ரூல்ஸ் ராமானுஜம் 2

 போதாக் குறைக்கு அவனது ஃப்ரண்ட் சாரி வேறு அவனை அவ்வப்போது உசுப்பி விடுவான். "டேய் அம்பி.. பொண்ணு பக்கத்திலே இருக்கும்போது சும்மா இருக்கிறவன் கையாலாகதவண்டா..அவன் கடைசிவரை கையில் பிடித்தே சாக வேண்டியிருக்கும்.... நீ எப்படியாவது அவளை வளச்சிப் போட்டுடு... எப்படியும் நீ அவளெ கட்டிக்கப் போகிறவன் தானே..! ட்ரையல் ரன் மாதிரி வச்சுக்கலாம் இல்லியா..?" என்று சொல்ல "டேய் சாரி... என்ன பேசறே.. பாவம்டா... பெரிய பாவம்..." என்று கன்னத்தில் போட்டுக்கொண்டாலும். ராமானுஜத்தில் மனத்தில் ஒரு லேயர்-இல் இந்த எண்ணம் அவ்வப்போது தோன்றி மறைந்து கொண்டே இருந்தது.சில வாரங்களாக நந்தினியுடன் நெருக்கமாகப் பழகிய பின்னரே அம்பிக்கு ஓரளவு தைரியம் வந்தது. அவனுக்கு அப்போது நந்தினிதான் தற்செயலாகச் செய்வது போல் சில விஷயங்களைச் செய்தாள் என்பது தெரியாது. ஒருமுறை பார்க்கில் இருவரும் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தபோது, அவள் சட் என்று திரும்ப அவளது மிருதுவான மார்பகங்கள் அவனது கையில் உரச அவனுக்கு ஆயிரம் வோல்ட் ஷாக் அடித்தது போல் இருந்தது. “அய்யோ... ஸாரி நந்தினி...” என்று அவன் மிரண்டு மன்னிப்புக் கேட்டு குரல் தழுக்க, நந்தினி தனது வில் புருவத்தை வளைத்து “எதுக்கு..?” என்று இயல்புடன் கேட்டாள். அவளது வேல் விழிகள், ‘உனக்குச் சொந்தமானவை எல்லாவற்றையும் தொடுவதற்கு உரிமை உனக்கு உண்டுடா அம்மாஞ்சிப் பயலே..!’ என்று சத்தமில்லாமல் சொல்வது போல் ராமானுஜத்துக்கு தோன்றினாலும், அவன் மனது என்னவோ எல்லையை மீற அனுமதி கொடுக்க மறுத்தது. அந்த மாதிரி பல தடவை நடந்ததும் ஒவ்வொரு முறையும் தித்திக்கும் தீண்டல்கள் அவன் மனதை அலைபாய வைத்தன. அவளது புன்னகை அமைதியான அனுமதி கொடுத்ததை உணர்ந்த அம்பி, அவ்வப்போது ஓரளவுக்கு உரிமையுடன் அவள் கையைப் பிடிப்பதும் இடுப்பை வளைப்பதும் அப்போதெல்லாம் அவனது ‘தம்பி’ அவனுக்கு பெரும் தொல்லை கொடுப்பதும் சகஜம் ஆகி விட்டது. நந்தினி அவனது முன்னேற்றத்தை வரவேற்றாள் என்பது அவனுக்கு தெளிவாகவே புரிந்தது. ஒரு முறை பஸ்ஸில் இருவரும் செல்ல கூட்டத்தில் நெரிசலில் அவள் முன்பில் நிற்க அவளது பஞ்சுப் புட்டங்கள் அவனது முன்புறம் உரசி உரசி அம்பியின் தம்பி ‘ஒண்’ போகும் உச்சக்கட்டத்தின் வெகு அண்மையில் வந்து விட, இறங்கும் பஸ் ஸ்டாப் வந்து விட்டது. ஆனால் உரசும் வேளையில் நந்தினி வேண்டும் என்றே பின்னால் அவ்வப்போது சாய்ந்தாள் என்ற சந்தேகம் அம்பிக்கு இல்லாமல் இல்லை.. இறங்கும் வேளையில் அவன் பாண்ட்-இன் முன் பாகத்தில் எழுச்சியை மறைத்துக் கொண்டு ஒரு மாதிரியாக நடக்க, நந்தினி சிரித்துக் கொண்டு ‘என்ன அம்பி.. ஒரு மாதிரியா நடக்கிறேளே..” என்று கேட்க. அவன் ‘ஒண்ணுமில்லே நந்தினி... ஒண் வர்ற மாதிரி இருக்கு..” என்று பதில் சொல்ல அவள் கல கல என்று சிரித்தாள். நந்தினி அவளது மயக்கும் விழிகள் அவனைக் கூர்ந்து நோக்கி, “அம்பி.. ஒண் வர்ற மாதிரி இருந்தா ஒண் போயிடணும்... அடக்கி வக்கிறது நல்லதில்லே.. .. ‘எதையுமே...!’