அவன் மேலும் எதாவது கேட்பதற்குள் பிராவையும் பேண்ட்டியையும் அலசிக் கொடுத்து அனுப்பிவிட வேண்டும் என்று பக்கெட்டில் விட்டு அலச, சங்கரன் என்னுடைய புதிய துணிகள் ஓவ்வொன்றாக கதவின் போட்டான். கடைசியாக ஜாக்கெட்டை போடும் போது உள் பாவாடை வழுக்கி பாத்ரூமில் விழுந்தது. நான் சட்டென்று திரும்பி பார்க்க, அந்த இடம் ஈரமாக இருந்ததால் வெளிர் நீல நிற பாவடையை தரையின் ஈரத்தை உறிந்துகொண்டு கரு நீலமாக மாறிவிட்டிருந்தது.
“மன்னிச்சிக்கம்மா. பாவாடை தவறி விழுந்துடிச்சி“ என்று ப்வ்யமாகச் சொல்லிவிட்டு, “தரையில் ஈரம் இல்லைதானே“ என்று கேட்டான்.
ஈரத்தில் தான் விழுந்துவிட்டது என்று சொன்னால அதற்கும் எதாவது கதை சொல்ல ஆரம்பித்துவிடுவான் என பயந்து “ம்ஹும்.. ஈரத்துல விழலை“ என்று சமாளித்தேன்.
“பச்ச்.. நான் கொஞ்சம் கவனமா இருந்திருக்கலாம். மன்னிச்சிக்கம்மா“ திரும்ப பேச்சை வளர்த்த ஆரம்பித்தான்.
“பரவாயில்ல“ என்று வார்த்தையை வெட்டிவிட்டு டவலை கழட்டி உடலை துடைத்தேன். முன்னால் இருந்த ஆளுயர கண்னாடியில் என் நிர்வாண பிம்பம். முலைகள் சாதாரணமாக லேசாக சரிந்திருக்கும். இன்று மட்டும் இரண்டுமே விறைப்பாக தூக்கிக்கொண்டிருந்தன. இரண்டு முலைக்காம்புகளும் கருந்திராட்சை போல உருண்டு விறைப்பாக ஒட்டிருக்க என் அசைவுக்கு ஏற்றவாறு குலுங்குவதை கண்டு பெருமையாக இருந்தது. கதவில் கிடந்த ஜாக்கெட்டை எடுத்து போட ஆரம்பித்தேன்.
வீட்டில் நைட்டி போட்டிருக்கும் போது மட்டும் பேண்ட்டி போடாமல் சில சமயங்களில் இருந்திருக்கிறேன். ஆனால் பிரா போடாமல் வயசுக்கு வந்தது முதல் என்றுமே இருந்ததில்லை. இன்று என் கெட்ட நேரம் உள் துணி இல்லாமல் தைக்கப்பட்ட மெல்லிய வெளிர் நீல நிற ஜாக்கெட். முலையின் கருவட்டமும் துருத்திக்கொண்டிருக்கும் காம்புகளும் அப்பட்டமாக தெரிய இப்படி ஒரு ஜாக்கெட்டை எடுத்து வந்ததற்காக என்னையே நான் நொந்துகொண்டேன். ஆனாலும் வேறு வழியில்லை.
“முடிஞ்சிச்சாம்மா. நான் சுவாமிய பார்க்க போகனும்“ என்று கேட்டான் சங்கரன்.
அவசரமாக ஈர பாவாடையை கட்டிக்கொண்டு புடவையை மேலே சுற்றினேன். மெல்லிய சேலையில் பாவாடையின் ஈரமும் மெல்ல மெல்ல பரவ ஆரம்பித்தது. ஈரத்துணியுடன் பல ஆண்கள் முன்பு நின்றுதான் ஆகவேண்டும். புடையை முடிந்த அளவு அட்ஜஸ்ட் செய்து முலைக்காம்புகள் தெரியாதபடி கட்டிக்கொண்டு வெளியே வந்தேன். பாத்ருமிலிருந்து ஒரு படிக்கட்டு கீழே இறங்கித்தான் அறைக்குள் வரவேண்டும். சங்கரன் என்னைப் பார்த்து மெல்ல சிரித்தான். நான் படிக்கட்டில் இறங்கும்போது கட்டுப்பாடில்லாத இரண்டு முலைகளும் அதிர்ந்து குலுங்கியதை அவன் கவனிக்க தவறவில்லை. குண்டிப்பிளைவில் பாவாடையின் ஈரம் ஏற ஆரம்பித்தது. கையிலிருந்த பிராவையும் பேண்ட்டியையும் அவனிடம் கொடுத்தேன்.
