"ஆமா ஆண்ட்டி, எப்படி போடனும்ன் தெரியும். அதில் எக்ஸ்பெர்ட் நான்" என்று சொல்லி சிரித்தான். கில்லாடிதான் என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.
"நீதான் எக்ஸ்பெர்ட் என தெரியுமே" என்றேன் பத்மாவை நினைத்துக் கொண்டே.
"நல்ல மெஷின் கிடைச்சா, கார்டை விடறதுல என்ன பிரச்சனை" என்றான் குறும்பாக.
"ஓ. உனக்கு கிடைச்ச மெஷின் சூப்பரா?" என்றேன் மீண்டும் குறும்பாக.
"ஆமாம், ஆண்ட்டி, மெஷின் சூப்பர்தான். கும்முன்னு இருக்கு" என்று கொல்லென்று சிரித்தான். அவன் பார்வை என்னை ஒரு ஸ்கேன் செய்தது. எனக்கு முகம் சிவந்தது.
"சரி, நான் பணம் எடுத்திட்டேன். இப்ப, நீ உன் கார்டை போடு பார்க்கலாம்" என்று சொல்லி சிரித்தேன். அவனும் சிரித்துக் கொண்டே கார்டை நுழைக்க, பணம் வரவில்லை.
"பணம் வந்ததா?" என்றேன் என் புடவை தலைப்பை சரி செய்துக் கொண்டே.
"இல்லை ஆண்ட்டி"
"ஏன்"
"மெஷின் நல்லா இருந்தா, விட்டும் இருப்பேன், பணமும் வந்து இருக்கும்"
"ச்சீய். கவலைப்படாதே, மெஷினும் உனக்கு ஒத்துழைக்கும்" என்று மீண்டும் முகம் சிவந்தேன்.
"ஆனா, மெஷின் இப்ப சரியில்லை. பணமும் வரவில்லை" என்றான் பாபு.
"நீ சரியா விட்டிருக்க மாட்டே, உன் கார்ட் சரியில்ல போல" என்றேன் கிண்டலுடன். என் பார்வை அவன் பேண்ட் மேலே வேகமாக ஓடியது.
"சேச்சே. என் கார்ட் சூப்பர் ஆண்ட்டி" என்று லேசாக தன் கையால் பேண்ட்டை தடவிக் கொண்டான். சூப்பர் ஐட்டம்தான். அதற்குள், வெளியே சத்தம். சீக்கிரம் வருமாறு சத்தம் போட்டனர்.
"வா. போகலாம். ரொம்ப கத்தறாங்க" என்று சொல்லிக் கொண்டே வெளியே வந்தேன். என்னுடன் அவனும் வெளியே வந்தான். எவ்வளவு நாளாகி விட்டது, இப்படி ஜாலியாக பேசிக் கொண்டு. இந்த பையனை எனக்கு மிகவும் பிடித்து விட்டது.
"சரி. பணம் வரலயே உனக்கு. அப்ப, என்ன பண்ணுவே?" என்றேன்.
"எந்த ஐடியாவும் இல்லே. அட்ஜெஸ்ட் பண்ணிக்குவேன்" என்றான்.
"எப்படி அட்ஜெஸ்ட் பண்ணுவே. சொல்லு, உனக்கு எவ்வளவு வேணும்" என்றேன்.
"500 வேணும்"
"சரி. நான் தறேன். நீ அப்புறம் கொடு" என்றேன். என் கை 500 ரூபாயை நீட்டியது.
"ஓ. உங்க நம்பிக்கைக்கு ரொம்ப நன்றி" என்றான்.
"இதில் என்ன இருக்கு. நீ எப்ப வேணும்னாலும் தரலாம்" என்றேன்.
"எப்படி தரது. உங்களை எனக்கு தெரியாதே?" என்றான். வாஸ்தவம்தான். இவன் பெயர் கூட இன்னும் தெரியாது.
"உன் பேர் என்ன?" என்றேன்.
"பாபு."
"நல்ல பேரு. நான்தான் பவித்ரா. உன்னை பத்மா வீட்டு முன்னால் பார்த்து இருக்கேன்" என்றேன் குறும்பாக.
"மை காட். காமாட்சிபுரம், முதல் க்ராஸ், நீங்க பத்மா வீட்டு முன்னால்?" என்று இழுத்தான். அவன் கண்ணில் ஆச்சரியம்.
"ஆமாம், உனக்கு பத்மாவை தெரியுமா?" என்றேன்.
"நான் பத்தாவது படிக்கிறேன். பத்மா என் கணக்கு டீச்சர்" என்றான்.
"பத்தாவதா படிக்கறெ?" என்றேன் கொல்லென்று.
"ஆமாம் ஆண்ட்டி. என்ன பண்றது, ஒவ்வொரு க்ளாஸும் மூணு தடவை. வயசு ஆனா 19 ஆச்சு" என்றான்.
"ஆனா பார்க்க படு ஸ்மார்ட்டா இருக்கேடா" என்றேன் சிரித்துக் கொண்டே.
"ரொம்ப தேங்க்ஸ் ஆண்ட்டி."
"என் நம்பரை நோட் பண்ணுக்க. வீட்டுக்கு வரும்போது சொல்லிட்டு வா. என்ன" என்றேன் சிரித்துக் கொண்டே. அட்ரஸே இருக்கும்போது, எதுக்கு நம்பர். அவன் நம்பர் எனக்கு வேணும்லே. எப்படி பாயிண்ட். அவன் சொல்ல, சொல்ல, நான் அவன் நம்பரை நோட் செய்துக் கொண்டேன்.
