எளிதாக்கியது.
டெலி மார்க்கெட்டிங்கிற்காக நான் பேசுவது பெரும்பாலும் ஆண்களிடம் தான். அவர்களிடம் கொஞ்சம் குழைந்து நெளிந்து பேசினால் நமக்காக கிரெடிட் கார்ட் என்ன, விஷத்தை கூட வாங்கி கொள்வார்கள்.
கம்பெனியில் நல்ல பேர் எடுக்க வேண்டும் என்பதற்காக மட்டுமல்ல, குழைந்து நெளிந்து பேசும் வித்தையினால் எனக்கு எதோ ஒரு திருப்தி. ஹார்மோன்கள் முழு வேகத்தில் செயல்படும் வயசாச்சே..!! ஆண்களிடம் பேசும் போது மனசுக்குள் மத்தாப்பு வெடிக்கிறது. அவர்கள் நம்மிடம் ஜொள்ளு விடுகிறார்கள் என அறியும் போது அந்தரங்கத்தில் ஒரு பிசுபிசுப்பு ஏற்படுகிறது.
சமீப காலமாக தான் அளவுக்கதிகமான காமம் என்னுள் கரைபுரண்டோடுகிறது. அது ஏன்னென்று எனக்கு தெரியவில்லை. ஆனால் என் தோழிகள் அனைவருக்கும் அப்படி தான் இருக்கிறது.
உங்களிடம் என் தோழிகளை பற்றி சொல்ல வேண்டுமே, அவர்கள் தான் இந்த கதையின் கதாநாயகிகள்..!!
அன்று ஞாயிற்றுகிழமை. சோம்பலான மதிய நேரம். சென்னை நகரம் ஞாயிற்றுகிழமைகளில் பந்த் நாள் போல வெறிச்சோடிவிடும். அப்படி என்ன தான் வீட்டுற்குள்ளே உட்கார்ந்து பணத்தை மிச்சம் பண்ணுகிறார்களோ தெரியவில்லை.
கோடம்பாக்கத்திற்கு அருகே உள்ளது எங்கள் ஹாஸ்டல். விடுமுறை நாள் என்பதால் பல பெண்கள் அவரவர் ரூமில் தூங்கிக்கொண்டோ, புத்தகம் படித்துக்கொண்டோ அல்லது அரட்டை அடித்துக்கொண்டோ இருந்தார்கள்.
செப்டம்பர் மாதம் என்பதாலும், போன வாரம் தொடர்ந்து மழை பெய்ததாலும் வெயில் குறைவாய் இருந்தது. சில்லென காற்று வீசியது.
என் ரூமில் நான் மற்றும் மூன்று பேர். நால்வரும் கட்டிலில் படுத்தபடியும், சாய்ந்தபடியும் சாவகாசமாய் அரட்டை அடித்து கொண்டிருக்கிறோம்.
நான்கு பெண்களை கொண்டு ஒரு காட்சி வைத்துவிட்டு அவர்களை வர்ணிக்காமல் விட்டால் ஆண் வாசகர்கள் கோபித்து கொள்வார்கள். அறைகதவை ஒட்டிய முதல் கட்டிலில் குப்புற படுத்து தலையை மட்டும் தூக்கியபடி பேசி சிரித்து கொண்டிருக்கும் வெள்ளை பூக்கள் போட்ட நீலநிற நைட்டி நான் தான்.
என்னை பற்றி நானே புகழ்ந்து கொள்ள கூடாது. ஆனாலும் உண்மையை சொல்லவேண்டுமே. என்னுடைய உதடுகள் மிக மெல்லியவை. ஆனால் நீளமானவை. கண்களில் எப்போதும் ஒரு கவர்ச்சி குடி கொண்டு இருக்கிறது என சொல்வார்கள். ஆண்களிடம் சிணுங்களாய் நான் பேசும் போது என் கண்கள் சொருகிய நிலையில் மெல்லிய உதடுகள் ஒரு புன்னகை பூக்கும் போது பேரழகு என சொல்வார்கள்.
நான் மாநிறம். பெண்களின் சராசரி உயரத்தை விட சற்று கூடுதலாக தான் இருப்பேன். என் முலைகள் பற்றிய கவலை எனக்கு ரொம்ப உண்டு. நான் ஒல்லியாக இருப்பதாலோ என்னவோ, 32 சைஸை விட சின்ன முலைகள் எனக்கு..!! அப்ப பின்பகுதியை எப்படி இருக்கும் என்பது உங்களுக்கே புரிந்திருக்கும்..!! ஆனால் இதனால் என் அழகோ கவர்ச்சியோ சற்றும் குறையவில்லை.