.. டாக்டர் கூட அண்ணிக்கு சொன்னார் உணர்ச்சிகளை அடக்கி வச்சால் டென்ஷன் அதிகம் ஆகும் மன உளைச்சல் உண்டாகும்.... அவ்வப்போது ரிலீஸ் பண்ணிடணும்.... டாக்டர் ப்ரத்யேகமா உங்க கிட்டே சொல்லச் சொன்னார்.. நான் தான் சமயம் வரும்போது சொல்லலாம்ணு....” என்று இழுத்து ஆயிரம் அர்த்தமுள்ள வார்த்தைகளை உதிர்த்தாள். அம்பிக்கு கனவுலகில் மிதப்பதுபோல் இருந்தது. தனது நண்பன் சாரியிடம் இதுபற்றி அவன் கலந்தாலோசித்தான். சாரி “டேய் உனக்கு லாட்டரி அடிச்ச யோகம்டா.. நல்ல ஃபிகர் உனது இச்சைக்கு பச்சைக் கொடி காமிக்கிறாடா... நீ அவளுடைய மார்புக் கச்சையை மெல்லத் தொட்டுப் பாருடா..! இன்னும் க்ளியர் ஸிக்னல் கெடைக்கும்..” என்று ஆலோசனை கூறினான். அன்று சாயங்காலம் மெரீனா பீச்சில் ஒரு படகின் மறைவில் அந்தி மயங்கும் வேளையில் இருவரும் பேசிக் கொண்டிருக்க அம்பி தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு அவளது இடையை வளைத்துப் பிடித்தான். நந்தினி மேனி சிலிர்க்க அவளது மேனி அவன் மீது சாய, அம்பி மெல்ல ஒரு கையை மேலே மெல்ல மெல்ல உயர்த்தி அவளது மார்பில் கையை வைக்க முயல, அவள் இன்னும் நன்றாக அவன் மடியில் மல்லாக்காக சாய்ந்து உதவி செய்யும் பாவத்தில் கண்கள் மயங்க அவளது சேலைத்தலைப்பு தோளில் இருந்து நழுவ, ‘வானிலே ஒரு நிலா.. நேரிலே இரு நிலா...’ என்று மடியில் சொக்கும் அழகுடன் திகழ்ந்த குன்றுகளை தைரியமாகவே க்ளோஸ் அப்பில் நோக்கி மகிழ்ந்தான். நந்தினி குயில் போல முனகி தனது ‘க்ரீன் ஸிக்னல்’ கொடுத்தாலும் அம்பி அவளது முலைகளின் மீது தனது கைகளை மேய மனக் கட்டளை இட்டது. ஆனாலும் அவனுக்கு அவ்வளவு தைரியம் வரவில்லை.நந்தினி தனது முதுகில் குத்துவது போல் உணர்வு கொள்ள அவனுக்கு ‘ஒண்’ போகும் வேட்கை வந்து விட்டது என்று புரிந்து கொண்டு, “என்ன அம்பி.. ஓண் வர்றதா..?” என்று கிசுகிசுத்தாள். அம்பி வேறு வழியில்லாமல், “ஆமா நந்தினி.. இப்போதெல்லாம் அடக்க முடியறதே இல்லை... தினமும் இரண்டு மூன்று வேளை குளிக்க வேண்டியிருக்கு..” என்று வாய்க்குள் மென்றவாறே சொன்னான். அந்த நிலவொளியில் பளிங்கு மேனியுடன் தன் மடியில் படுத்திருந்த அந்தப் பாவை சொன்ன வார்த்தை அவனைத் திகைக்க வைத்தது. “அம்பி.. இங்கே பீச்சில் நமக்கு அதிகம் ப்ரைவசி கிடைக்காது..” என்று சிலுக்கு ஸ்மிதாவின் குரலில் சொல்ல அதில் மறைந்திருந்த அர்த்தங்கள் அவனுக்குப் புலப்பட சற்று நேரம் எடுக்கவே செய்தது. மீண்டும் அன்றிரவு சாரியின் ஆலோசனையை நாட, அவன் “டேய் அம்பி, உனக்கு உடம்பெல்லாம் மச்சம்டா.. மோர் குடிக்கிற உனக்கு பீர் மட்டும்தான் கிடச்சதுன்னு இதுவரைக்கும் நெனச்சேன்.. ஆனா இப்போ பிராண்டி விஸ்கி எல்லாம் தாண்டி ப்ள்ட்டி மேரி வரைக்கும் யோகம் அடிக்குதேடா.. எனக்கும் இதுவரைக்கும் எவ்வளவோ ட்ரை பண்ணிட்டேன்.. ஒரு ஃபிகர்கூட கண் சாடை கூட காட்டினதில்லை” என்று புலம்பினாலும், “டேய் அம்பி...! அவ கொடுக்கிற ஸிக்னல் ரொம்ப க்ளியர்டா..! ‘ஹோட்டல் ரூம் போட்டுட்டு என்னைக் கூப்பிடு’...ங்கிராடா.. சொதப்பி விடாதேடா..” என்று அறிவுறை கூறினான்.