"நாளைக்கு வறேன் ஆண்ட்டி. வந்து பணம் தறேன்" என்றான்.
"பணத்துக்காக வர வேணாம். பொறுமையா வா" என்றேன். மனதில், சீக்கிரம் வாடா. என்று சொல்லிக் கொண்டேன்.
"நாளைக்கே வறேன்" என்றான்.
"முதலில் ஒரு மிஸ்ட் கால் கொடு" என்றேன் சிரித்துக் கொண்டே. அவன் மிஸ்ட் கால் கொடுக்க, நான் அந்த நம்பரை உஷாராக பதித்துக் கொண்டேன்.
"தேங்க்ஸ் ஆண்ட்டி. நாளை வறேன்" என்று சொல்லி பாபு கிளம்ப, நானும்
"ஓக்கே பாபு. நிச்சயம் எதிர்பார்க்கிறேன்" என்று சொல்லிக் கொண்டே வீட்டுக்கு கிளம்பினேன். நிச்சயம் நான் லக்கி. அதே சமயம், பத்மா மேல் கோபம் வந்தது. கோபம் கலந்த பொறாமை. என் லைனில் க்ராஸ் பண்றாளே. அவள் பண்றாளா. இல்லை, நான் பண்றேனா? எல்லாம் யோசித்துக் கொண்டே என் வீட்டுக்கு வந்தேன்.
இது
இணைய தளத்தில் நான் படித்த ஒரு ஆங்கில கதை. ஆனால் நிகழ்வுகள் மாற்றப்பட்டு உள்ளது. கதை நன்றாக இருந்தால் பாராட்டுகள் ஒரிஜினல் கதை ஆசிரியருக்கு செல்ல வேண்டியது. குறை இருந்தால் அது மௌனிக்கே
அன்று இரவு மகேஷுக்கு சாப்பாடு கொடுத்து தூங்க வைத்தேன். கிச்சனில் சேர்த்து வைத்திருந்த எல்லா பாத்திரங்களையும் கழுவி முடித்து என் பெட்ரூமுக்கு வந்தேன். புடவையில் இருந்து நைட்டிக்கு மாறினேன். கடிகாரத்தை பார்த்தேன். மணி 10. 00. மெல்ல செல் ஃபோனை எடுத்தேன். வாட்ஸ்அப் பார்த்ததில் சில மெஸேஜ் இருந்தது. சனிக்கிழமை ஆதலால் மெஸேஜ் எல்லாம் அவ்வளவாக இல்லை. மெல்ல, காலையில் வாங்கிய பாபு டெலிஃபோன் நம்பரை எடுத்து அதற்கு ஒரு மெஸேஜ் அனுப்பினேன். பாபு ஆன்லைனிலும் இல்லை போல. ஒரே போரடித்தது. இரண்டு மெஸேஜ் மீண்டும் அனுப்பினேன். பதில் இல்லை. பேசினால் என்ன என்று தோன்றிற்று. ஆனால், அவன் வீட்டில் எக்குதப்பாக பாபு தவிர வேறு யாரும் எடுத்தால், என்ன செய்வது என்று பதட்டம் இருந்தது. ஆனால், எனக்கு செக்ஸ் தேவைப்பட்டது. உடலெல்லாம் உஷ்ணம். என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. மெல்ல, சில சர்வீஸ் புத்தகங்களை எடுத்து பார்த்தேன். கதையில் ஒரு 19 வயது பையன் ஒரு 45 வயது ஆண்ட்டியை ஓழ்ப்பது போல கதை. ஐயோ தாங்காது. இதிலுமா?
மீண்டும் ஹாலுக்கு வந்தேன். சில நிமிடங்களில் டீ. வியும் மக்கர் செய்தது. மீண்டும் என் படுக்கை அறைக்கு சென்றேன். செல் ஃபோனை மீண்டும் எடுத்தேன். பாபுவிடம் இருந்து ஒரு மெஸேஜ் இருந்தது. அட. அவன் ஆன்லைனிலும் இருந்தான். திடிரென்று என் உடல் உஷ்ணம் கூடியது. என் வாய் எல்லாம் உலர்ந்து போனது. என் ரத்த ஓட்டம் எல்லாம் வேகமாக இருப்பதை உணர்ந்தேன். என்னையும் அறியாமல், என் நகங்களை கடிக்க ஆரம்பித்தேன். வேகமாக ஒரு மெஸேஜ்"ஹாய்" என்று அனுப்பினேன். பதிலுக்கு மெஸேஜ் எதுவும் இல்லை. ஒருவேளை, அவன் பத்மா டீச்சருக்கு மெஸேஜ் அனுப்பிக் கொண்டு இருக்கானா என்று தோன்றியது. பத்மா நம்பரை எடுத்து பார்த்தேன். அவள் ஆன்லைனில் இல்லை. அப்படியென்றால் பாபு என்ன செய்துக் கொண்டு இருக்கிறான். துணிந்து ஒரு முடிவு எடுத்தேன். பாபு நம்பருக்கு ஒர் கால் அடித்து விட வேண்டியதுதான். அவனை தவிர வேறு யார் அடித்தாலும் பார்த்துக்கொள்ளலாம். மெல்ல, ஃபோனை எடுத்து, அவன் நம்பரை அழுத்தினேன். ரிங் போய்க் கொண்டே இருந்தது. ரிங் நின்றதும்,
"ஹாய் பாபு" என்றேன்.
No comments:
Post a Comment