“சரிம்மா, நீங்க ரெஸ்ட் எடுத்துக்கங்க“ என்று சொல்லிவிட்டு அவன் வெளியே போனதும் கதவை தாழிட்டுவிட்டு அவசரமாக புடவையை அப்படியே மேலே தூக்கிவிட்டு பாவாடையை அவிழ்த்தேன். ஈரமான பகுதி குண்டிப் பிளவில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்ததால் புடவையை அவிழ்க்காமல் பாவடையை மட்டும் கழட்டுவதற்குள் போதும் போதும் என்றாகிவிட்டது. பாவாடையை கட்டிலில் காயவைத்தேன். வெறும் புடவையை மட்டும் கட்டிக்கொண்டிருந்ததால் புண்டையில் லேசான குறுகுறுப்பு. கட்டிலில் படுத்தபடியே புடவையோடு புண்டையைத் தடவிக்கொண்டிருக்க பரம சுகம்.
மெல்ல நேரம் ஓட ஒரு மணி நேரத்துக்கு பின் கதவை யாரோ தட்டினார்கள். பாவாடை பாதி காய்ந்திருந்தது. புடவையை மெலே தூக்கிக்கொண்டே “இதோ. ஒரு நிமிசம்” என்று பதில் சொல்லிவிட்டு பாவாடையை கட்டி, புடவையை கிழே இறக்கிக்கொண்டு கதவை திறந்தேன். அங்கே நாகராஜ் நின்று கொண்டிருந்தான்.
“உங்கள பூஜைக்கு அழைச்சிட்டு போக வந்திருக்கேன். சுவாமி காத்துகிட்டிருக்கார்“ என்றான்.
நாகராஜ் ஐந்து அடி உயரம் தான் இருந்தான். அவன் நிற்கும் போது முலைகள் அவன் கண்களுக்கு நேராக இருந்தன. உடலை கொஞ்சம் வேகமாக அசைத்தாலும் முலையின் குலுக்கமும் காம்புகளும் அவனுக்கு தெளிவாக தெரிந்துவிடும் என்பதால் வெகு ஜாக்கிரதையாக இருக்கவேண்டும்.
“பூஜைக்கா. சரி போகலாம். ஆனால் பூஜைக்கு முன்னாடி குளிக்கனும்னு சங்கரன் சொன்னாரே…” நான் முடிப்பதற்குள் நாகராஜ் குறுக்கிட்டான்.
“ஆமாம், குளிக்கனும். ஆனால் இங்க இல்ல. மூலைகை தண்ணியில பூஜை ரூம்ல குளிக்கனும்“
“என்னாது..!!!“ என் வார்த்தைகள் சட்டென்று தெரித்தன.
“அதெப்புடி எல்லாருக்கும் முன்னாடி குளிக்கிறது. நான் என்ன சின்ன பொண்ணா.”
“அப்படி இல்லீங்க. நான் சொல்ல வந்தது பூஜைக்காக ஸ்பெசல் மூலைகை தண்ணி இருக்கு. சுவாமி நீங்க குளிக்கிறதுக்கு முன்னாடி மந்திரம் சொல்லுவாரு. அதுக்கப்புறம் அங்க இருக்கிற பாத்ரூம்ல தான் குளிக்க போறீங்க. புரியுதா“
அவன் அப்படி சொன்னதும் நான் சற்று அமைதியடைந்தேன். ஆனாலும் நாகராஜ் சரியான துடுக்கு. என்னுடிய அதிர்ச்சியையும் ஜோக்காக மாற்ற ஆரம்பித்தான்.
“உங்கள போயி எவனாச்சும் சின்ன பொண்ணுன்னு சொல்லுவானா. அப்புடி சொல்றவன் கண்ணு தெரியாத கழுதையாத்தான் இருப்பான்“ என்றவன் சற்று நிறுத்திவிட்டு என்னி குசும்பாக பார்த்துக்கொண்டே “ஆனாலும் ஸ்கூல் யூனிஃபார்ம் போட்டுகிட்டா நீங்க சின்ன பொண்ணு மாதிரியே இருப்பீங்க“ என்றான்.
அவன் என்னை சீண்டுகிறான் என்று தெரிந்தாலும் தன்னை புகழும் எவனிடமும் பெண்கள் பணிந்து போய்விடுவார்கள் என்ற விதிக்கேற்றபடி நானும் அவன் பேச்சை ரசித்தேன். பள்ளிச் சிறுமியைப் போல குட்டை பாவாடை போட்டுக்கொண்டால் என்னுடைய பெரிய குண்டிகள் எப்படி இருக்கும் என்று நினைத்துப்பார்க்க முலைக்காம்புகள் விறைக்க ஆரம்பித்தன. என்னுடைய இடது பக்கம் நின்றுகொண்டிருந்த நாகராஜின் கண்கள் ஒரு பக்கம் திறந்திருக்கும் முலைப்பக்கத்தை உற்று பார்ப்பதுபோலவே இருந்தது.