அடுத்த நாள் இருவரும் சந்தித்த போது, ஒரு ரெஸ்டாரண்டில் ஐஸ் க்ரீம் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது அம்பி ரொம்பத் தயங்கி தயங்கி, “நந்தினி, ஒரு விஷயம் சொல்றேன்.. கோவிச்சுக்க மாட்டியே...?” என்று குழைந்தான். நந்தினிக்கு அவன் கடைசியாக வாரங்களுக்குப் பிறகு தன் வழிக்கு வருகிறான் என்பது புலப்பட்டாலும் அவன் தானாக வந்தாலேயே மனோதத்துவ ரீதியில் நல்லது என்பதால் அவனை இன்னும் கொஞ்சம் டீஸ் செய்ய நினைத்தாள். “சொல்லுங்கோ அம்பி... நான் ஏன் கோபிச்சுக்கப் போறேன்..? நீங்க நேக்கு ஆம்பிடையான் ஆகப்போறவர்.. உங்களுக்கு இல்லாத உரிமையா..” என்று தைரியம் கொடுத்தாள். “இல்லே .. வேறொண்ணும் இல்லே.. நாம ரெண்டு பேரும் மஹாபலிபுரம் போய் வரலாமாண்ணுதான்...” என்று இழுத்தான். நந்தினி சிரித்தவாறு, “ஏன் அம்பி திடீர்ன்னு சிற்பங்கள் மேலெ எல்லாம் இண்ட்ரெஸ்ட் வந்துடுச்சா...?” என்று கேட்க, அம்பி மேலே எப்படி சொல்வது என்று தெரியாமல், “இல்லே, நாம அங்கே ஒரு நாள் தங்கி கொஞ்சம் என்ஜாய் பண்ணலாம்ணு.....” என்று இழுத்து “உனக்கு இஷ்டமில்லேன்ன வேண்டாம். என்னைத் தப்பா நினச்சுக்காதே நந்தினி...” என்று தழுதழுக்கும் குரலில் கூறினான். நந்தினி ‘க்ளுக்’ என்று சிரித்து விட்டாள். அதைக் கேட்டதும்தான் அம்பிக்கு உயிரே திரும்ப வந்தது போல் இருந்தது. “இதைக் கேக்கறதுக்கு இவ்வளவு தயக்கம் ஏன் அம்பி..? உங்களுக்கு சொந்தமாகப் போகிறவள் நான்...! உரிமையுடனேயே கேக்கலாமே..!” என்று கேட்க அம்பி “இல்லை.. கல்யாணத்துக்கு முன்னாலே இதெல்லாம் தப்புண்ணு தோணிச்சு.. அதனாலேதான்..”. நந்தினி பதிலாக “ரெண்டு பேர் மனசாலே ஒண்ணானா எதுவுமே தப்பில்லே அம்பி.. கல்யாணம் கத்தரிக்காய் எல்லாம் வெறும் சம்பிரதாயம்.. எப்படியும் நான் என் டிகிரி கோர்ஸ் முடிக்க மூணு வருஷம் ஆகும் .. அதுவரை நம்ம உணர்ச்சிகளுக்கு பட்டிணி போடணும்னு அவசியமே இல்லை; மேலும் டாக்டர் எனக்கு கொடுத்த அட்வைஸ் உங்களுக்கு அப்பப்போ ரிலீஸ் கொடுத்து டென்ஷன் ரிலீஸ் பண்ணினா நல்லதுண்ணுதான்.. ஆனா நான் பொண்ணா இருந்துண்டு நீங்க வர்றேளான்னு கேக்கறது தப்புண்ணு தோணிச்சு.. நீங்கதான் கேக்கறதுக்கு இவ்வளவு நாள் எடுத்துண்டேள்... நாம போறது உங்க ட்ரீட்மெண்ட்க்குண்ணு கூட வச்சுக்கலாம் என்று சொல்ல, அம்பி இவ்வளவு நாள் வேஸ்ட் பண்ணி விட்டோமே என்று மனதுக்குள் தன்னையே திட்டிக் கொண்டான்.அம்பி நந்தினியிடம் ஆர்வத்துடன் “அப்ப எப்போ போலாம் நந்தினி..?” என்று கேட்க அவள் சற்று ஆலோசித்து விட்டு “அடுத்த சனிக்கிழமை நேக்கு பிறந்த நாள் அம்பி.. அன்னிக்கு காலைலே நாம ரெண்டு பேரும் மஹாபலிபுரம் போய் தங்கி விட்டு ஞாயிறு சாயங்காலம் திரும்ப வந்து விடலாம்” என்று சொன்னாள். அம்பியின் மனம் ஆனந்த மழையில் தெப்பமாக நனைந்து நடனம் ஆடியது. நந்தினி மேலும் தொடர்ந்தாள்.. “சனி ஞாயிறு டாக்டர் நந்தினி உங்களுக்கு மஹாபலிபுரத்துலே ட்ரீட்மெண்ட் கொடுக்குறான்னு வச்சுக்குவோம்.... அதுக்குள்ள அரேஞ்மெண்ட் எல்லாம் உங்க ரெஸ்பான்ஸீபிளிட்டி.... ஆனா அதுக்கு முந்தின நாள் வெள்ளி இரவு நான் உங்களுக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் ட்ரீட் கொடுக்கப் போறேன்.. அடையாறு பார்க் ஹோட்டலில் செலவு எல்லாம் என்னோடது... ஒரு ஸ்பெஷல் ஸ்யூட் கூட புக் பண்ணி விடுகிறேன்.. ஒகே...? என்று கேட்டதும் அம்பிக்கு மகிழ்ச்சியில் மயக்கமே வந்து விடும் போல் இருந்தது. கரும்பு தின்ன கூலியா வேண்டும்..?? வெள்ளிக்கிழமை இரவு எப்போவரும் என்று மனதில் தவம் இருக்கத் தொடங்கி விட்டான். சாரி விஷயத்தைக் கேட்டதும் பொருமினாலும், அம்பிக்காக அவன் மனம் சந்தோஷப்படவே செய்தது. அம்பி அவ்வப்போது மனக்குழப்பத்தில் இருப்பதும் அவசியம் இல்லாமல் சின்ன சின்ன விஷயங்களைப் பெரிதாக்குவதும் நந்தினியின் சகவாசத்தால் அவன் ‘நார்மல்’ ஆவான் என்று சாரியின் உள் மனம் சொல்லியது. நந்தினியை சாரியும் மூன்று நான்கு முறை சந்தித்திருந்தான். கூச்சமின்றி பழகும் அவளது சுவபாவம் அவனுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. “என்ன சாரி.. நீங்க இன்னும் தனியாகவே இருக்கேள்.. ஒரு நல்ல பெண்ணைப் பார்ட்த்து காதலியுங்களேன்..” என்று கூற அவளது ஃபார்வர்ட் அப்ரோச் வெளிப்பட்டது. “என்ன செய்யரது நந்தினி.. அம்பி கொடுத்து வச்சவன்... நேக்கு அப்படியில்லையே.. ஒருத்தியும் அகப்பட மாட்டேங்கறாள்..” என்று முனகினான். நந்தினி சிரித்தவாறு “என்ன சாரி அப்படி சொல்லிட்டேள்.. க்ரைம் ப்ராஞ்ச் சாரிக்கு இல்லாத பெண்ணா என்ன..? என் கூட படிக்கிற ஒரு அய்யங்கார் பெண் நல்லா கிளி மாதிரி இருப்பா.. நான் இண்ட்ரொட்யூஸ் பண்ணி வக்கிறேன்.. அதுக்கப்புறம் உங்க சாமர்த்தியம்...!’ என்று சொன்னாள். நந்தினிக்கு அம்பி – சாரி நட்பின் நெருக்கம் நன்றாகவே தெரியும். அம்பியின் மன நிலையை சரிப்படுத்த வேண்டுமென்றான் சாரியின் உதவி அதிகமாகவே தேவைப்படும் என்று நந்தினி உணர்ந்திருந்ததால் சாரிக்கும் உதவி செய்வது அவளது கடமையாகி இருந்தது. வெள்ளிக்கிழமை .. சாயங்காலம்.. அம்பி பதைபதைப்புடன் இருந்தான்.. கடந்த இரண்டு நாட்களாக சாரி அவனுக்கு கோச்சிங் வேறு கொடுத்திருந்தான். இரண்டு மூன்று ப்ளூ விசிடிகளை எடுத்து இருவரும் போட்டுப் பார்த்து “டேய் பாருடா.. வெள்ளைக்காரி எப்படியெல்லாம் செய்யரா? நல்லா பாத்துக்கடா... இன்னிக்கு நீ ஜமாய்ச்சுடணம் தெரியுமா.. என்று கேட்க “இப்படியெல்லாம் இருக்குமா” என்று வியப்புடன் பார்த்த ரூல்ஸ் ராமானுஜம் கூச்சத்துடன் நெளிந்தான். ஆனாலும் வெள்ளிக்கிழமை சாயங்காலம் வருவதை ஆர்வத்துடன் எதிர்பார்த்திருந்தான். தைரியத்துக்காக அவன் அடையார் கோமள விலாஸ்-இல் சாரியை வரச் சொல்லியிருந்தான். இருவரும் காப்பி சாப்பிட்டு விட்டு ஏழரை மணி அளவில் நந்தினி ஏதோ ஒரு பார்ட் டைம் கோர்ஸ் அட்டெண்ட் பண்ணிக் கொண்டிருப்பதாகவும் க்ளாஸ் அட்டெண்ட் பண்ணி முடித்துவிட்டு வந்து அம்பியுடன் அடையார் பார்க் ஹோட்டலுக்கு செல்வதாக ப்ளான்.. டின்னர் முடித்து விட்டு பின்னர் ச்யூட்டில்.. அம்பியின் ஒண் போகும் படலம்.. அவனுக்கு இருப்புக் கொள்ளவில்லை. அன்றைக்கு கன்ஸ்யூமர் கோர்ட்டில் வாதாடி விட்டு நந்தினியின் பஸ் பாஸ் ரினியூ செய்து அந்தக் கார்டை பாக்கெட்டில் போட்டபடி வீட்டில் சென்று குளித்து ஃப்ரெஷ்-ஆக கோமள விலாஸை அடைந்த ராமானுஜத்தின் இதயம் பட் பட் என்று அடித்த வண்ணம் இருந்தது. ஏழு மணிக்கு வந்த சாரி, “ஹாய் அம்பி.. ஸாரிடா கொஞ்சம் லேட் ஆகி விட்டது. இண்ணிக்கு பார்த்து அந்த டெபுட்டி கமிஷணர் பிரபாகர் என்னை ஒரு கேஸ் விஷயமாக பிடித்து வைத்து லேட் ஆக்கி விட்டான்” என்று சொல்லி விட்டு, ஒரு வித நமட்டு சிரிப்புடன், “டேய் எல்லாம் ரெடியா..? நீ குடுத்து வச்சவண்டா..!” என்று அம்பியை கொஞ்சம் குடைந்தான். “டேய் சாரி, நேக்கு பயம்மா இருக்குடா...” என்று சொல்ல “இதுக்கெல்லாம் ஏண்டா பயம்.. தண்ணியிலே போட்டா தானா நீச்சல் வரும்.. அதுபோல சுண்ணியைப் போட தானா எக்ஸ்பீரியன்ஸ் வந்துடும்டா..” என்று தைரியம் அளித்தான்.