ஹாஸ்டல் 2

 

அவள் அப்படி சொன்னதும் அக்கா சற்று யோசித்தாள். ஒரு ஐந்து வினாடிதான் யோசித்திருப்பாள். பின்பு,

 

"ஓகேடி... பண்ணிக்கோ.. எனக்கு ஒன்னும் அப்ஜெக்ஷன் இல்லை.." என்றாள் அக்கா.

 

"குட்.. நீ இவனுகளை அழைச்சுட்டு என் ரூமுக்கு போ.. நான் மத்தவளுகளை கூட்டிட்டு வர்றேன்..."

 

சொல்லிவிட்டு அந்த கயல் தன் குண்டியை குலுக்கி குலுக்கி நடக்க ஆரம்பித்தாள். அக்கா எங்களிடம் திரும்பி,

 

"வாங்கடா.." என்றாள்.

 

"என்னக்கா இது.. பொண்ணுக கூடவா ராகிங் பண்ணுவாங்க..?" நான் அதிர்ச்சியும், பயமுமாக கேட்டேன்.

 

"சும்மா ஜாலியா ஏதாவது பண்ணுவாளுகடா.. ஒன்னும் பயப்பட வேணாம்.. வா.. ஜாலியா இருக்கும்.."

 

அக்கா சொல்லியபடி முன்னால் நடக்க, நானும் கோவிந்தும் பலியாடுகள் மாதிரி அவளை பின் தொடர்ந்தோம். 'சும்மா ஜாலிக்கு' என்று அக்கா சொன்னது எனக்கு கொஞ்சம் நிம்மதியாக இருந்தது. ஹாஸ்டல் வராண்டாவில் நடந்து, ரூம் நம்பர் 112 வந்தும் அக்கா நின்றாள்.

 

"ம்ம்.. உள்ள போய் இருங்கடா.. நான் இதோ வந்துர்றேன்.."

 

சொல்லிவிட்டு அவள் வேறொரு திசையில் நடக்க, நானும் கோவிந்தும் அந்த ரூமுக்குள் நுழைந்தோம். உள்ளே கிடந்த இரண்டு சேரில், ஆளுக்கொன்றில் அமர்ந்து கொண்டோம். கோவிந்த் கொஞ்சம் கலவரமாக காணப்பட்டான். பதட்டமான குரலில் கேட்டான்.

 

"என்னடா அசோக்.. இப்படி என்னை கூட்டிட்டு வந்து மாட்டி விட்டுட்டியே..?"

 

"ஏய்.. பயப்படாதடா.. அக்கா சொல்லலை..? ஜாலியா இருக்கும்.. பொண்ணுக என்னத்த ராகிங் பண்ணப் போறாங்க..? சும்மா பேர் கேட்டுட்டு விட்டுருவாங்க.."

 

நான் சொன்னதும் கோவிந்த் சற்று அமைதியானான். நான் ரூமை நோட்டமிட்டேன். ஓரமாக இரண்டு கட்டிலும், அதன் மேல் மெத்தையும் இருந்தன. மெத்தை மேல் பெண்களின் உள்ளாடை சமாச்சாரங்கள் இறைந்து கிடந்தன. சுவருக்குள் அடங்கிய இரண்டு அலமாரிகள். அதில் புத்தகங்கள், சூட்கேஸ்கள். சுவரில் சல்மான்கான் சட்டையில்லாமல் நின்று பயமுறுத்தினார். யுவராஜ் சிங் பேட்டை காட்டி எச்சரித்தார். வாசலுக்கு அருகில் ஒரு குட்டி டேபிள். அதை சுற்றி நான்கு குட்டி சேர்கள். அதில் ரெண்டில் நாங்கள் இப்போது அமர்ந்திருந்தோம்.

 

ஒரு ஐந்து நிமிடம் நாங்கள் அந்த மாதிரி அமைதியாக காத்திருந்தோம். அந்த அமைதியை குலைக்கும்வண்ணம் புயல் மாதிரி அந்த பெண் ரூமுக்குள் நுழைந்தாள். ஆள் நல்ல உயரமாக, புஷ்டியாக இருந்தாள். கொழுகொழுவென அழகாக இருந்தாள். நேரே நடந்து வந்து எங்கள் எதிரே அமர்ந்து கொண்டவள், மேல் சட்டையில் கை நுழைத்து ஒரு சிகரெட் பாக்கெட்டை எடுத்தாள். ஒரு சிகரெட்டை உருவி வாயில் பொருத்தி பற்ற வைத்துக் கொண்டாள். அவளுடைய செய்கையில் நானும், கோவிந்தும் மிரண்டு போயிருந்தோம். அவள் குப்பென்று வந்த புகையை எங்கள் முகத்தில் ஊதியபடியே கேட்டாள்.

 

"என் பேரு மெஹர்.. உங்க பேரு என்னடா..?"

 

"அ...அசோக்..." என்றேன் நான் உதறலாக.

 

"இ...இவன் அனுஷா மேடத்தோட தம்பி..." என்று கோவிந்த் பயத்தில் முன்னெச்சரிக்கையாக சொன்னான்.