“ஆசிரமத்துல புடவையெல்லாம் தருவாங்கன்னு சங்கரன் சொன்னாரு. நீங்க தனியா யூனிஃபார்ம் எடுத்துட்டு வரப் போறீங்களாக்கும்“ என்று நானும் அவனை சீண்டினேன்.
“இந்த ஆசிரமும் ஒரு பள்ளி கூடம் மாதிரிதான். அதனால யூனிஃபார்ம் போட்டுகிட்டா தப்பேயில்ல. ஆனால் உங்களால போட்டுக்க முடியாது“ என்று சிரித்தான்.
நான் ஏன் இவனிடம் இப்படி தேவையில்லாத பேச்செல்லாம் பேசுகிறேன் என்று எனக்கே தெரியவில்லை. சங்கரனைப் போலல்லாமல் நாகராஜ் என்னை ஒரு விதத்தில் கவர்ந்துவிட்டான். என்னைவிட குட்டையாக இருப்பதால் ஏற்பட்ட அலட்சியமாக இருக்கலாம். அவனிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் இந்த சில நிமிடங்களில் குழந்தை வரம் வேண்டி ஆசிரமத்துக்கு வந்திருக்கும் நினைப்பு எனக்கு மறந்து போய்விட்டது என்றே சொல்ல வேண்டும். ஆனால் என் முலைக்காம்புகள் ஏன் இப்படி முழு விறைப்புக்கு வந்தது என்றுதான் எனக்கு புரியவில்லை. முன் பின் தெரியாத ஆணுக்கு முன்னால் பிரா போடாமல் நிற்பது விறைப்புக்கு காரணமாக இருக்கலாம்.
“நீங்கதான் இத பள்ளிகூடம் மாதிரின்னு சொன்னீங்களே. அப்புறம் யூனிஃபார்ம் போட்டுகிட்டத்தான் என்னவாம்“ என்று நானே தொடர்ந்தேன். அதற்கு அவன் சொன்ன பதிலை இதுவரை எந்த ஆணும் என்னிடம் சொன்னதில்லை.
“யூனிஃபார்ம் ஸ்கூல் பொண்ணுங்க தான் போடமுடியும். அதை நீங்க போட்டுக்க முடியாது. இப்போ நான் ஒரு வெள்ளை சட்டையும் குட்டை பாவாடையும் கொண்டு வரேன்னு வச்சிக்கங்க. குட்டை பாவாடை உங்க காலுக்குள்ள போகும் ஆனால் இடுப்பு போகாது. ஏன்னா முட்டிக்கு மேல உங்களுக்கு சதை கொழு கொழுன்னு வளர்ந்திருக்கு. அதே மாதிரி சட்டையை போட்டாலும் உங்களால ஒரு பட்டனை கூட மாட்ட முடியாது. இப்ப இருக்கிற மாதிரி பிராவே போடாமா இருந்தாக் கூட சட்டையில ஒரு பட்டனும் போடமுடியாது“
அவன் சொன்னது எனக்கு கோபத்தை தராமல் மயக்கத்தை தந்தது என்றுதான் சொல்லவேண்டும். நான் பிரா போடாமல் இருப்பது சங்கரனுக்கு மட்டும் தான் தெரியும். ஆனால் மொத்த ஆசிரமத்துக்கும் சொல்லிவிட்டான் போலிருக்கிறது.
“அதெல்லாம் நான் ஒத்துக்க மாட்டேன். என்னால குட்ட பாவாடையும் சட்டையும் நிச்சயம் போட முடியும். நல்ல வேளை உங்க ஆசிரமத்துல யூனிஃபார்ம் எதுவும் போட்டுக்கனும்னு சட்டம் போடலை“ என்று சிரித்தேன்.
நாகராஜ் என்னை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வளைத்துக்கொடிருந்தான். அவனிடம் நான் இப்படி வெட்கம் கெட்டதனமாக பேசுவது எனக்கே வியப்பாக இருந்தாலும் அது எனக்கு பிடித்திருந்தது. கடந்து ஒரு மணி நேரமாக புண்டையைத் தடவிக்கொண்டிருததால் ஏற்பட்ட நமைச்சல் இப்போது அதிகமாகி மெல்லிய ஈரம் கசிவதை உணர்ந்தேன். மூச்சுக் காற்று கூட சற்று வேகமாக சூடாக வர, புடவையை சரிசெய்வது போல குண்டிப்பிளவை கதவில் மெல்ல தேய்த்துக்கொண்டேன்.
“மேடம். வாங்க போகலாம். பூஜைக்கு லேட் ஆகுது. பூஜை முடிஞ்சதும் நான் யூனிஃபார்ம் எடுத்துட்டு வரேன். வேணும்னா போட்டு பார்த்துடலாம். அதுக்கப்புறம் நான் சொன்னது சரின்னு ஒத்துக்கங்க“ என்றான்.