மணி ஏழரை.. மஞ்சள் நிற ஷிபான் சாரி அணிந்து நந்தினி வனப்புடன் தேவதை போல அன்ன நடை பயின்று கோமள விலாஸின் உள்ளே வந்தாள். அருகில் அமர சாரி “வெல்கம் நந்தினி...” என்று அவளை வரவேற்றான். அம்பி சற்று முன்பு பாக்கெட்டில் கையை விட நந்தினியின் பஸ் பாஸ் அவனது கையில் கிடைத்தது. எதோ ஞாபகமாக அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதுதான் ‘அது’ அவன் கண்ணில் பட்டது. “நந்தினி...” என்று உரக்க கத்திய ராமானுஜத்தின் குரலைக் கேட்டவுடனேயே சாரிக்கு ஏதோ ரூல்ஸ் விஷயம் பேசப் போகிறான் என்று தெரிந்து விட்டது. திருவையாறு செல்லும்போது “டிடிஆர்” என்று கத்திய அதே தொனி. சாரியின் மனம் “தொடங்கிட்டான்யா தொடங்கிட்டான்யா ரூல்ஸ் பேசத் தொடங்கிட்டான்யா..” என்று தனது விரோதியின் பாணியில் பிதற்றினாலும், தனக்கே உரிய ஸ்டைலில் “டேய் அம்பி, கோல் போடும் வேளையுல் ரூல் பேசக்கூடாதுடா அப்படி பேசறவன் ஃபூல் டா... அப்படி என்னடா ரூல் பேசப் போகிறே” என்று கண்களை உருட்டிக் கொண்டு கேட்டபோது ராமானுஜம் கோபத்துடன் நந்தினியைப் பார்த்து கேட்ட கேள்வி திகைக்க வைத்தது.. அப்படி என்னதான் கேட்டான்...?நந்தினி சரியாக 7 30 க்கு கோமளவிலாஸ்-ஐ அடைந்து விட்டாள். அவள் அம்பியை பார்க் ஹோட்டலுக்கு கூட்டிச் செல்வதாக ப்ளான் செய்வதற்கு ஒரு காரணம் .. ஸெண்டிமெண்ட்டல் ..., அவளது ‘முதல்’ அனுபவம் ‘ரெமோ’வுடன் நடந்தது அங்குதான்.. அதே ஸ்யூட்-ஐத்தான் அவள் இன்றும் ரிசர்வ் செய்திருந்தாள். மேலும் அதே இடத்தில்தான் ரெமோ, ‘அன்னிய’னாக மாறி தன்னைக் கொல்ல முயன்றதும். அதனால் மனோதத்துவ ரீதியாக ஏதாவது தடயங்கள் கிடைக்கும் சாத்தியம், அதே இடத்தில்தான் என்பதை கணித்து அவள் எடுத்த ஒரு தீர்மானம் அம்பியுடன் அதே ஹோட்டலில் அதே ரூமில் ‘கூடு’வது... ஆனால் கோமள விலாஸ்-ஐ அடைந்ததும், வழக்கத்துக்கும் மாறாக அம்பி கோபத்துடன் ‘நந்தினி....!’ என்று (முன்பு டிடிஆர் என்று கூப்பிட்ட அதே குரலில்) கூப்பிட்ட தொனியைக் கேட்டதுமே அவன் ரூல்ஸ் அவதாரத்துக்கு தாவியிருக்கிறான் என்பதை ஒரு நொடியில் அவள் உணர்ந்து கொண்டாள். சாரி அவளை ‘வெல்கம் நந்தினி.” என்று அழைத்து உட்கார வைத்தபோதும், தனது பஸ் பாஸ்-ஐ அவன் கையில் வைத்து உன்னிப்பாகப் பார்த்தவாறெ கண்களை எடுத்து தன்னைப் பார்த்து, “நந்தினி.. இந்த கார்டில் உன் வயசு 17ன்னு போட்டிருக்குது..” என்று தன்னைக் குற்றவாளிபோல கேட்டபோது அவள் துணுக்குற்றாள். ஆனால் சற்றும் அயராமல், “யெஸ் அம்பி.. ஸோ வாட்...?” என்று எதிர்கேள்வி கேட்டதும் அம்பிக்கு இன்னும் கோபம் வந்தது. அம்பி: நந்தினி.. நீ உன் வயசைப் பற்றி என்கிட்டே சொல்லவே இல்லை நந்தினி: அம்பி..! நீங்க என் வயசை எப்போ என்கிட்டே கேட்டேள்.. சுதாரித்துக் கொண்டு, அம்பி கேட்டான்.. “ஆனா என்னை எப்படி ஹோட்டலுக்கு கூப்பிட்டே..?” நந்தினி சிரித்துக் கொண்டே பதில் அளித்தாள்..”அம்பி! கூப்பிட்டது நீங்கதான்... மறந்துட்டேளா..? நான் அரேஞ்ச் பண்ணது ரிசர்வேஷன் மட்டும்தான்..ஆமா அதுக்கும் வயசுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?? என்று கேட்க, ராமானுஜம் “என்ன நந்தினி, 18 வயசுக்கு முன்னால் செக்ஸ் வச்சுக்கக் கூடாது தெரியுமா? என்று சட்ட பூர்வமான கேள்வியைத்தொடுத்தபோதுதான், நந்தினிக்கும் பக்கத்தில் இருந்த ஆத்ம நண்பன் சாரிக்கும் அம்பியின் ‘கவலை’ புரிந்தது.