என் கட்டிலுக்கு எதிரே இருக்கும் கட்டிலில் என்னை போலவே போஸில் படுத்திருக்கும் ஆரஞ்சு நிற நைட்டியின் பேர் ரஞ்சனி. என்னை போலவே 23 வயது. மாநிறம். சராசரி உயரம். சற்று குண்டு என்பது போல் தெரியகூடும். ஆனால் அவளது சாமான்களின் விஷயம் அப்படி..!!
அவளது இடை சின்னது தான். அவள் ஒரு கவர்ச்சி கன்னி. 38 சைஸை மிஞ்சும் முலைகள், கும்மென தூக்கி நிற்கும். பின்புறங்கள் டைட்டாய் உருண்டு பெருத்து இருக்கும். ஹாஸ்டல் மெஸுக்கு அவள் வந்தாலே “மல மல மருதமலே” என பாட்டு விசிலோடு வரும்.
எங்கள் இருவர் கட்டிலுக்கும் நடுவே தரையில் அமர்ந்து இருக்கும் பச்சை நைட்டி பார்வதி. வயது 27 என சொல்வாள். ஆனால் அவளுக்கு 30 வயதிருக்கும் என்பது என் கணிப்பு. மாநிறத்திற்கும், கருப்புக்கும் இடைபட்ட நிறம். பெரிய அழகி கிடையாது என்றாலும் சரியான கட்டை. 36 சைஸ் முலைகளும், அழகிய உருண்ட பின்புறமும் ஒரு கிறங்கடிக்கும் தோற்றத்தை கொடுத்திருந்தது.
பார்வதியின் மடியில் வெள்ளை டீ சர்ட்டும் கருப்பு மினி ஸ்கர்ட்டும் அணிந்து படுத்திருப்பவள் விந்தியா. 21 வயது தான் ஆகிறது. கோதுமை நிற அழகி. ஒவ்வொன்றும் என்ன சைஸில் வைத்திருக்க வேண்டுமோ அப்படி இருக்கும் அவளது உடம்பில். எங்கள் எல்லாருக்கும் அவள் உடல் வனப்பை கண்டு சற்று பொறாமை தான்..!!
பார்வதி அவளது முதல் உடலுறவு அனுபவத்தை பற்றி சொல்லி கொண்டிருந்தாள். கிராமத்தில் 24 வயதில் எதிர் வீட்டில் இருந்த அங்கிளோடு உறவு கொண்டதை விரிவாய் விளக்கி கொண்டிருந்தாள்.
எங்கள் ரூமில் பார்வதி தவிர மற்ற மூவரும் கன்னி கழிக்காதவர்கள். ஆர்வமாய் அவளது கதையை கேட்டு கொண்டிருந்தோம். பேச்சில் மிக வல்லவள் பார்வதி. சீன் பை சீனாக அவள் தான் கன்னி கழித்த அனுபவத்தை சொல்லும் போதே, எனக்கு யோனியில் ஈரம் படர தொடங்கிவிட்டது. தொடைகளை இறுக்கி கொண்டு குண்டியை மெல்ல ஆட்டியபடி படுத்திருந்தேன்.
எதிர் கட்டிலில் ரஞ்சனிக்கும் என் நிலைமை தான் போல..!! தன்னையறியாமலே ஒரு கையால் தன் பெருத்த முலைகளை தடவியபடி கதை கேட்டு கொண்டிருந்தாள். பார்வதியின் மடியில் படுத்திருந்த விந்தியாவிற்கு டபுள் அட்டாக் போல. கதை கேட்பதால் உண்டான உணர்வு தவிர, கதை சொல்லும் பார்வதி அந்த உணர்வில் திளைத்து போய், மினி ஸ்கர்ட் மறைக்காத விந்தியாவின் கோதுமை நிற தொடையில் விரல்களால் கோலம் போட்டபடி இருந்தாள்.
என் முலைகாம்புகள் விறைத்து நின்றன. ஜட்டி நனைந்துவிட்டது. மன்மத நீர் வாசனை அறையெங்கும் கமகமத்தது. நான்கு பெண்களின் ஜட்டியுமே தொப்பலாக நனைந்து போயிருக்கும் என்பது என் கணிப்பு.