சின்ன பையனை போல இருந்த நாகராஜ் என்னை வசியம் தான் செய்திருக்க வேண்டும். “அது சரி. இங்க யூனிஃபார்ம் கூட வச்சிருக்கீங்களா என்ன“ ஆச்சரியமாக கேட்டேன்.
“ஆமாம் மேடம். முன்னாடி யாரோ ஒரு பக்தர் குடும்பம் வந்தப்ப மறந்து வச்சிட்டு போயிட்டாங்க. அது இன்னும் ஆபீஸ் அலமாரியில இருக்கு, திரும்ப வந்து வாங்கிட்டு போகவேயில்லை. சரி கிளம்புங்க போகலாம். சுவாமி காத்துகிட்டிருப்பார்“ என்று அவன் முன்னே நடக்க நான் பின்னால் நடந்தேன். நான் விளையாட்டாக கேட்டாலும் நிஜமாகவே இங்கே யூனிஃபார்ம் இருக்கும் என்று நினைத்துப் பார்க்கவில்லை.
பூஜை அறை நான் தங்கியிருக்கும் அறையை விட ரொம்ப பெரியதாகவே இருந்தது. பல சாமியார்களின் படங்கள் அறை முழுவதும் இருந்தன. நடுவில் ராஜா காலத்து சிம்மாசனம் ஒன்று பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு அதன் மேலே சுமார் எட்டு இன்ச் அளவுக்கு ஆண் குறி போன்ற கருப்பு கல்லால் ஆன ஒரு பொருளும் அதைச் சுற்றி பூக்களும் பரப்பப்பட்டிருந்தன. எங்கும் புகை மண்டலமும் பத்தி, சாம்பிரானி வாசனையும் நிறைந்திருந்தது. அறைக்குள் சற்று நடுக்கத்துடனேயே நுழைந்தேன். அங்கே சாமியாருடன் சங்கரனும் இருந்தான். நான் உள்ளே சென்றதும் கதவை சாத்திவிட்டு நாகராஜ் போய்விட்டான்.
சாமியார்: அஞ்சலி, இப்போது நீ பூஜைக்கு தயாராகியிருக்கிறாய். உன்னுடைய சார்பில் நான் பூஜையை நடத்துவேன். நாங்கள் எல்லோரும் லண்டு ராஜாவின் அடிமைகள். எந்த பிரதிபலனும் எதிர்பாராமல் அவருக்கு பணிவிடை செய்பவர்கள். இன்னும் சிறிது நேரத்தில் நீயும் லண்டு ராஜாவுக்கு அடியாள் ஆகிவிடுவாய். ஆனால் உனக்கும் எங்களுக்கும் வேறுபாடு உண்டு. உன்னுடைய பூஜை பிரதிபலனை எதிர்பார்த்து செய்ப்படுவது. குழந்தை வரம் கேட்டு நீ லண்டு ராஜாவை பூஜை செய்யப் போகிறாய். ’ஜெய் லண்டு ராஜா.’ அதனால் நீ லண்டு ராஜாவுக்கு நிரந்தர அடியாள் அல்ல. உனது பூஜையும் வணக்கமும் குறிப்பிட்ட காலம் மட்டுமே. லண்டு ராஜா ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பு நேபாள மலையில் அருள் புரிந்துகொண்டிருந்த அபூர்வ சக்தி படைத்த மகான். அதோ சிம்மாசனத்தில் இருப்பது உலக மக்களின் நன்மைக்காக அவரால் அருளப்பட்டது. லண்டு ராஜா அதனுள் இருந்து உலக மக்களை வாழ வைக்கிறார். ’ஜெய் லண்டு ராஜா’. முழு மனதுடன் நீ பூஜை செய்தால் மட்டுமே லண்டு ராஜாவின் அருள் உனக்கு முழுமையாக கிடைக்கும். ‘ஜெய் லண்டு ராஜா’
இடையிடையில் அவர் முனுமுனுத்த சுலோகத்தை சங்கரனும் சேர்ந்து முனுமுனுத்தான். என்னையும் அந்த சுலோகத்தை சொல்லச் சொன்னார். நான் ஏதோ சொல்லவேண்டும் என்பதற்காக வாயளவில் ‘ஜெய் லண்டு ராஜா’ என்று சொன்னேன்.
சாமியார்: அஞ்சலி, பூஜை உன் உள்ளத்தை சுத்தமாக்கும். அதனால் அதற்கு முன் நீ உன் உடலை சுத்தமாக்க வேண்டும். அதோ அங்கே இருக்கும் குளியலறைக்கு போய், உனக்காக வைக்கப்பட்டுள்ள புனித மூலிகை நீரில் உன்னை சுத்தமாக்கி கொள். அப்போது லண்டு ராஜாவை உன் உடலின் எல்லா இடங்களிலும் தொட்டு தடவ வேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டு ‘லண்டு ராஜா’வை பய பக்தியுடன் எடுத்து என்னிடம் கொடுத்தார்.