சாரி அவளிடம் மன்னிப்புக் கேட்கும் பாவனையில் அவளை கொஞ்சம் தனியாக அழைத்து “நந்தினி, இவன் ஒருமாதிரியான டைப் தெரியுமில்லையா..?” என்று சமரசம் செய்ய முயன்றான். நந்தினி புன்னகையுடன் “சாரி... உங்க நண்பரைப் பற்றி யாரையும் விட எனக்கு நன்னாவே தெரியும்.. கவலைப் படாதேயுங்கோ.. நான் சமாளிச்சுகிறேன்... “ என்று கூறியவாறு தனது கைப்பையைத் திறந்து ஒரு கார்டில் எழுதி வைத்திருந்த ஒரு செல்ஃபோன் நம்பரை அவன் கையில் திணித்து, “நான் முன்பு சொன்னேனே என் சினேகிதி அன்ன லட்சுமி.. நல்ல பொண்ணு..உங்க பாஷையிலெ சொன்னா செம கட்டை.. அசாத்தியமான ஃபிகர்.. உங்களைப் பற்றி ரொம்ப நன்னா சொல்லியிருக்கிறேன்.... இனி உங்க சாமர்த்தியம்.. கலெக்ட் பண்ணி கல்யாணமும் பண்ணிகிட்டேள்ணா, நீங்க ரெண்டுபேரும் நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு ஃபோர்-ஸம் கூட அடுத்த வருஷம் வச்சுக்கலாம் ...!” என்று கண்ணடித்தவாறே கூற, சாரி அசந்து விட்டான். “ஆ..ஹா.. இந்த காலத்து பொண்ணுங்க ஜெட் வேகத்துலே போகுதுங்களே..!” என்று பிதற்றலுடன் அவசர அவசரமாக அன்னலட்சுமியைக் கூப்பிடச் சென்றான். அவனது செவிகளில் கூடிய சீக்கிரமே நந்தினியையும் ஒரு கை பார்க்க சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை ஒலிக்க, “ஓழ் மயமான எதிர்காலம் என் சுண்ணியில் தெரிகிறதே...” என்று மனதுக்குள் பாடிக் கொண்டே அன்னலட்சுமியை கலெக்ட் பண்ணும் முயற்சியை எண்ணிக் கொண்டே சென்றான். நந்தினி சாரியை அங்கிருந்து அனுப்பி விட்டு, ராமானுஜத்தை எப்படி சமாளிப்பது என்று ஒரு நிமிடத்தில் ஸ்ட்ராடஜி ப்ளான் பண்ணி விட்டு, அவன் அருகினில் வந்து, “வாங்கோ அம்பி, நமக்கு போலாம்” என்று அமைதியாக விளிக்க, அம்பி இருதலைக்கொள்ளி எறும்பாகத் துடித்தான். ஒரு பக்கம் நந்தினியைச் சுவைத்து அனுபவிக்க வேண்டும் என்று கொழுந்து விட்டு எரியும் ஆசை, அதே நேரம் சட்டத்தை நிலை நாட்ட வேண்டும் என்ற ‘கடமை’ உணர்வு; அவன் கோபம் கொஞ்சம் தணிந்திருந்தாலும், அவன் அவளிடம் “எப்படி நந்தினி..? நோக்கு பதினெட்டு வயசாகாம எப்படி....?” என்று ஆதங்கத்துடன் கேட்க, “டின்னர் சாப்பிடறதும் தப்பா..? உக்காந்து பேசறதும் தப்பா..?” என்று எதிர்கணை தொடுத்த நந்தினிக்கு அவனால் பதில் சொல்ல முடியாததால் மௌனமாக அவளுடன் சென்று டின்னர் சாப்பிட்டு இருவரும் இரவு பத்து மணிக்கு தங்களது ஸ்யூட்டை அடைந்தனர். ஏஸி குளு குளு என்று கொடைக்கானல் எஃபக்ட் கொடுக்க மிகவும் இதமாக இன்னிசை பின்னணியில் ஒலிக்க, அந்த அறையை அடைந்ததுமே ரொமாண்டிக்காக இருந்தது. எத்தனை புதிய தம்பதிகளின் தேனிலவைக் கண்ட அந்த அறை..? தனது ஹாண்ட் பாக்-ஐ சோஃபாவில் வைத்து விட்டு நந்தினி அதில் இருந்தவாறு கைகளைத் தூக்கி சோம்பல் முறிக்க, அவளது முலைகளின் எழுச்சி இன்னும் முன்பாகத் துறுத்திக் கொண்டு அம்பியை சித்திரவதை செய்தன. அவனது தம்பி அதற்குப் பதில் சொல்லும் வகையில் எழுந்து கொண்டு அட்டென்ஷனில் நின்று அவளது அழகுக்கு மரியாதை கொடுப்பதை அம்பியால் தடுக்க முடியாததால், அவன் கால்களை இறுக்கி வைத்து அதை மறைக்க முயன்றான். நந்தினி வசீகரப் புன்னகையுடன் “அம்பி.. ஒண் போணும்னா போய்ட்டு வாங்கோ..” என்று அவனை இன்னும் இம்சை செய்தாள். ராமானுஜம், மிகவும் கவலையுடன், “நந்தினி, நோக்கு வயசு இப்படி ப்ராப்ளம்னு தெரிஞ்சிருந்தா உன்னைக் கூப்பிட்டே இருக்க மாட்டேன்...” என்றான். அவள் “ப்ராப்ளம் ஒண்ணுமே