கதை முடிவடைந்தது. எனக்கு அவசரமாய் பாத் ரூமிற்குள் போய் யோனி கிளிட்டை தடவி சுய இன்பம் செய்ய வேண்டும் போலிருந்தது. ஆனால் எல்லாரும் அந்த சூழலில் தான் இருந்ததால், நான் பாத் ரூமிற்குள் நுழையும் போதே கிண்டல் அடிப்பார்களோ என எனக்கு தயக்கமாய் இருந்தது.
ஆனால் ரஞ்சனி தைரியசாலி. தன் வழக்கமான சத்தமான சிரிப்போடு “என்னால முடியலப்பா..!!” என எழுந்திருத்து பாத்ரூமை நோக்கி போனாள்.
“நான் வேணா உதவி செய்யட்டுமா..?” என்றாள் பார்வதி.
“நோ தேங்க்ஸ்” பாத்ரூம் கதவு மூடி கொண்டது.
பாத்ரூமிற்குள் ரஞ்சனி என்ன செய்து கொண்டிருப்பாள் என யோசித்தவாறே தொடைகளை இன்னும் இறுக்கமாய் இறுக்கி கொண்டேன்.
“உங்க மூணு பேருல யாரு முதல்ல கன்னி கழிக்க போறீங்கன்னு தெரியல்லையே..?” என்றாள் பார்வதி.
“இதோ படுத்திருக்கே ஒண்ணும் தெரியாத பாப்பா, இவ தான் முதல்ல காரியத்தை முடிப்பா..!!” என்றேன் நான்.
விந்தியா, பார்வதி மடியை விட்டு எழுந்திருத்து என்னுடன் செல்லமாய் வாக்குவாதம் புரிய ஆரம்பித்தாள். பத்து நிமிடம் கழித்து முகத்தில் திருப்தியுடன் ரஞ்சனி பாத்ரூமை விட்டு வெளியே வந்தாள்.
“என்னடி சண்டை..?” என்றாள் ரஞ்சனி.
நான் அவளிடம் நடந்ததை சொன்னேன்.
“யார் முதல்ல கன்னி கழிய போறாங்கன்னு பெட் வைச்சுக்கலாம். நம்ம மூணு பேருல முதல்ல கன்னி கழியிறவ தான் ஜெயிக்க போறா..!!” என்றாள் ரஞ்சனி.
பார்வதி உற்சாகமாய் எழுந்திருத்து உட்கார்ந்தாள்.
“இந்த பெட்டிற்கு நான் தான் அம்பையர்..!!” என்றாள்.
எல்லாரும் சிரித்தோம். நால்வருமே இந்த சவால் விஷயத்தை அந்த நேரம் சீரியஸாக நினைக்கவில்லை. ஆனால் இந்த பெட் விஷயம் தான் எங்கள் வாழ்க்கையில் பெரிய திருப்பமாக அமைய போகிறது என எங்களுக்கு அப்பொழுது தெரிந்திருக்கவில்லை.
செக்ஸ் என்பது உணவு, உறவு போல மனிதனின் அத்தியாவசிய தேவை என்பாள் பார்வதி. பருவமெய்தியவுடன் உடலில் சுரக்கும் ஹார்மோன்கள் மனிதர்களை செக்ஸிற்காக ஏங்க வைக்கின்றன.
அப்படி தான் நாங்கள் மூவரும் செக்ஸிற்காக ஏங்க தொடங்கினோம். பார்வதி 24 வயதிலிருந்து செக்ஸை பல பேரிடமிருந்து கற்று தேர்ந்தவள் என்பதால் அவள் எங்களுக்கு ஒரு ஆசான் போல மாறினாள். அவளுடைய அனுபவங்களை அவள் சொல்ல, சொல்ல எங்களின் கற்பனை அதனை காட்சிபடுத்தி பார்க்கும்.
நான், ரஞ்சனி மற்றும் விந்தியா மூவரில் முதலில் கன்னி கழிய போவது யார் என நாங்கள் விளையாட்டாய் சவால் போட்டி வைத்தபோது, அதை ஒரு விளையாட்டான பேச்சாகவும், ஒரு மணி நேரத்தில் அதை மறந்து விடுவோம் என நினைத்தோம். ஆனால் மூவரின் மனதும் அதை பற்றியே யோசித்து கொண்டிருந்தது.