சாமியார்: அஞ்சலி, முதலில் உன் உடல் முழுவதையும் புனித நீரில் நனைத்துக்கொள். அதன் பின் அங்கிருக்கும் பஞ்சில் சோப்பை தடவி உடல் முழுவதும் தேய்த்துவிடு. அதன் பின் ‘லண்டு ராஜா’வை உடலின் எல்லா பாகத்திலும் படும்படியாக உரசிக்கொள்.
”சரிங்க சுவாமி“ என்று சொல்லி ‘லண்டு ராஜா’வை கையில் வாங்கிக்கொண்டேன்.
சாமியார்: மகளே.! நீ குழந்தை வரம் வேண்டி பூஜை செய்வதால், உன்னுடைய ’உணர்ச்சி உறுப்பு’களில் ’லண்டு ராஜா’வை உரசும் போது மூன்று முறை ‘ஜெய் லண்டு ராஜா’ என்ற மந்திரத்தை சொல்லிக்கொள்.
சாமியார் வாயிலிருந்து ’உணர்ச்சி உறுப்பு’ என்ற சொல்லைக் கேட்டவுடன் என் கன்னங்கள் வெட்கத்தில் சிவந்தன. மௌனமாக தலையை மட்டும் ஆட்டினேன்.
சாமியார்: மகளே.! ’உணர்ச்சி உறுப்பு’ என்றாலே பொதுவாக எல்லோரும் நினைப்பது பெண் உறுப்பை மட்டும் தான். ஆனால் உண்மையில் ’உணர்ச்சி உறுப்பு’கள் பல இருக்கின்றன. உன்னுடைய எண்ணத்தில் ’உணர்ச்சி உறுப்பு’கள் என்னவென்று சொல். நீ வெட்கத்தை துறந்த நிலைக்கு செல்லவேண்டும். உன்னுடைய மனம் நிர்மலமானதாக இருந்தால் மட்டுமே பூஜையின் முழு பலனும் கிட்டும். மனம் திறந்து சொல் அஞ்சலி.!
என் இதயத்துடிப்பு அதிகமாகிக்கொண்டே போனது. அவரிடம் எப்படி சொல்வது என்று தடுமாறிக்கொண்டே வார்த்தைகளை தேடினேன். “அது வந்து சுவாமி.. வந்து . புருசனோட உறவு வச்சிக்கிறது .. ம்ம் அந்த உறுப்பு“ வார்த்தைகள் தொண்டைக்குழியில் சிக்கித்தவித்தன.
சாமியார்: அஞ்சலி.! நீ உள்ளத்தை திறந்து பேசவேண்டும். எந்த உறுப்புகளின் மேல் நீ மந்திரம் சொல்லி பூஜை செய்வாய். அதனைச் சொல். பேசு மகளே! தைரியமாக பேசு.!
எனக்கு வெட்கத்தை விட்டு சொல்வதை தவிர வேறு வழியில்லை. புருசனிடம் கூட சொல்லத்தயங்கும் வார்த்தைகளை இரண்டு ஆண்களுக்கு முன் சொல்ல வேண்டிய கட்டாயம். மனதை கல்லாக்கிக்கொண்டு “முலை… ம்ம் பு..பு… புண்டை ரெண்டுலேயும் மந்திரம் சொல்லனும்“ மென்று விழுங்கி வார்த்தைகளை முடித்தேன்.
சாமியார்: நீ ரொம்ப கூச்சப்படுகிறாய் அஞ்சலி. இபோது நீ சொன்னது இரண்டு முதன்மை உறுப்புகள் மட்டும்தான். முலையின் மேல் லண்டு ராஜாவை தடவும் போது மந்திரம் சொல்வாய். அப்படியானால் முலைக்காம்புகள் உணர்ச்சி உறுப்பு இல்லையா? உன் கனவன் முலைக்காம்புகளை தடவும்போது உனக்கு உணர்ச்சி ஏற்படுமா? ஏற்படாதா?
எனக்கு தொண்டை வரண்டு போனது. வெட்கத்துடன் ஆமாம் என்று தலையை ஆட்டினேன்.
சாமியார்: அப்படியென்றால் உன் இடுப்பில் உணர்ச்சி இல்லையா? அங்கே கை வைக்கும் போது காம உணர்ச்சி ஏற்படும்தானே?
நான் தலையை ஆட்டுவதை தவிர சொல்வதற்கு ஏதும் இல்லை. என் தலை தரையை பார்த்துக்கொண்டிருக்க சற்று வேகமாகவே மூச்சு விட்டேன். சாமியாரின் குரல் மிகவும் சாந்தமாகவே இருந்தது. பிரா போடாத என் முலைகளைக் கூட பார்க்காமல் அவர் கண்கள் என் முகத்திலேயே குத்திட்டு நின்றன.
