"என்ன பண்றதுன்னு தெரியல போலிருக்கு நீ சொல்றா மாதிரி" என்றேன் சிரித்துக் கொண்டே. என்னறியாமல், நானும் டபுள் மீனிங்கில் பேசறேன். ஓ. உங்களுக்கு பிடித்து இருக்குதா என்ற மாதிரி அவன் பார்வை இருந்தது. க்யூ இன்னும் இருந்தது. நானும் பொறுமையாக என் பிட்டத்தை அவன் சாமானில் தேய்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். அவன் பேசிக் கொண்டே இருந்தாலும், அவன் சாமான் என் பின்புறம் நன்றாக அரைத்துக் கொண்டு தான் இருந்தது. பெரிய சாமான். இவ்வளவு நேரமா, போட்டு தேய்த்துக் கொண்டு இருந்ததில், நேரம் போனதே தெரியவில்லை. சொக்கி விட்டேன். ஆனால், ஏ. டி,எம் அறைக்கு மிக அருகில் வந்து விட்டேன். இனிமேல், விட்டால் இவனை பிடிக்க முடியாது. மெல்ல, திரும்பி, அவனை பார்த்தேன்.
"இங்க வேற ஏதாவது ஏ. டி. எம் இருக்கா?" என்றேன்.
"இருக்கு ஆண்ட்டி, ஆனா, அங்க இன்னும் கூட்டம் இருக்கும்" என்றான் சிரித்துக் கொண்டே.
"ஓ. அப்படியா. அப்ப, இனி நான் அங்கதான் போவேன்" என்று சொல்லிக் கொண்டே, என் பிட்டத்தை மெல்ல அவன் பேண்ட்டின் மேல் தேய்த்தேன்.
"நீங்க போனா, நானும் வறேன்" என்று சொல்லி அவன் சிரித்தான். அப்படி செய்வதன் மூலம், நானும் இதை ரொம்ப ரசிக்கிறேன் என நான் அவனுக்கு உணர்த்த விரும்பினேன். என் பிட்டத்தை நான் அசைக்க, அவன் சாமான் பெரியதாகிக் கொண்டே போவதை உணர முடிந்தது. எம்மாம் பெரிய சாமான். இந்த சின்ன பையனுக்கு இவ்வளவு பெரிய சாமானா? இப்ப தெரியுது, பத்மா, ஏன் இவனிடம் மயங்கி இருக்கான்னு. நானும் லக்கிதான். இல்லேன்னா, இன்னிக்கு இவன் கிடைச்சி இருப்பானா? ஏன் பத்மா மட்டும் இவனை ரசிக்கணும், நானும் இவனை ரசிக்கிறேன் என்று மனதில் ஒரு விதண்டாவாதம் ஓடிக் கொண்டு இருந்தது. என் முறை வந்தது, ஆனால், ஏன் இவ்வளவு சீக்கிரம் முறை வந்தது என கோபம் வந்தது. எப்படியோ, நான் ஏ. டி. எம் உள்ளே சென்றேன். ஏ. டி. எம் கார்டை உள்ளே போட்டேன். எவ்வளவு தரம் போட்டாலும், ஏதோ ஒரு மெஸேஜ், கார்டில் ஏதோ தவறு என்று வந்தது. மை காட். பணமும் தேவை. அதே சமயம், ஏகப்பட்ட கூட்டமும் சேர்ந்து இருந்தது. என்ன செய்வது? மெல்ல திரும்பினேன். அவன் இருந்தான். அவனை அழைத்தேன்.
"உள்ளே வரயா தம்பி. ஏதோ மெஸேஜ் வருது" என்று சொன்னேன்.
"ஓ. நான் வறேன் ஆண்ட்டி" என்று உள்ளே வந்தான்.
"ஸாரிப்பா, நான் உன்னை டிஸ்டர்ப் பண்றேன்" என்றேன்.
"நீங்க டிஸ்டர்ப் பண்றீங்க ஆண்ட்டி" என்று மீண்டும் டபுள் மீனிங். மெல்ல, சிரித்துக் கொண்டே என் ஏ. டிஎம் கார்டை அவனிடம் கொடுத்தேன். கார்டை வாங்கினான். நான் பாஸ்வார்டை சொல்ல, அவனே அதை டைப் செய்தான். கொஞ்ச நேரத்தில் அந்த மெனு வந்தது. எனக்கும் நிம்மதி வந்தது. ஒரு வழியாக 5000 பதிவு செய்ய, பணம் வந்தது. பணத்தை பார்த்ததும் எனக்கு புன்னகை வந்தடு. ஒரு வழியாக, பணத்தை எடுத்துக் கொண்டு வெளியே வந்தேன்.
"ரொம்ப நன்றிப்பா. என்ன பிரச்சனைன்னு தெரியலயே" என்றேன்.
"கார்டை திருப்பி போட்டுட்டீங்க, அதான்"
"அப்ப, எப்படி போடனும்ன் உனக்கு தெரியுமா" என கொக்கி போட்டேன்.
No comments:
Post a Comment