இல்லையே அம்பி...? என அவன், “என்ன வெளையாடுறே நந்தினி, 18 வயசுக்கு முன்னாலே செக்ஸ் வச்சுக்கிறது சட்டப்படி குற்றம் தெரியுமா?” என்று கேட்டான். நந்தினி என்ன கொக்கா என்ன? அவள் எல்லா ஆங்கிள்-ஐயும் கவர் பண்ணித்தான் ப்ளான் செய்திருந்தாள். “இ பி கோ செக்ஷன் எது என்று சொல்ல முடியுமா அம்பி?” என்ற கேள்விக்கு ராமானுஜத்தால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. சமாளித்துக் கொண்டு “நீ மைனர் ...” என்றான். அவள் ‘சோ வாட்..?’ என்று கேட்டு விட்டு, அம்பி “நேக்கு 17 வயசு முடிஞ்சு 18 வயசு தொடங்கி பல மாதங்கள் ஆகி விட்டது” என்று சொல்லினாலும் அவன் 18 முடியும்வரை அவள் மைனர் தான் என்று சாதித்தான். அவள் ஒரு டாக்டர் படிக்கும் பெண் என்ற முறையில் ஒரு ட்ரீட்மெண்ட் தான் செய்கிதோம் என்றுகூட சொல்லிப் பார்த்தாள். ஒரு மணி நேரம் அவர்கள் இருவரும் காரசாரமாக விவாதித்தனர்.. மணி 11 .. பதினொண்ணேகால் ஆகிவிட்டது.. (இதன் பூரண மினிட்ஸ் ஆஃ தி மீட்டிங் வேறு ஒரு பதிப்பில் கூடிய சீக்கிரம் வரலாம்...). ராமானுஜம் ரூல்ஸ் பற்றி வாயால் பேசிக் கொண்டிருந்தாலும் அவனது பூள் வேறு விதமாக கால்களுக்கு நடுவே எழுந்து நின்று கொண்டு விவாதித்து அவனது மரமண்டைக்கு எதிர் மறையான செய்தியை ‘தந்தி’ அனுப்பிக் கொண்டிருந்தது.நந்தினி திடீர் என்று அவனது நிலையைக் கண்டு குபுக் என்று சிரித்து விட்டாள். அம்பி குழப்பத்துடன் “என்ன நந்தினி சிரிக்கிறே..?” என்று கேட்க, “இவ்வளவு நேரம் அந்த பஸ் பாஸ்-இல் இருந்த ‘வயது’ என்கிறதைப் பாத்துட்டு மட்டும் விவாதித்தேளே.. டேட் ஆஃப் பர்த் பார்த்தேளா? என்று கேட்க, ராமனுஜம் திகைப்புடன் அவளைப் பார்த்தான். “யெஸ் அம்பி.. நான் முதல்லே சொன்னேன் அல்லவா? என் பர்த் டே சனிக்கிழமைன்னு?? அதாவது இன்னும் ஒரு அரை மணி முக்கால் மணி நேரத்தில் நான் மேஜர் ஆகி விடுவேன்.. அப்பவும் வேணுமா வேண்டாமா?” என்று சவால் விடும் பாணியில் கேட்க அம்பி அயர்ந்து விட்டான். என்ன அற்புதமான காம்ப்ரமைஸ்..? அம்பிக்கு இப்போது ஒரு புதிய நம்பிக்கை துளிர் விட்டது. ‘சட்டப்’படி.. அதாவது தனது ரூல்ஸ் படி .... ‘ஒண்’ போய் விடலாம்.. ஆஹா.. என்ன நிம்மதி? ஆனால் இன்னும் அரை மணி நேரத்துக்கு மேல் இருக்கிறதே..? அவனது வாழ்க்கையில் மிகவும் நீண்ட நிமிடங்கள் ..? நந்தினி அவனை ஒரு வித பழிவாங்கும் பாணியில் இன்னும் சித்திரவதை செய்ய முற்பட்டாள். “அம்பி...! நான் மேஜர் ஆவதற்கு இன்னும் 32 நிமிடங்கள் இருக்கிறது.. அதுவரை வேண்டுமானால் நான் உங்களது ‘தம்பி’யை ஊம்பி விடவா?? ..இல்லெண்ணா அதுவும் சட்டப்படி குற்றமா” என்று ஒரு கேள்வியை எழுப்பினாள். ராமானுஜம் அசந்து விட்டான்.. “என்ன நந்தினி.. இப்படி எல்லாம்..?” என்று குளற.. “என்ன அம்பி இதெல்லாம் உங்களுக்குத் தெரியாதா?” அம்பி .. “தெரியும்.. சாரிதான் ரெண்டு மூணு விசிடி போட்டு காமிச்சான்.. ஆனா குடும்பப் பொண்ணுங்க எல்லாம்.. இப்படி செய்வாளா...? என்று மலைத்தவாறு கேட்டான். நடுவே அவன் “சரி நந்தினி உனக்கு எப்படி இதைப் பற்றி எல்லாம் தெரியும்?” என்று கேட்டான். நந்தினி சிரித்தவாறு “நான் மெடிக்கல் ஸ்டூடண்ட் என்பதை மறந்து விட்டீர்களா..? மேலும் நான் இப்போது ‘காமன் இன்ஸ்டிட்யூட்’ இல் பார் டைம் ஆக ஊம்பாலஜி