”எத்தனை விசயங்களை நாம் ஒதுக்கிவிடுகிறோம் என்று இப்போது புரிகிறதா. உடலுறவு கொள்ளும் போது உன் உடலில் எந்தெந்த இடங்களிலெல்லாம் காம உணர்ச்சி தூண்டப்படுகிறதோ அங்கெல்லாம் ’லண்டு ராஜா’வை தடவும்போது ‘ஜெய் லண்டுராஜா’ மந்திரத்தை நீ கண்டிப்பாக சொல்லவேண்டும். என்னுடைய வார்த்தைகளை இம்மிகூட மாற்றாமல் நடந்தால் மட்டுமே நீ இங்கே வந்த காரியம் நிறைவேறும் ” என்று சொல்லிவிட்டு சாமியார் அமைதியானார்.
”அஞ்சலி.! மூலிகை குளியலுக்கப்புறம் கட்டிக்கவேண்டிய துணியெல்லாம் இந்தோ இருக்கு“ என்று சொல்லி ஒரு காவி புடவை, ஜாக்கெட் மற்றும் பாவடையை என்னிடம் கொடுத்தான் சங்கரன். பிரா பேண்ட்டி எதுவும் இல்லை. அவற்றை வாங்கிகொண்டு குளியலைறைக்கு நடந்தேன்.
’நடக்கும் போது என் குண்டிகள் இரண்டும் நாட்டியமாடும். அதை பார்த்தாலே மூடு வருது’ என்று என் கனவர் அடிக்கடி சொல்வார். ’பேண்ட்டி இல்லாமல் கொஞ்சம் அதிகமாகவே தளும்பும் என் குண்டிகளை சாமியார் உட்கார்ந்திருக்கும் நிலையில் தெளிவாக பார்க்கமுடியுமே’ என்று நினைத்து சற்று மெதுவாகவே நடந்து பாத்ரூமில் நுழைந்தேன்.
சாமியாரைப் பற்றி அப்படி நினைப்பது தவறு என்று உள்ளுணர்வு எச்சரித்தாலும் அவரும் ஆம்பளை தானே என்ற எண்ணத்தை தவிர்க்கமுடியவில்லை. பாத்ரூமில் அளவுக்கதிகமான வெளிச்சம். இரண்டு நூறு வாட்ஸ் பல்புகள் அந்த இடத்துக்கு தேவையே இல்லாத அளவு வெளிச்சத்தை வாரி இறைத்துக்கொண்டிருந்தது. என் ஆடைகளை கழட்டி முழு நிர்வாணமானேன். அத்தனை வெளிச்சத்தில் பிறந்த மேனியாக வெட்ட வெளியில் நிற்பதை போல ஒரு உணர்வு.
பெரிய அண்டாவில் சற்றே மாறுபட்ட நிறமுடைய நீர் நிரப்பி வைத்திருந்தார்கள். அப்படியே தரையில் உட்கார்ந்து தண்ணிரை மொண்டு மேலே ஊற்றினேன். அந்த மூலிகை தண்ணீரின் சுகந்த வாசமே மனதுக்குள் ஏதேதோ உணர்ச்சிகளை தூண்ட உடல் முழுவதும் நன்றாக நனைந்தபின் சோப்பில் பஞ்சை தேய்த்து உடல் முழுவதும் தடவினேன். மெல்ல மெல்ல காம உணர்ச்சிகள் உடலில் பரவியது. இப்போது ’லண்டுராஜா’வை எல்லா இடங்களிலும் தடவி மந்திரம் சொல்லவேண்டும்.
முதலில் வலது முலையில் அதை தடவிக்கொண்டே ‘ஜெய் லண்டு ராஜா’ என்று மூன்று முறை முனுமுத்தேன். குளிர்ச்சியாக இருந்த அந்த கல் உடலில் பட்டதும் மனிதர்கள் என்னை தொடுவது போலவே இருந்தது. பிறகு இடது முலையில் தடவி மந்திரத்தை சொல்லிவிட்டு முலைக்காம்பில் மெல்ல தடவ தடவ என் கனவன் காம்பை உருட்டும் போது ஏற்படும் அதே கிளச்சி. குளிந்த நீரால் குளித்தாலும் உடலில் காமச் சூடு பரவியது. இடுப்பு தொப்புள் குழி அக்குள் பகுதி எல்லா இடங்களிலும் ’லண்டு ராஜா’வை மந்திர முனுமுனுப்புடன் தடவிவிட்டு கடைசியாக புண்டைக்கு கொண்டுவந்தேன். உடலில் தடவிய போதே புண்டை பிசு பிசுத்து ஊறல் எடுக்க ஆரம்பித்திருந்தது.