 

"ஓ.. அனுஷா தம்பியா நீ..?" என்று அவள் என்னை ஏற இறங்க பார்த்தவாறு கேட்டாள்.

 

"ஆமாம்.. மேடம்.." என்றேன் நான்.

 

"ம்ம்ம்.. உன் பேர் என்னடா..?" என்றாள் அவள் கோவிந்தை பார்த்து.

 

"கோவிந்த்.."

 

"என்னது கோந்தா..?"

 

"இல்லை மேடம்... என் பேர் கோவிந்த்.."

 

"அதான்.. சரியாதான சொல்றேன்..? கோந்துதான உன் பேரு..?கோந்து-னு ஒரு பேரா..?"

 

"ஐயோ.. கோந்து இல்லை மேட.."

 

அவன் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே, அவன் கன்னத்தில் 'ரப்பப்ப்ப்ப்....' என்று ஒரு அறை விழுந்தது. கோவிந்த் பொறி கலங்கிப் போனான். நானும் அவளது இன்ஸ்டன்ட் ஆவேசத்தில் அதிர்ந்து போய் இருந்தேன். மெஹரின் முகம் இப்போது ரவுத்ரமாகி இருந்தது. கோவிந்தின் முகத்தை உற்றுப் பார்த்தபடி கேட்டாள்.

 

"உன் பேர் என்னன்னு நல்லா யோசிச்சு சொல்லு..."

 

"கோ....கோந்து... மேடம்.." கோவிந்த் கன்னத்தை தடவியபடியே சொன்னான்.

 

"ம்ம்... குட் பாய்.. சீனியர் ஒரு மேட்டர் சொன்னா ஜூனியர் அதை எதிர்த்து பேசக்கூடாது.. ராகிங்க்ல இதுதான் பர்ஸ்ட் லெஸ்ஸன்.. புரிஞ்சுதா...?"

 

"புரிஞ்சுது மேடம்.."

 

"எந்த ஊரு..?"

 

"கும்பகோணம்.."

 

"ம்ம்ம்ம்.." என்றவள் என்னிடம் திரும்பி கேட்டாள்.

 

"நீ இங்கே இருக்குறது அனுஷாவுக்கு தெரியுமா..?"

 

"தெரியும் மேடம்.. அவதான் கூட்டிட்டு வந்தா.."

 

ReplyQuote

Posted : 01/10/2010 10:01 pm

  Anonymous

(@Anonymous)

Guest

"ஓ.. அப்படியா..? இதுக்கு முன்னால யாராவது உங்களை ராகிங் பண்ணிருக்காங்களா..?"

 

"இல்லை மேடம்.. இதுதான் பர்ஸ்ட் டைம்.."

 

"ஓகே.. கவலைப்படாதீங்க.. பர்ஸ்ட் ராகிங்கே உங்களுக்கு பெஸ்ட் ராகிங்கா இருக்கப் போவுது.."

 

அவள் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே, அக்காவும் இன்னும் மூன்று பெண்களும் அந்த ரூமுக்குள் நுழைந்தார்கள். எல்லோரும் அழகாக இருந்தார்கள். உள்ளே வந்தவர்கள் எல்லாம் சேர், மெத்தை என்று கிடைத்ததில் அமர்ந்து கொண்டார்கள். அக்கா எங்களுக்கு எதிரே வந்து அமர்ந்து கொண்டாள்.

 

"என்னடி எல்லாம் வந்தாச்சா..?" என்று பொதுவாக கேட்டாள் மெஹர்.

 

"சிந்துஜா ஆளை காணோம்டி.. மத்த எல்லாம் வந்தாச்சு.."

 

"ஆரம்பிக்கலாமா..? இல்லை வெயிட் பண்ணலாமா..?"

 

"ஆரம்பிக்கலாம்.. ஆரம்பிக்கலாம்.. அவ எங்கே போனான்னே தெரியலை.."

 

"கதவை லாக் பண்ணியாச்சா...?"

 

"ம்ம்... பண்ணியாச்சு.. பண்ணியாச்சு..."

 

"சரி.. ஏய்.. அனுஷா.. இவன் உன் தம்பியா..?" மெஹர் அக்காவிடம் கேட்டாள்.

 

"ஆமாண்டி..." என்றாள் அக்கா.

 

"ராக் பண்ணலாமா..? பரவாயில்லையா..?"

 

"ம்ம்.. எனக்கு ஓகேடி.. பண்ணுங்க.."

 

"உன் தம்பின்னு கொஞ்சம் கூட கருணை காட்ட மாட்டோம்.. பாத்துக்கோ.."

 

"அதான் ஓகேன்னு சொல்லிட்டேன்லடி.. அப்புறம் என்ன..? அவன் ஒன்னும் உங்க மெரட்டலுக்குலாம் பயந்தவன் கிடையாது.. பண்ணுங்க.."

 

"ஓஹோ.. உன் தம்பி அவ்வளவு பெரிய துணிச்சல்காரனா..? பாக்கலாம்.." என்று கேலியாக சொன்ன மெஹர், பின்னால் திரும்பி இன்னொருத்தியை அழைத்தாள்.