“மூவரில் முதலில் கன்னி கழிய போவது நான் தான்..!!” என என் மனதிற்குள்ளாக ஒரு எண்ணம் இருந்தது. ஏனெனில் மற்ற இருவரை விட எனக்கு அதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம் இருந்தது என நம்பினேன்.
எனக்கு ஒரு காதலன் இருக்கிறான். முன்னாள் காதலன் என்று சொல்லலாம். கல்லூரியில் படிக்கும் போது ஒரு மூன்று மாதம் அவனோடு சுற்றினேன். அவன் ஒரு சராசரி இளைஞன். சீக்கிரமே அந்த காதல் அலுத்து விட்டது.
அப்புறம் இரண்டு பேரும் சண்டையிட்டு பிரிந்து விட்டோம். பிரிந்து ஒரு வருடம் கழித்து மீண்டும் இருவரும் அடிக்கடி சந்திக்க ஆரம்பித்தோம். இப்பொழுது இருவரிடமும் காதலில்லை. ஆனால் தொட்டு தடவ வேறு வாய்ப்பு இல்லை என்பதால், அதற்காக மட்டும் சந்தித்து கொண்டோம்.
பார்க்கில், பீச்சில், சினிமா தியேட்டரில் என எங்கள் தொடல், தழுவுதல் தொடர்ந்தது. ஆனால் வெறுமனே தொட்டு தடவுவது மட்டும் தான். மேற்கொண்டு முன்னேற இருவருக்கும் ஒரு சரியான இடம் வாய்க்காமல் போனது.
சமீப காலமாக என் காதலன் தவிர, எனக்கு வேறு இருவருடன் தொடர்பு தொடங்கி இருந்தது.
முதல் நபரின் பேர் கலையரசன். ரியல் எஸ்டேட் பிஸினஸ் தொடங்கி விரைவிலே அதிக பணம் சம்பாதிக்க தொடங்கி விட்ட பணக்காரன். 32 வயதிருக்கும். திருமணமாகி இரண்டு குழந்தைகளின் தந்தை. என்னுடன் பணிபுரியும் ஒரு தோழியின் வீட்டு விழாவிற்கு போன போது, அந்த தோழியின் நண்பனின் நண்பன் என்ற முறையில் அங்கு வந்தான். எல்லாரையும் கவர்ந்து விடுவது போல பேசுவான். அவன் ஜோக்கடித்து கொண்டே இருந்தான். நான் சிரித்து கொண்டே இருந்தேன்.
விழா முடிந்து கிளம்பும் போது, அவன் காரிலே டிராப் செய்வதாய் சொன்னான். நான் சந்தோஷமாய் சரியென சொன்னேன். வழியில் கடையில் நிறுத்தி, கோல்ட் காப்பி வாங்கி தந்தான்.
வாழ்க்கையிலே முதன்முதலாக காப்பியை ஜில்லென ஐஸ் கலந்து சாப்பிட்டேன். பிடித்திருந்தது.
ஹாஸ்டலில் இறங்கும் போது என் செல்போன் நம்பரை உரிமையுடன் வாங்கி கொண்டான். அடுத்த நாள் முதல் தினமும் குறைந்தபட்சம் இரண்டு முறையாவது போன் பண்ணுவான். நானே போதுமென்று சொல்லும்வரை பேசி கொண்டிருப்பான்.
அதற்கு பிறகு நாலைந்து முறை சந்தித்தோம். என் கையை பிடிப்பது, தோளில் தட்டுவது, இடிப்பது என இருப்பான்.
“சரி தான், அவன் மனைவி நல்லா காய போடறா போல, அதான் இப்படி பின்னாடி திரியுறான்..” என நினைத்தேன்.
அப்புறம் ஒரு நாள் என் தோழி சொன்னாள், அவனுக்கு எக்கசக்க பெண் தோழிகள் உண்டாம். ஆனாலும் புதுபுதுசாய் தேடி போவானாம். காரியம் முடிந்ததும் தூக்கியெறிந்து விடுவானாம்..!!
அதற்கு பிறகு அவனை சந்திப்பதை தவிர்த்து வந்தேன். ஆனாலும் இன்றுவரை அவன் போன் செய்து கொண்டுதான் இருக்கிறான்.
அப்புறம் கைலாஷ். கைலாஷை நான் சந்தித்ததே இல்லை. அவன் எப்படி இருப்பான் என எனக்கு தெரியாது. நான் எப்படி இருப்பேன் என்பது அவனுக்கு தெரியாது. ஆனால் இருவரும் மணிக்கணக்கில் போனில் பேசி இருக்கிறோம்.