சாமியார் எல்லா இடத்திலேயும் தடவ சொல்லியிருப்பதால் குண்டிப்பிளவில் தடவிவிட்டு பின்னர் புண்டையின் இரண்டு ஓரங்களிலும் தடவ தடவ காமம் கொந்தளிக்க ஆரம்பித்தது. மதன மொட்டில் ’லண்டு ராஜா’வை நெடு நேரம் தடவியதால் அரிப்பு அதிகமாகி புண்டைக்குள் ஏதையாவது விடவேண்டும் என்ற நிலைக்கு வந்துவிட்டேன். புண்டைக்குள்ளேயும் தானே உணர்ச்சிகள் இருக்கின்றன.! ’லண்டு ராஜா’வை புண்டைக்குள் விடும் போது ஒரு ஆணின் சுன்னியே உள்ளே போவது போல இருந்தது. இன்ச் இன்ச்சாக அதை புண்டைக்குள் செலுத்த புண்டையின் உட்புற சுவர்களில் இருக்கும் உணர்ச்சி நரம்புகள் மொத்தமாக எரிய ஆரம்பித்தன. நிஜ சுன்னி உள்ளே போகும்போது கூட இந்த அளவுக்கு உணர்ச்சிகள் என்னை உந்தவில்லை. ‘ஜெய் லண்டு ராஜா’ என்று முனகலுடன் முனுமுத்துக்கொண்டே புண்டையைக்குள் ஆழமாக விட்டு விட்டு எடுக்க உடலெங்கும் காம நடுக்கம்.
புண்டையில் மதனசுரப்பு ஊற்று போல பொங்கியது.. இன்னும் சற்று நேரம் இந்த நிலை நீடித்தால் நான் உச்சத்துக்கே போயிருப்பேன். வந்த வேலையை மனதில் கொண்டு சற்றென்று ’லண்டுராஜா’வை வெளியே எடுத்துவிட்டு குளியலை முடித்தேன். உடலை துவட்டிக்கொண்டு ஆசிரம காவிகளை அணிந்தேன். ஜாக்கெட் போட்டு ஊக்கை மாட்ட முயன்ற போது ’லண்டுராஜா’வின் மகிமையால் விம்மியிருந்த முலைகளை அடக்கி ஊக்குகளை மாட்டமுடியவில்லை. மேலும் ஜாக்கெட்டின் அளவு சரியானதாகவும் இல்லாததால் கடும் முயற்சிக்கு பின் என்னால் மூன்று ஊக்குகளை மட்டுமே போட முடிந்தது. ஊக்குகளின் இடைவெளியில் பிரா இல்லாத முலைகள் பிதுங்கிக்கொண்டிருந்தன. முதல் ஊக்கை போடமுடியாமல் அப்படியே விட்டுவிட்டு சேலையைக் கட்டி மறைத்துக்கொண்டு வெளியே வந்தேன்.
சாமியார்: நல்லது அஞ்சலி. நான் சொன்ன மாதிரியே எல்லா இடத்திலும் மந்திரம் சொல்லி தடவினாயா?
“ஆமாம் சாமி. ‘ஜெய் லண்டு ராஜா’ன்னு சொல்லித்தான் எல்லாமே செய்தேன்“
சாமியார்: சரி. இப்படி உக்காரு. ’லண்டு ராஜா’வை ஆசனத்தில் வைத்துவிட்டு அதை வணங்கு.
நான் இரண்டு கைகளையும் கூப்பி வணங்க சாமியார் ஏதேதோ புரியாத மந்திரங்களை சொல்ல ஆரம்பித்தார். இடையிடையே என்னுடைய பெயரையும் சொல்லியே மந்திரங்களை உச்சரித்தார். அந்த பூஜை அரை மணிநேரத்துக்கு மேலே நடந்தது. கடைசியில் சாமியார் என் நெற்றியில் பொட்டு வைத்து ஆசீர்வாதம் செய்ய நான் குனிந்து அவர் கால்களை தொட்டு வணங்கினேன். குனியும் போது முந்தானை ஒருபக்கம் விலகி, என் பெரிய முலைகள் மேல் ஊக்கு இல்லாததால் அதிக அளவில் வெளியே தெரிந்தன. ஜாக்கெட்டின் இறுக்கத்தில் இன்னொரு ஊக்கும் பிய்ந்துபோய்விடுமோ என்று பயந்துகொண்டே வணங்கியவளை சாமியார் ஆசீர்வதித்து எழுப்பினார். நல்ல வேளை அடுத்த ஊக்கு பிய்ந்து போகவில்லை.
சாமியார்: அஞ்சலி பூஜை முடிந்துவிட்டது. நீ இப்போது லண்டு ராஜாவின் அடியாள் ஆகிவிட்டாய். ‘ஜெய் லண்டு ராஜா’
“ஜெய் லண்டு ராஜா“ நானும் சொன்னேன்.