டிப்பார்ட்மெண்ட்டில் பார்ட் டைம் கோர்ஸ் படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்... இன்னிக்கு கூட ஒரு க்ளாஸ் அட்டெண்ட் பண்ணி விட்டுதான் வருகிறேன்..” “அமேரிக்க ஜனாதிபதிக்கே மோனிக்கா என்ற பெண் செய்து விட்டதைத்தான் நம் நாட்டு படுக்கை அறையில் எல்லா பொண்ணுங்களும் செய்யறாங்க.. இப்போ வேணுமா வேண்டாமா....?” என்ற கேள்விக்கு ஆர்த்தடாக்ஸ் ராமானுஜம் சட்டத்தை மீற விரும்பாததால் “இன்னும் அரைமணி நேரம் தானே வெயிட் பண்ணிடலாம்..” என்று இழுத்தான். நந்தினி பதிலுக்கு “அப்ஸொலூட்லி நோ ப்ராப்ளம்ஸ்.. நீங்க வேண்டவே வேண்டாம்னு சொன்னாக்கூட பிரச்சினையே இல்லை.. உங்க இஷ்டம்.. நான் போய் குளிச்சுட்டு வர்றேன். அதுவரை வேணும்னா ஏதாவது சுலோகம் சொல்லிண்டு இருங்கோ...” என்று மயக்கும் விழிகளுடன் சொல்லி விட்டு சென்றாலும், அம்பி கண்ணை மூடிக் கொண்டு ஸ்லோகம் சொல்ல விழைந்தாலும் அவனது கனவில் சாரி காண்பித்த ப்ளூ ஃபிலிம் புண்டைகள் க்ளோஸ் அப்-இல் தெரிய.. “அய்யங்காரு வீட்டுப் புண்டையே.. “ என்ற ராகம் பின்னணியில் ஒலித்தது. ஒவ்வொரு வினாடியும் ஒரு யுகமாக தெரிந்தது. எப்படியோ சமாளித்துக் கொண்டு அந்த யுகங்களைக் கடந்த ரூல்ஸ் ராமானுஜத்துக்கு மணி பன்னிரெண்டு ‘டங்.. டங்..” என்று அடிக்கத் தொடங்கவும் அமிர்தமாக அவனது செவியில் அந்த ஒலி பாய அவன் கண்களை மெல்லத் திறந்தான். நந்தினி தனது மஞ்சள் நிற ஷிபான் புடவையைக் களைந்து விட்டு குளித்து ஃப்ரெஷ் ஆக பூரண நிர்வாணமாக அவன் கால்களுக்கு நடுவே மண்டியிட்டு வாயைக் குவித்தவாறு ..... அம்பிக்கு நாம் கனவுலகில் இருக்கிறோமா அல்லது இது நனவா?? என்று ஐயம் எழுந்ததில் என்ன ஆச்சரியம்??மணி பன்னிரண்டு அடித்ததும் அவள் தன் வாயைக் குவித்து தனது கால்களுக்கு நடுவே இருப்பதைக் கண்ட அம்பி, அவசர அவசரமாக தனது பாண்ட்-இன் ஜிப்பைத் திறந்து தனது தம்பிக்கு விடுதலை கொடுத்து அவளது செம்பவள இதழ்களுக்கு நடுவே உரசும் எதிர்பார்ப்பில் மூச்சு வாங்க இதயம் பட் பட் என்று அடிக்க ... ஆனால் நந்தினியோ.. வெகு அமைதியாக .. ‘பன்னிரெண்டு மணியும் அடித்து தீரட்டும்.. இல்லையென்றால் இந்த அம்மாஞ்சி அதுவரை தான் மைனர் என்று சொன்னாலும் சொல்லுவான்.. எல்லாமே சட்டப்படியே நடக்கட்டும்’ என்று நிதானமாக வெயிட் பண்ணினாள். ஒவ்வொரு ‘டிங்’ உம் ஒவ்வொறு யுகமாகத் தெரிய கடைசி ‘டிங்’ அடித்ததும் ரூல்ஸ் ராமானுஜம் ‘நந்தினி.. இனியும் என்னால் தாங்க முடியாது... “ என்று பிதற்றத் தொடங்கினான். நந்தினி இவனை இம்சித்தது போதும் என்று நினைத்துக் கொண்டு தனது குவித்த இதழ்களை அவனது துடித்து நின்ற தம்பியை வாய்க்குள் எடுத்துக் கொண்டு உறிஞ்சத் தொடங்கினாள். அவளது குரு.. ஊர்வசி.. காமன் இன்ஸ்டிட்யூட்டில் ப்ரொபஸர் ஆஃப் ஊம்பாலஜி .. சொல்லிக் கொடுத்திருந்த டெக்னிக்குகள் அவள் மனதில் துல்லியமாகப் பதிந்திருந்தது. அவற்றை செயல்படுத்தும் விதத்தில் அவள் தனது “ஊம்பல்” படலத்தை ரசித்துத் தொடங்கினாள்.....நந்தினி இவனை இம்சித்தது போதும் என்று நினைத்துக் கொண்டு தனது குவித்த இதழ்களை அவனது துடித்து நின்ற தம்பியை வாய்க்குள் எடுத்துக் கொண்டு உறிஞ்சத் தொடங்கினாள். அவளது குரு.. ஊர்வசி.. காமன் இன்ஸ்டிட்யூட்டில் ப்ரொபஸர் ஆஃப் ஊம்பாலஜி .. சொல்லிக் கொடுத்திருந்த டெக்னிக்குகள் அவள் மனதில் துல்லியமாகப் பதிந்திருந்தது.