அட குழப்பமா இருக்கா..? ஒரு நாள் அலுவலகத்தில் வேலை முடித்து, பஸ் நெரிசலில் பயணித்து, அப்புறம் பஸ் ஸ்டாப்பில் இருந்து இறங்கி ஹாஸ்டலை நோக்கி நடந்து போய் கொண்டிருந்தேன். மழை லேசாய் தூறி கொண்டிருந்தது. களைப்பெல்லாம் குறைந்து மனம் லேசான மாதிரி இருந்தது.
அப்போது என் செல் போன் சிணுங்கியது. எடுத்து “ஹலோ” என்றேன்.
“ஹலோ.. நான் கைலாஷ் பேசுறேன். என் செல்லுக்கு ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி இந்த நம்பரிலிருந்து ஒரு கால் வந்திருந்தது..!!” என்றது ஒரு இளைஞனின் இனிமையான குரல்.
எனக்கு உடனே அந்த குரல் பிடித்துவிட்டது.
என் தோழி ஒருத்தி சமீபத்தில் தன் செல்நம்பரை மாற்றியிருந்தாள். அவளது புது நம்பரை மறந்து போய், தவறுதலாய் வேறு எதோ நம்பருக்கு கால் போய் விட்டது. நல்லவேளை அந்த போன்காலை அப்போது யாரும் எடுக்கவில்லை. இப்போது ஒரு மணி நேரத்திற்கு பிறகு இந்த இனிமையான குரல்.
“ஹலோ நீங்க யாரு..?” என்றேன் நான்.
எதிர்முனை சற்று நேரம் குழம்பியது.
“நீங்க தானே கால் பண்ணிங்க..!!” என்றான்.
“இல்லையே நான் எதுவும் கால் பண்ணலை..!!” என பொய் சொன்னேன்.
“இல்லையே.. இந்த நம்பரில் இருந்து தான் கால் வந்திருந்தது. வேற யாராவது உங்க நம்பரில் இருந்து கால் பண்ணியிருப்பாங்களா..?”
“ஹலோ, நான் தாங்க பண்னேன். தப்பா பண்ணிட்டேன். ராங் கால். விடுங்க..!!”
“அப்படியா..!!” என்றான்.
என் குரலின் மகிமை எனக்கு தெரியும். டெலி மார்க்கெட்டிங் கம்பெனியில் வேலை செய்கிறேன். இந்த திறமை கூடவா இருக்காது..? பையன் என்னிடம் பேச விரும்புகிறான் என புரிந்தது.
“சரி ராங் காலா இருந்தா என்ன..? நான் இப்ப ஹாஸ்டலுக்கு நடந்து போயிட்டு இருக்கேன். நான் அங்க போய் சேரும் வரைக்கும் என்கிட்ட பேசிட்டு இருங்க..!!” எனக்கு எப்படி அந்த தைரியம் வந்தது என தெரியவில்லை.
எதிர் முனையில் சந்தோஷம் கலந்த அதிர்ச்சி போல. நான் தைரியத்தை கூட்டி கொண்டேன்.
“சரி எந்த ஸ்கூல்ல படிக்கிற..?”
அவனை கலாட்டா செய்வது என முடிவு செய்து விட்டேன். அவன் ஒரு கணம் தடுமாறினான், பிறகு வாய் விட்டு சிரித்தான்.
“என்ன நக்கலா..? என்னை பாத்தா ஸ்கூல் பையன் மாதிரியா தெரியுது..?”
“உங்களை நான் எங்க பாத்தேன். குரலை கேட்டா ஸ்கூல் பையன் மாதிரி தான் இருந்தது. ஆனா ஸ்வீட் வாய்ஸ்..!!”
பையன் அப்படியே உருகிட்டான் போல..!!
“உங்க வாய்ஸூம் வெரி ஸ்வீட்..!!” என்றான்.
நான் சிரித்தேன். ஹாஸ்டலை நெருங்கி விட்டேன்.
“ஓகே நான் ஹாஸ்டலுக்கு வந்துட்டேன். இவ்வளவு நேரம் கம்பெனி கொடுத்ததற்கு தேங்க்ஸ்..!!”
“என்னங்க அவ்வளவு தானா..?” அவன் புலம்பினான்.
எனக்கு அவனை ரொம்பவே பிடித்து விட்டது.
“அவ்வளவு தானான்னு கேட்டா என்ன அர்த்தம்..? நீங்க என்னை தப்பா நினைச்சிட்டீங்க போல..!!”