சாமியார்: சரி மகளே.! நாளை காலை 6.30-க்கு நாம் மீண்டும் சந்திப்போம். அப்போது மூலிகை வைத்தியம் பற்றிய விபரங்களை சொல்கிறேன். இப்போது நீ போகலாம்.
மூலிகை நீர் குளியலும் பூஜையும் எனக்கு கொஞ்சம் புத்துணர்ச்சியையும் அதே நேரத்தில் காமச் சூட்டையும் கொடுத்ததால் நேராக என் அறைக்குச் சென்று கட்டிலில் சரிந்தேன். ஜாக்கெட் மிகவும் இறுக்கமாக இருந்ததால் கடைசி ஊக்கை மட்டும் விட்டுவிட்டு மற்ற ஊக்குகளை கழட்டியதும் சற்று ஆசுவாசமாக தோன்றியது. இரண்டு பக்கமும் வழிந்த முலைகளை புடவையால் மூடிக்கொண்டு லேசாக கண்ணை மூடினேன்.
‘டொக் டொக் டொக்” கதவயை யாரோ தட்டினார்கள்.
கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டு அவசரம் அவசரமாக ஜாக்கெட் ஊக்குகளை மாட்ட முயற்சி செய்தும் இரண்டு ஊக்குக்கு மேல் மாட்ட முடியாமல் அப்படியே புடவையால் மூடிக்கொண்டு கதவை திறந்தேன். எதிர்பார்த்தது போலவே குள்ளன் நாகராஜ் நின்றிருந்தான்.
“பூஜை எப்டி இருந்துச்சி மேடம்“
“ம்ம். ரொம்ப நல்லா இருந்துச்சி நாகராஜ் . உள்ள வாங்க“
“ஜெய் லண்டு ராஜா. சுவாமியை பூரணமா நம்புங்க. உங்க எல்லா பிரச்சினையும் தீர்ந்துடும்“
“ஜெய் லண்டு ராஜா“ என் வாயும் தானாகவே முனுமுனுத்தது.
“மேடம், சாப்பாடு எடுத்துட்டு வரவா“
அறையில் இருந்த சுவர் கடிகாரத்தில் நேரம் பார்த்தேன். “மணி 7:30 தானே ஆகுது. நான் வழக்கமா 9.00க்கு தான் டின்னர் சாப்பிடுவேன்.“ என்று சொல்ல பூஜைக்கு போகும் முன்பு நாங்கள் பேசிக்கொண்டிருந்தது நினைவுக்கு வந்தது. ’லண்டு ராஜா’வின் பூஜையால் ஏற்பட்ட காமச் சூடு அவனை திரும்பவும் சீண்டும் எண்ணத்தை உருவாக்கியதால்,
“நாகராஜ். நீங்க சொன்ன மாதிரி யூனிஃபார்ம் எனக்கு டைட்டாதான் இருக்கும். அதனால என்னாலயும் யூனிஃபார்ம் போடமுடியாதுன்னு ஒத்துக்கிறேன். முடியும்னு சொன்ன வார்த்தை வாபஸ். ஓக்கே“
கைக்கு எட்டினது வாய்க்கு எட்டாமல் போன கதையாக என் பதிலால் அதிர்ப்த்தியடைந்த நாகராஜ் முகத்தை பார்க்கும்போது எனக்கு சிரிப்பே வந்துவிட்டது.
“ஆனால், நீங்க ஒரு தடவ ட்ரையல் பார்க்கலாம்னு சொன்னீங்களே..” என்று இழுத்தான்.
“ஆமாம். அப்ப சொன்னேன். யோசிச்சி பார்த்ததுல அதெல்லாம் எனக்கு டைட்டாதான் இருக்கும். ஸோ, அந்த பிரச்சினையே வேண்டாம்.“ என்று என்று நழுவிக்கொண்டிருந்த முந்தானையை சரி படுத்தி பாதிக்கு மேல் திறந்து கிடந்த முலைகளை மூட முயற்சித்தேன். நாகராஜ் முகம் சோகமயமானதால் நான் பேச்சை மாற்ற நினைத்து,
“சரி அத விடுங்க. எனக்கு ஒரு பிரச்சினை. நீங்கதான் உதவி பண்ணனும்“ என்று சொல்ல என்னை நிமிர்ந்து பார்த்தான்.
“அது வந்து, சங்கரன் கொடுத்த ஜாக்கெட் எனக்கு பத்தலை. ரொம்ப டைட்டா இருக்கு. நீங்க வேற ஜாக்கெட் கொண்டு வரீங்களா?”
நாகராஜ் முகத்தில் திடீர் பிரகாசம். அவன் பார்வை சேலையை துளைத்துக்கொண்டு திறந்த கிடந்த என் முலைகளை ஊடுறுவியது.
No comments:
Post a Comment