“இல்லைங்க இல்ல, இவ்வளவு நல்லா பேசுறீங்க. ஒரு பிரென்ட்ஷிப் ரேஞ்சில தான் கேட்டேன்..!!”
“பிரென்ட்ஷிப்பா..? விடுங்க, நாம மூண்ணு நிமிசம் கூட பேசியிருக்க மாட்டோம். அதுக்குள்ள என்ன..? போங்க போய் வேலையை பாருங்க..!! நான் ஹாஸ்டலுக்குள்ள வந்துட்டேன். இனிமே பேச முடியாது..!!”
“சாரி” என்று அவன் போனை வைத்து விட்டான்.
எனக்கு ஏமாற்றமாய் இருந்தது. திரும்பவும் போன் செய்து, “எனக்கு உன்னை ரொம்ப பிடிச்சிருக்குடா தடியா..!!” என சொல்ல வேண்டும் போலிருந்தது.
“ம்ம்.. பொறுமை..!! இவன் யார் என்னவென்று கூட தெரியாது. அவசரபடக்கூடாது..!!” பொறுமையாக இருந்தேன்.
பாத்ரூமில் குளித்து விட்டு துணி மாற்றும் வரை அவனை பற்றிய எண்ணங்களே அலைகழித்தது. பிறகு செல்போனை எடுத்து பார்க்கும் போது ஐந்து மிஸ்ட் கால். 15 புது மெசெஜ். எல்லாமே அவன் தான்..!!
என் முலைகாம்புகள் விரைத்தன. ஆவலாய் மெசெஜ்களை படித்தேன்.
“என்னுடைய தோழியாக இருப்பாயா..?” என்றது முதல் மெசெஜ்.
“உன் பேர் என்ன..?”
ஏன் பதில் சொல்ல மறுக்கிறாய்..?”
“என்னுடன் பேச விருப்பம் இல்லையா..?”
இப்படி அடுத்தடுத்த மெசெஜ்கள். நான் அவனுக்கு போன் பண்ணலாமா என யோசித்தபோது, அவனே திரும்ப கால் பண்ணினான்.
“ஹலோ..” என்றேன்.
“ஹலோ, சாரி டிஸ்டர்ப் பண்ணதற்கு..!!” அவன் குரலில் பதட்டம்.
ஆண்கள் ஏன் இப்படி வீக்காக இருக்கிறார்கள் என்றே தெரியவில்லை..!! நின்று நிதானமாய் ஆடினால், அவ அவ தானா வந்து விழுவா. ஆனா ஒவ்வொருத்தனும் இப்ப சான்ஸை மிஸ் பண்ணா வாழ்க்கையில திரும்ப கிடைக்காது என்ற ரேஞ்சுக்கு பொண்ணுங்ககிட்ட ஊத்துவான். அப்புறம் ஏன் அவளுங்க பிகு பண்ண மாட்டாளுங்க..?
“எதுக்கு டென்ஷனா இருக்கீங்க, எதாவது பிரச்சனையா..?” என கேட்டேன்.
இப்படி தொடங்கியது எங்கள் நட்பு.
நாலைந்து நாட்களில் அந்தரங்க விஷயங்களை கூட பேச தொடங்கி விட்டோம். எப்போதும் செல்போன்னும் கையுமாய் இருப்பதால் எனக்கு ஹாஸ்டலில் “செல்போன் அகிலா” என பேர் வைத்து விட்டார்கள்.
ஆனால் என் பெயர் “காஞ்சனா” என்று கைலாஸூடம் பொய் சொன்னேன். இருவரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பற்றிய விவரங்களை தெரிந்து கொள்ள கூடாது என கண்டிசன் போட்டேன்.
ஆனாலும் இருவரும் சென்னையில் தான் இருக்கிறோம் என்பதையும், அவன் வடபழனியில் தங்கியிருப்பதாகவும், ஒரு சாப்ட்வேர் கம்பெனியில் வேலை செய்கிறான் போன்ற விவரங்கள் மட்டும் பரிமாறபட்டன.
ஒருநாள் என் முன்னாள் காதலன் பாபு கால் பண்ணினான். சவால் போட்டி தொடங்கிய அடுத்த நாள் அது..!!
“பார்க்கில் சந்திக்கலாம்..” என்றான்.
“ஓ யெஸ்..!!” என்றேன்.
No comments:
Post a Comment